การสำรวมในอินทรีย์ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2540 ฉบับที่ 10 หน้า 18
หน้าที่ 18 / 132

สรุปเนื้อหา

หวกที่ไม่ลำกทมเห็นอารมณ์งาม ไม่รู้จักประมาณในการใช้ สอย ไม่มีศรัทธา เป็นคนเกียจคร้าน หาก เหล่านี้เป็นลูก ศิษย์ของหญามารทั้งนั้น ไม่ใช่ลูกศิษย์ของพระ วาจา ชั่วด้วยใจต่างๆ ความเพียร ใช้ไม่ได้ ถึงจะเพียรท่านไปสักเท่าใดก็ ให้โทษแก่ตัว ไม่ได้ประโยชน์แก่ตัว ในจำพวกเหล่านี้ได้ชื่อว่าไม่พ้น มาร เหล่านั้นเห็นว่าไม่งาม ไม่งามทั้งนั้น รูป เมื่อมีแล้วก็หาไม่ เกิดแล้วดับไป แปรผันอยู่เนืองนิจอัตรา แม้จะงาม ก็ท่า กิริยาหลอกลวงทั้งนั้นตัวจริงไม่มี ย่อมรังควานได้เป็นลูกมือของพญา ตัวจริงของรูปงามไม่มี เสียงไพเราะ ก็ไม่มี เสียงหลอกลวงทั้งนั้น เป็น เสียอย่างนี้ กลิ่นจริงๆ ก็ไม่มี กลิ่น มี รสหลอกลวงทั้งนั้น สัมผัสก็ไม่มี สัมผัสหลอกลวงทั้งนั้น ธรรมารมณ์ มาร มารจะต้องการอย่างไรก็ได้สม ความปรารถนาของมารทุกสิ่ง ทุก

