การปลูกฝังศีลธรรม : หน้า 23/132

เมื่อวันวิลาขปุรณมีเพ็ญเดือน ๖ นั้นเอง! พระองค์ได้ หวัลริเญยอธรรมนั้งปวงในเวลาอันรุ่งอรุณวันนั้น คุณงามความดีของพระองค์ใต้ปังกิตสัน พระองค์ตั้งแต่ วันนั้นเป็นลำต้นมา ในตรามเป้าเลต้าต้มในสปริ นิพพาน รวมเป็น ๗ ประการ ด้วยปั่น” พวกเราต้องทำความเข้าใจกันมากพอสมควร สำหรับ อ้ายที่อยากมันก็หลอก อ้ายที่หยอกมันก็ลวง ทำให้จิต เป็นห่วงเป็นใย เล็กอยากลาหยอกรีบออกจากกาม เด็น ตามขันธ์สามเรื่อยไป เสร็จกิจสิบหกไม่ตกกันดาร เรียก ว่านิพพานก็ได้" ปูย่าตาทวดมีวิธีปลูกฝังศีลธรรมอยู่ที่นี่ อยู่ที่เพลง กล่อมเด็ก เขาปลูกฝังคุณธรรมไว้ตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น เขา ไม่มาร้องกันหรอกว่า แม้เธอมีลูกสี่ก็ยังสวยอย่างนี้ หรือ พระธรรมเทศนาตรงย่อหน้านี้ซึ่งมีเนื้อหาสาระสำคัญมากๆ สามสิบแล้วแต่ฉันก็ยังแจ๋วเหมือนกับเพลงที่ร้องกันเอ๊วๆ เลย คือ ประเด็นแรกคำเทศน์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำนี้ อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งไม่ทำให้ศีลธรรมในตัวเพิ่มสูงขึ้นได้ มัน เมื่อรุ่นปู่ ย่า ตา ทวดท่านได้ยินอย่างนี้ถือว่าเป็นความรู้ ฟ้องถึงภูมิปัญญาของปู่ย่าว่าท่านสูงกว่าเราขนาดไหน ก็ ธรรมดา เพราะท่านถูกปลูกฝังธรรมะมาตั้งแต่ยังนอนอยู่ เพราะภูมิปัญญาของท่านสูงอย่างนี้ ท่านถึงได้สร้างประเทศ ในเปล เพราะว่าเพลงกล่อมลูกของปู่ ย่า ตา ทวด ล้วน ให้เราได้อยู่จนทุกวันนี้ แต่แทรกธรรมะทั้งนั้น คำศัพท์เช่น เทวดา อินทร์ พรหม เนื้อหาสาระสำคัญอีกประเด็นที่พระเดชพระคุณ หรือคำว่า โพธิญาณ อย่างนี้ ท่านได้ยินมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านได้สะกิดใจไว้แต่ต้นว่า การที่พระ ไม่เหมือนเพลงที่กวนกิเลสราคะอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ สัมมาสัมพุทธเจ้าของเราได้รับความเคารพ ไม่ใช่เพราะ แต่น่าเสียดาย คนยุคเราปัจจุบันนี้ได้ทั้งเพลงกล่อมเด็ก พระองค์เป็นลูกกษัตริย์ แต่เป็นคุณความดีของพระองค์เอง ซึ่งเป็นวิธีปลูกฝังคุณธรรมกันไปเสียแล้ว ไม่ใช่คุณความดีของบรรพบุรุษที่มีสืบทอดกันมา และคุณ บางคนข้ามน้ำข้ามทะเลไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนา ความดีนั้นยิ่งใหญ่ไพศาล จนเทวดา พระอินทร์ที่เป็นใหญ่ ไปคว้าปริญญาเป็นดอกเตอร์ แต่กลับมองหาวิธีปลูกฝัง แม้แต่พระพรหม รวมทั้งมนุษย์ทั้งโลกก็ให้ความเคารพท่าน ศีลธรรมไม่เจอ เพราะว่าได้มองข้ามภูมิปัญญาของปู่ย่า และเหตุที่ทำให้พระองค์ได้คุณงามความดีเกิดขึ้นในตัว ของพระองค์คือ เหตุที่พระองค์สละราชสมบัติออกบรรพชา ยกตัวอย่างเพลงกล่อมเด็กในสมัยที่พระเดชพระคุณ ไม่ได้ทรงออกบวชเปล่า ๆ แต่ทรงออกบวชด้วยมหาวิริยะ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านยังเล็กๆ ซึ่งมีเนื้อร้องว่า ตาทวดไป คือความเพียรอันแรงกล้า เพียรหากิเลส เพียรค้นคว้าหา “เกิดมาว่าจะมาหาแก้ว พบแล้วไม่ว่าจะเกิดมาทำอะไร ทางตรัสรู้ธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่พระองค์ทำ กุ ม ภ า พั น ธ์ ๒๕๔๑ ๒๑ วารสารกัลยาณมิตร