ข้อความต้นฉบับในหน้า
เหอ จรัส^?&ซิ (กระซิบ)
เดือนที่ผ่านมา ที่เราคุยกันเรื่อง
การสร้างบารมีที่คุณแม่บอกว่า
นั่นได้มาอยู่ตรงนี้ดีแล้ว ได้มาทำ
ในสิ่งที่ถูกต้องดึกว่าไปอยู่ข้างนอก
คนข้างนอกก็แสวงหาสิ่งต่าง ๆ ไป
เรื่อยๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองขาดการสร้างบารมี อยู่ตรง
นี้ได้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าแล้วนั่นก็ถามคุณแม่ เรา
สร้างเพื่ออะไร แม่บอกว่าจะได้บารมีต่อบารมีให้ดีขึ้น
เรื่อยๆ จนถึงในระดับที่ดี ไม่มีความทุกข์อีกต่อไป นั่น
ก็พอเข้าใจ นั่นก็จะทำต่อไป เพื่อตัวของนุ่นเอง และเพื่อ
คนอื่นในภายหลัง คุณแม่บอกว่า การตั้งจิตนั่งสมาธิ
ก็ได้บุญแล้ว นุ่นขอบที่คุณแม่บอกว่า เวลา ๑ ชั่วโมง
ที่ได้นั่งสมาธิก็ได้บุญมหาศาลแล้ว เมื่อเทียบกับ ๑ ชั่ว
โมง ที่คุณแม่ดูหนังซึ่งก็สนุกแต่ดูแล้วใจมันแห้ง
เหมือนไม่มีน้ำซึ่งก็คือบุญมาหล่อเลี้ยง คงเป็นเพราะ
คุณแม่นั่งได้ดีกว่านั้น เลยรู้สึกและเข้าใจได้มากกว่านั้น
น่นรู้สึกว่านุ่นจะมีปัญญาเวลาใจอยู่ในบุญ หรืออารมณ์
ดีแบบเย็นๆ เวลาใจอยู่ห่างกลาง ปัญญาไม่ค่อยจะเกิด
ยิ่งเวลาที่อึดอัด หรืออารมณ์หงุดหงิดนี่ค่อนข้างจะคิด
อะไรไม่ค่อยออก ดูได้จากการสังเกตตัวเอง หรือดู
อย่างง่ายๆ ก็จากสมุดบันทึกของนุ่นคุณแม่อาจจะ เอ๊ะ!
ดูจากสมุดบันทึกได้อย่างไร คือว่า สมุดบันทึกของนุ่น
นี่นะคะ นั่นจะเซ๊ย แต่ข้อคิดที่ได้จากเหตุการณ์ใน
แต่ละวันอย่างเช่น วันนี้เกิดเหตุการณ์อย่างนี้นะ นั่น
ได้คิดอะไร คือไม่ได้ไปตั้งใจจะวิเคราะห์อะไร เพียงแต่
ว่าขณะที่อยู่ในเหตุการณ์นั้น นุ่นคิดอะไรที่ดีขึ้นมาได้
นุ่นก็จำเอาไว้ แล้วมาเทียนลงสมุดบันทึกว่ารู้สึกอย่างไร
เอาแต่ความคิดที่ดี ความรู้สึกที่ดีมาเขียนตั้งใจว่า
เวลาเราอ่านจะได้รู้สึกดีขึ้น แต่ก็แปลกดี เวลาใจห่าง
กลาง ก็ไม่อยากจะอ่านหรอกค่ะ รู้สึกไม่อยากขึ้นมาเอง
นุ่นไม่ได้เขียนบันทึกทุกวัน ก็เป็นอย่างที่บอกไว้ข้างต้น
ว่าบางวันก็คิดอะไรไม่ได้ คิดได้ค่ะแต่ไม่มีสาระ ไม่มี
อะไรดีๆ จะเขียน เคยทิ้งระยะห่างในการเขียนถึง
เดือนเต็มแต่ก็ครั้งเดียนท่านั้นค่ะ ที่ห่างขนาดนี้ รู้สึกว่า
ช่วงนั้นมีการสอบธรรมศึกษา ใจก็ห่าง ไม่นิ่ง แต่บาง
ช่วงรู้สึกว่ามีอะไรให้เรียนเกือบทุกวันเลย เวลาใจหยาบ
หรือเป็นทุกข์ นุ่นไม่ นทีก นั่นไม่อยากเก็บความรู้สึก
นี้ลงสมุด บางคนบอกว่า การที่เราได้เขียนระบายอาจ
ทำให้รู้สึกดีขึ้น นั่นคงไม่เหมาะกับวิธีนี้ รู้สึกว่ายิ่งเขียน
ยิ่งหมกมุ่นกับเรื่องนี้ ยิ่งทุกข์เข้าไปอีกค่ะ นุ่นอยากลืม
หากไม่ไค่สร้างบุญบารมี ไม่รู้จักเลย ชีวิตก็ ลงในชาติต่อๆ ไป เพราะไม่ได้ท่าเพิ่ม
และหากพลาดไปทําความชั่วเย้าก็ตกลงอบายได้รับความทุกข์ทรมาน มากกว่า
ความทุกข์ของคนบนโลกมาก แล้วพูดถึงทีมของเราว่าต้องสร้างบารมีต่อเรื่อยๆ
เพื่อที่ชาติต่อไปจะสร้างได่สะดวกขึ้น
ด
กุ ม ภ า พันธ์ ๒๕๔๑ ๘๙ [5ารสารกัลยาณมิตร