หัวข้อประเด็น

- การสำรวมในอินทรีย์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

หวกที่ไม่ลำกทมเห็นอารมณ์งาม ไม่รู้จักประมาณในการใช้ สอย ไม่มีศรัทธา เป็นคนเกียจคร้าน หาก เหล่านี้เป็นลูก ศิษย์ของหญามารทั้งนั้น ไม่ใช่ลูกศิษย์ของพระ วาจา ชั่วด้วยใจต่างๆ ความเพียร ใช้ไม่ได้ ถึงจะเพียรท่านไปสักเท่าใดก็ ให้โทษแก่ตัว ไม่ได้ประโยชน์แก่ตัว ในจำพวกเหล่านี้ได้ชื่อว่าไม่พ้น มาร เหล่านั้นเห็นว่าไม่งาม ไม่งามทั้งนั้น รูป เมื่อมีแล้วก็หาไม่ เกิดแล้วดับไป แปรผันอยู่เนืองนิจอัตรา แม้จะงาม ก็ท่า กิริยาหลอกลวงทั้งนั้นตัวจริงไม่มี ย่อมรังควานได้เป็นลูกมือของพญา ตัวจริงของรูปงามไม่มี เสียงไพเราะ ก็ไม่มี เสียงหลอกลวงทั้งนั้น เป็น เสียอย่างนี้ กลิ่นจริงๆ ก็ไม่มี กลิ่น มี รสหลอกลวงทั้งนั้น สัมผัสก็ไม่มี สัมผัสหลอกลวงทั้งนั้น ธรรมารมณ์ มาร มารจะต้องการอย่างไรก็ได้สม ความปรารถนาของมารทุกสิ่ง ทุก ประการจะให้ไปดูมหรสพต่างๆตาม หอมหลอกลวงทั้งนั้น รสจริงๆ ก็ไม่ ใจมาร บังคับให้เป็นไปตามอัธยา ศัยของมารแห้ทุเหตุนี้แหละเหมือน ต้นไม้ทุพพลภาพอยู่เต็มที่แล้ว น้ำก็ ก็ไม่มี หลอกลวงทั้งนั้น เมื่อเห็นไม่ เซาะเข้าไปทุใกล้จะพังอยู่เต็มที่แล้ว งามอยู่ทั้งนี้ละก็ อินทริเย สวโต นั่นฉันใดพวกที่ไม่สำรวมเห็นอารมณ์ ก็สำรวมในอินทรีย์ทั้งหลายระวังตา งาม ไม่รู้จักประมาณในการใช้สอย หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ท่านยืนยันไว้ ไม่มีศรัทธา เป็นคนเกียจคร้าน พวก ในท้ายบทนี้ว่าสำรวมนัยน์ตาได้ ยัง เหล่านี้เป็นลูกศิษย์ของพญามารทั้ง ประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมหูได้ ยัง นั้น ไม่ใช่ลูกศิษย์ของพระ เป็นลูก สษย์ของพญามารมารจูงลากไปเสีย ตามความปรารถนา ส่วนลูกศิษย์ของพระอีกพวก หนึ่ง อสุภานุปสฺสี วิหรต เห็นดาม อารมณ์ว่าไม่งามอยู่ รูป เสียง กลิ่น รสโผฏฐัพพะ เห็นว่าไม่งามรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ ได้ ชอบดู ชอบไปดูโน่นดูนี้ ในการ ไปดูเป็นอย่างไรบ้าง เป็นอันตราย รถชนก็มีไปดูไฟไหม้เหยียบกันเหลว แหลกตายก็มี นี่เพราะอะไร ชอบดู ละซิ ชอบดูนั่นร้ายนักหละในกลาง ดั๊กลางคืนเขาประหารซึ่งกันและกัน พลาดเนื้อพลาดตัวถึงกับเขายิงตาย พ้นตาย แทงตายกันอเนกอนันต์สุด ซึ่งจะพรรณา มีทุกบ้าน ทุกช่องไปนี่ เพราะระวังการดูไว้ไม่ได้ อยากดู อยากฟัง นี้เป็นข้อสำคัญอยู่ ให้ สำรวมระวังไว้เถอะ ไม่ได้โทษนัก ต้องคอยระแวดระวังทีเดียว เพราะ การดูเป็นคุณก็มีโทษก็มีภิกฺขุนทสุ สนาย ดูแลพระภิกษุไม่เป็นโทษ ดู แลหมู่พระภิกษุให้เล่าเรียนศึกษา คันถธุระ วิปัสสนาธุระ ดูแลเหมือน อย่างกับพ่อแม่ดูแลลูกนั้น อย่างนี้ ไม่เป็นโทษหรือพ่อแม่ดูแลลูกให้เล่า เรียนศึกษาท่า ความดีต่อไป อย่างนี้ ไม่มีโทษ การดูแลอย่างอื่นดูแลมหร สพต่างๆ เสียเงินด้วย เสียเวลาด้วย ด้วยประการทั้งปวงเหตุนี้ต้องระแวด ระวังเดียว ต้องสำรวมระวังรักษา ถีเดียว ถ้าว่าระวังนัยน์ตาได้ ยัง ประโยชน์ให้สำเร็จระวังหูได้ ยัง ประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมระวัง จมูกได้อย่างเดียว ยังประโยชน์ให้ ประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมจมูกได้ สำเร็จ สำรวมลิ้นได้ ยังประโยชน์ให้ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมลิ้นได้ สำเร็จ สำรวมระวังกายได้ ยังประ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมกายได้ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ สำรวมใจได้ ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จหนักขึ้นไป นี่เป็นข้อสำคัญ ต้องสำรวมระวังไว้ ล้าสำรวมระวังไม่ได้มันก็ให้โทษ ตังจะชักตัวอย่างสำรวมตาไม่ กัลยาณมิตร ๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๐ โยชน์ให้สำเร็จ สำรวมระวังใจได้ ยัง ประโยชน์ให้สำเร็จทีเดียวอินุพฺริยตฺ สำรโต สำรวมแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย โภชนมหึมาตณณ์ รู้จักประมาณใน การบริโภคพอดี เรืองนี้ครั้งพุทธกาล ก็ดี หลังพุทธกาลก็ดี ชันแข่งกันนัก
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More