การนั่งสมาธิ : หน้า 94/132

จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก (กระซิบ) น้อมนำใจให้ติดในกลางตลอดเวลา นุ่นมีความรู้สึกว่า ใจไปติดกับสิ่ง ที่มันไม่มีแกน สิ่งที่ฝ่ายนั้นเขาลง เข้ามา นุ่นคิดอย่างนี้ไม่ได้ตลอด หรอกนะคะ หากได้ตลอดใจก็คงติด ในกลางแล้ว คุณแม่ว่า ควรจะทำอย่างไรดีคะ จึงจะ รักษาอารมณ์และความคิด ความตั้งใจดังนี้ได้นานๆ จนสมความปรารถนา นุ่นรู้ตัวนะคะว่าใจหลุดจาก ความนุ่มนวล เย็นใจได้ง่าย บางครั้งนึกองค์พระได้ แต่ไม่ได้อารมณ์ นุ่นอยากได้อารมณ์ด้วยนะคะ เพราะ เมื่อได้อารมณ์จะทำได้นาน ทำอย่างไรดีคะ คุณแม่ เคยนึกองค์พระได้ แต่ไม่ได้อารมณ์ไหมคะ อันนี้นั่น อยากเน้นตรงนอกรอบการนั่งนะคะ เวลาที่เราตรีกนะ ค่ะ บางทีนั่นตรึกก็คิดว่า เราก็ตรึกอยู่นี่นา ไม่เห็นการ ตรึกจะช่วยให้อารมณ์เย็นขึ้นมาได้เลย ส่วนมากจะต้อง อารมณ์เย็นก่อนจึงจะตรึกได้มากกว่า ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่คน อารมณ์เย็นเป็นปกตินิสัย ส่วนมากจะเฉยๆ ไม่ได้ฟัง มาเป็นหรอกค่ะ เคยเป็นก่อนเป็นนักเรียนอภิญญาแล้ว แต่ก็ไม่ได้เป็นนานนัก จริงๆ เราต้องหนักแน่นมั่นคง ใช่ไหมคะ นุ่นกำลังจะไปให้ถึงจุดนั้น นุ่นมีข่าวดีจะบอก คุณแม่ นั่นปอกแอปเปิ้ลเป็นแล้วค่ะ รวมถึงผลไม้ชนิด อื่นด้วย คือสัปดาห์ นุ่นเป็นบุญอาหาร แล้วเผอิญมี มะละกอ ฝรั่ง แอปเปิ้ลให้ปอก มะละกอนั้นเคยปีก ปอกแล้วเมื่อครึ่งปีก่อน ส่วนฝรั่งกับแอปเปิ้ลพึ่งมา ลองปอกเป็นครั้งแรก คือปกตินั้นทานแอปเปิ้ลไม่ปอก เปลือกค่ะ ชอบแบบนี้ แต่ถ้าทำ ให้ส่วนรวมก็ต้องปอก เปลือกจึงลองท่า ออกมาก็ใช้ได้ค่ะ อย่างไรทุกคนก็ ทานกันหมดดูเป้นเรื่องเล็กน้อยแต่ก็ภูมิใจค่ะที่ปักให้ช่วย เหลือตัวเองได้มากขึ้นทีละนิด ดอนนี้กวาดถูบ้าน ซัก ผ้าคล่องแล้วค่ะ รีดผ้าก็พอได้ จุดเดาแก๊สได้ ส่วนการ จุดไม้ขีดนี่จุดเป็นตั้งแต่เรียนวิทยาศาสตร์แล้วค่ะ อยู่วัด ก็ช่วยเหลือตัวเอง ทำอะไรเป็นขึ้นมาเยอะ นุ่นดีใจนะคะ วารสารกัลยาณมิตร ๗๒ กุ ม ภ า พั น ธ์ ๒๕๔๑