การวิเคราะห์ภาวะเศรษฐกิจ : หน้า 51/132

ครั้งที่ ๒ มาให้ฟังนี้ เพื่อพวกเราจะได้เห็นว่าภัยเศรษฐกิจที่ กำลังประสบอยู่ในปัจจุบันนี้ ไม่ได้หนักหนาสาหัสเท่าสมัย โน้นเลย อาหารการกินก็ไม่ได้ขาดแคลน โรคภัยไข้เจ็บก็ไม่ ได้มาคุกคาม เพียงแต่การเงินฟิตเคืองมาก จนเกิดเป็นลูกโซ่ ในการหาเงิน ต้องลูกลดเงินเดือน แต่ภาวะเศรษฐกิจเช่นนี้จะเป็นได้ไม่นาน เพราะ เศรษฐกิจของบ้านเรายังไปได้ดี สินค้าของเรายังขายได้ใน ตลาดต่างประเทศ เพียงแต่พวกเรากำลังขาดความเชื่อมั่น ในยามเศรษฐกิจทรุดเช่นนี้ หลวงพ่อจึงมีข้อคิดที่อยากจะฝาก พวกเราเอาไว้ก็คือ อย่ามัวแต่เสียเวลาหาคนผิดเลยว่า ใครเป็นผู้ที่ท่าให้ เศรษฐกิจเสียหาย ไม่ต้องไปโทษรัฐบาล โทษนักการเมือง โทษนายทุน โทษสถาบันการเงินระหว่างประเทศ (เหๆ เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นผลกรรมโดยรวมของคนทั้งชาติ โดยเรืมจาก 0. ความประมาท จริงๆ แล้ว 1171F เขาเตือนว่าภัย เศรษฐกิจกำลังจะมาถึง เราก็ไม่เชื่อ เราต้องการแต่จะเห็น ตัวเลข ต้องกาวเห็นอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงๆ คนในชาติก็พากันนิยมใช้ของนอกราคาแพง เพราะคิดว่าไม่ เป็นไรเงินมันหาง่าย ๒. ขาดความรับผิดชอบ เพราะเราคิดแต่ว่าตัวใครตัวมัน มือใครยาวสาวได้สาวเอา จะมีสักกี่คนที่คิดถึงส่วนรวม คิดถึง KT ประเทศชาติ เพราะฉะนั้นลูก หยุดหาคนผิดกันได้แล้ว ถ้าจะหาคน ผิดก็ตัวของเรานี่แหละที่ผิด เวลาพระท่านสอนให้รักษาศีล เราก็มองว่าคร่ำครึ บอกว่าไม่จำเป็น แล้ววันนี้เราหาคนมี ศีลมีสัตย์ มีสัจจะไม่เจอเลย พวกเราเคยนึกย้อนถามตัวเองบ้างไหมว่า ต้นทุนการ ทำธุรกิจคืออะไร ถ้าตอบอย่างพื้นๆ ทุนก็คือเงิน แต่ผู้ ประกอบธุรกิจทั้งหลายต่างทราบดีว่า ลำพังเงินอย่างเดียว ไม่สามารถบันดาลความสำเร็จในการประกอบอาชีพได้ ผู้ นั้นจำเป็นจะต้องมีความรู้ความสามารถในธุรกิจนั้นๆ ด้วย เพราะฉะนั้นทุนจึงไม่ได้หมายความเฉพาะแต่เงินเพียง อย่างเดียว แต่รวมความไปถึงความรู้ ความสามารถด้วย แต่สิ่งที่เหนือกว่าเงินและความสามารถ ซึ่งเป็นที่สุดของทุน ที่คนทั้งโลกต้องการก็คือความประพฤติดี แม้นักธุรกิจที่มี เงินเป็นพันล้าน มีความรู้ความชำนาญเยี่ยมกว่าใครๆ แต่มี ความประพฤติชั่วเสียแล้ว แม้มีเงินเป็นพันล้านก็จะพินาศ ย่อยยับภายในพริบตา ความรู้ความชำนาญที่มีอยู่ก็จะไร้คุณ ค่า ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ใครๆ กลับจะน่าความฉิบหาย มาสู่ผู้นั้น เพราะฉะนั้นความประพฤติดีๆ จึงเป็นสุดยอด ของทุนในการประกอบธุรกิจ แต้วความประพฤติดีๆ ที่ชั่วโลกเขาต้องการนั้น คืออะไร ลูกเย้ย ความประพฤติดีๆ อย่างน้อยที่สุดผู้นั้นจะต้องมีศีล มี เขาวัดกันด้วยลีลลูกเอ๊ย คนเรารวยแสนรวยมีเงินเป็นพันล้านหมื่นต้าน แต่ ศีลไม่มีก็ไม่ใช่คน มันเป็นเพียงแค่สัตว์ในร่างคนเท่านั้น กลับไปบ้านของเราไปแบบคนเต็มคนแล้วอีกอย่างที่หลวง พ่ออยากจะฝากเอาไว้ คุณยายอาจารย์ท่านสอนเอาไว้ตั้ง แต่หลวงพ่อเข้าวัดใหม่ๆ ว่า ถ้าเรามีศีล แล้วเราไม่ได้ลัก ขโมยใคร หากจนใจยังหางานทำไม่ได้ แม้รับจ้างเทกระโถน รับจ้างขัดห้องน้ำ ก็ยังเป็นสัมมาอาชีวะ ไม่ต้องอายใคร หลวงพ่อจำคำของคุณยายมาตั้งแต่นั้น แต่ว่าแม้ไปขโมยไปโกงเขาได้มาเป็นย้อนเป็นกอบ เป็นก่า จะเป็นเงินบาทหรืออะไร มันเป็นมิจฉาอาชีวะ มัน อาจจะรวยได้ในชาตินี้ แต่มันมีนรกเป็นที่ไป ไม่คุ้มหรอกลูก เพราะฉะนั้นหลวงพ่อจึงขอเตือน ไม่ว่าต่อไปข้างหน้าจะไป ลำบากยากจนอย่างไรก็ตาม ขอเลยนะ อย่าไปลักไปขโมย อย่าไปคดไปโกงใคร มันจะเป็นบาปติดตัวไป มีชีวิตอยู่ก็อยู่ อย่างคนบาป ตายแต้วตกนรก แต่ว่าถ้าก้มหน้าก้มตาท่ากิน หลังผู้ฟ้าหน้าผู้ดิน ห่ากินมันไป ศีลก็ไม่เสียลูก บุญทานก็ได้ว่า ชาตินี้ก็ไม่ต้อง เป็นหนี้ใครบุญทานก็ท่าเอาไว้กับทั้งพระในบ้าน พระนอกบ้าน ลูกก็จะเป็นลูกแก้ว หลวงพ่อรับรองว่าลูกๆ เขาเป็นคนมี บุญถ้าฝึกให้ทำกินเป็น ให้เป็นคนซื่อสัตย์ แล้วมันจะไม่มีปม ด้อยเป็นเด็กข้างถนน ไปอยู่ในกรุงเทพฯ หรือไปอยู่ในเมือง ใหญ่ๆ เงินมันจะได้มากอยู่ แต่ว่าที่จะอาศัยซุกหัวนอนมันก็ ต้องอาศัยเขา มันไม่ได้มีศักดิ์ศรีอะไร แต่บัดนี้แม้มันมาอยู่ กลางนา เนื้อสามันอาจจะขาดๆ วนๆ ปะหน้า ปะหลัง กระต๊อบมันอาจจะพังๆ แต่ว่ามันเป็นที่ของเรา แล้วมันก็ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๔๐ '๔๗)