มารในพระไตรปิฎก : หน้า 35/132

ด ามรอยหลวงพ่อวัดปากนา เรื่องราวของ “มาร” เป็นเรื่องจริงที่มีกล่าวไว้ในพระไตร ปิฎกมากมายหลายแห่ง ทั้งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับพระสัมมา สัมพุทธเจ้าเอง และเกิดขึ้นกับพระสาวกทั้งภิกษุและภิกษุณี ถึงกับมีการนำเรื่องราวของมารมารวมกันไว้ หลายสิบเรื่อง เรียก หมวดหมู่นี้ว่า “มารสังยุต ในมารสังยุตได้กล่าวถึงเรื่องราวของมารที่เกิดขึ้นกับ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๒๓ เรื่อง เกิดกับพระสาวกที่เป็น พระภิกษุ ๒ เรื่อง และเกิด 00 เรื่อง กับภิกษุณีอีก นอกจากจะมีการกล่าว ถึงมารใน มารสังยุตแล้ว ในพระไตรปิฎกยังมีการ กล่าวถึงมารอีกมากมาย หลายๆ เรื่อง จะขอยกตัว อย่างเพียงบางเรื่องมาให้ได้ ศึกษากันดังนี้ มารกับพระมหา โมคคัลลานะ ใน มารตัชซีนียสูตร มูล ปัณณาสก์ มัชฌิมนิกาย เป็น เรื่องราวของมารที่เกิดกับ พระโมคคัลลานะ กล่าวไว้ว่า "สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาค เจ้าประทับอยู่ ณ มิคทายวัน โนเภสกลาวัน เขตเมือง สุงสุมารคีระ โนภัคคชนบทฯ ครั้งนั้น ท่านพระมหาโมค คัลลานะจงกรมอยู่ในที่แจ้ง วิหาร นั่งอยู่บนอาสนะที่ปูไว้ ครั้นนั่งแล้ว ได้ใส่ใจถึงมารที่ ลามกด้วยอุบายอันแยบคลายเฉพาะตนฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้เห็นมารผู้ลามก เข้าไปใน ท้องโนได้แล้ว ครั้นแล้วจึงเรียกว่า “ดูกร มารผู้ลามก ท่าน จงออกมา ท่านจงออกมา ท่านอย่าเบียดเบียนพระตถาคต และสาวกของพระตถาคตเลย การเบียดเบียนนั้น อย่าได้มี เพื่อโทษไม่เป็นประโยชน์ เพื่อทุกข์แก่ท่านตลอดกาลนานฯ" ลำดับนั้น มารมีค่า ดำริว่า “สมณะนี้ไม่รู้และไม่เห็นเรา ฯลฯ ตามรอยฯ ก็ได้คลี่แผนผังทางไป นิพพานให้เห็นกันอย่างชัดๆ ว่าทาง สายกลางเริ่มจากกลางกายที่ศูนย์ กลางกายเข้าถึงดวง ๖ และกาย ๑^ ไปตามลำดับซึ่งแสดงให้เห็น ว่าหลวงพ่อไม่ได้เน้นสอนธรรมะที่ ใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อการทำามา หากิน เพื่อชีวิตการครองเรือน แต่ท่านมุ่งสอนธรรมะที่ใช้เพื่อการ หลุดพ้น เป็นธรรมะที่จะนำพาให้ไป สู่นิพพานได้โดยตรง แม้สมณะที่เป็นศาสดายังไม่ พึงรู้จักเราได้เร็วไว ก็สมณะ ที่เป็นสาวกไฉนจักรู้จักเรา ได้ " ในขณะนั้น ท่านพระ โมคคัลลานะได้บอกกับมาร ว่า “ดูกรมารผู้ลามกเรา รู้จักท่าน ฯ ท่านอย่าเข้าใจว่า สมณะนี้ไม่รู้จักเราฯ ดูกร มารผู้ลามก ท่านจงออกมา ฯลฯ" ลำดับนั้น มารมีคำ ดำริว่า “สมณะนี้รู้จักเรา และเห็นเราฯ" แล้วจึงออก จากปากท่านพระมหาโมค คัลลานะ แล้วยืนอยู่ข้าง บานประตูฯ ท่านพระมหาโมคคัล ลานะ ได้เห็นมารผู้ลามก ยืนอยู่ที่ข้างบานประตู ครั้น แล้วจึงกล่าวว่า “ดูกรมารผู้ ลามก เราเห็นท่านแม้ที่ข้าง บานประตูนั้น ท่านอย่าเข้าใจ ถูกมารผู้ลามกเข้าไปในท้องโนได้ได้มีความดำริว่า “ท้องเรา ว่า สมณะนี้ไม่เห็นเราท่านนั้นยืนอยู่ข้างบานประตู ฯลฯ" เป็นดังว่ามีก้อนหินหนักๆ และเป็นเช่นกะทออันเต็มด้วยถั่ว หมัก เพราะเหตุอะไรหนอ” จึงลงจากที่จงกรมแล้วเข้าไป หลังจากนั้น พระมหาโมคคัลลานะได้กล่าวกับมารอีก มากมายจนในที่สุดแห่งสูตรนี้ได้กล่าวว่า “ลำดับนั้น มาร ตุลาคม ๒๕๔๖ ๓๓ กัลยาณมิตร