การบรรลุเป็นพระอรหันต์ : หน้า 62/132

ถึงการสำเร็จอรหัตผลของพระอรหันต์ทั้งหลาย ที่เมื่อ ได้เรียนธรรมเป็นที่เข้าใจแล้วก็ไปแสวงหาที่วิเวก บำเพ็ญเพียรทางจิตของแต่ละองค์ไป และในที่สุดท่าน ก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์สมความตั้งใจ แต่การไปให้ถึงที่สุดนั้นแตกต่างไปจากการสร้าง บารมีในรูปแบบต่างๆ ที่ผ่านมา ดังนั้น หากจะมีการ กล่าวอ้างแจกตำราให้นำไปปฏิบัติทำวิชชาปราบมาร ด้วยตัวเองที่บ้านแล้ว ก็ดูจะเป็นเรื่องเลอะเลือน เพราะหากศึกษาประวัติชีวิตและค่า สอนของหลวงพ่อ วัดปากน้ำแล้ว ก็จะรู้ว่าไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เลย การสู้รบกับมารมิได้กระทำด้วยโทสะที่มีความ ดันทุรังที่จะเอาชนะให้ได้ ไม่ใช่เห็นว่ามารทำ เราเจ็บ แล้วแค้น จะต้องเอาชนะให้ได้ วิธีการมีเพียงการทำใจ กลับเข้าไปสู่ความบริสุทธิ์ของดนเอง การต่อสู้เป้นการ กระทำที่ไม่ประกอบด้วยความทุกข์ยากลำบาก เหมือน การเข้าสู่สมรภูมิในทางโลก ทุกย่างก้าวของการต่อสู้ มีความสุขไปตลอดเส้นทาง เป็นการต่อสู้ที่เรียกเอา ความสุข ความบริสุทธิ์ กลับคืนมาสู่ตัวเองและมวล มนุษยชาติ ตลอดระยะเวลาเกือบ ๓๐ ปี ขณะที่หลวงพ่อมีชีวิต อยู่ และได้ใช้ชีวิตร่วมกับผู้ที่ได้เข้าถึงธรรมกายอยู่แต่ใน วัดปากน้ำ ไม่ยอมไปแรมราตรี ณ ที่ใด บุคคลที่อยู่ใน ที่แห่งเดียว นั่งและนิ่ง นิ่งและนิ่งดูสภาพภายนอก เหมือนชีวิตที่ถูกกักขังให้อยู่ในอิริยาบถเดียว อยู่ใน สถานที่แห่งเดียว เป็นเวลานานๆ แต่บุคคลที่ได้ใช้ชีวิต อย่างนี้กลับเป้นผู้มีความสุข พอใจที่จะได้อยู่ในสภาวะ เช่นนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีหนทางการใช้ชีวิตที่ดีกว่า แต่ เพราะการใช้ชีวิตอย่างนี้ดีกว่าหนทางการดำเนินชีวิต อย่างอื่น พวกหนึ่งอยู่นอกโรงงานทำวิชชา ทำงานสนับ สนุนอยู่ภายนอก อีกพวกหนึ่งอยู่ในโรงงานทำวิชชา ปฏิบัติงานทางจิต หลวงพ่อได้กล่าวถึงพวกที่อยู่ในโรง งานทำวิชชาที่มีความสามารถในการทำวิชชาเป็นแล้วว่า “พวกที่เป็นแล้ว ตั้งใจแน่วแน่ว่า ตั้งแต่วันนี้ไปเรา วารสารกัลยาณบุตร 50 กุ ม ภ า พั น ธ์ ๒๕๕๔ ๑ สาธุชนเป็นจำนวนมาก ต่างมุ่งแสวงหาความจริงของชีวิต และเร่งสร้างบารมีกันอย่างมีชีวิตชีวา ในงานบุญสำา กัญต่างๆ ณ วัดพระธรรมกาย