ความรู้สึกและการนึกถึงองค์พระ : หน้า 96/132

จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก (กระซิบ) พูดอะไร นุ่นจำได้นะคะ อ้อ! นั่น มีเรื่องจะเล่าให้คุณแม่ฟัง คุณแม่ นุ่นลูกรักจะ เคยมองใครแล้วรู้สึกว่า จริงๆ เราแทบจะไม่รู้จักเขาเลยไหมคะ นเคยรู้สึกอย่างนี้กับพี่และเพื่อนบาง คนทั้งๆ ที่เราคุ้นเคยกับเขา แต่มีความรู้สึกชั่วขณะ ขึ้นมาว่าเหมือนเราไม่รู้จักเขาเลย รู้แต่ว่าเขาเป็นพี่ เท่านั้นเอง ก็รักแต่ไม่รู้จัก นั่นก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทําไมชั่ววูบหนึ่งถึงรู้สกอย่างนี้ สงสัย รธกร1176 มั้งคะ คุณแม่นั่งสมาธิหยุดนิ่งแล้วอธิษฐานให้นุ่นบ้างนะคะ ให้นุ่นมีกำลังใจมากๆ และหยุดนิ่งได้นะคะ อื้อหือ! เขียน จ.ม. จนถึงเวลานอนอีกแล้ว ลูเวลาอีกทีก็ตกใจ เขียน เพลินไปหน่อยค่ะ แค่นี้นะคะคุณแม่ ราตรีสวัสดีค่ะ ด้วยความเคารพรัก ลูกนุ่น ได้รับจดหมายจากนุ่นอ่านแล้วก็ดีใจ ที่ตื่นมาหนูก็ นึกถึงองค์พระ ถึงจะไม่ได้ทำ ทุกเช้าก็ตาม แต่ถ้าได้ นึกถึงตลอดเวลาก็จะดีนะจ๊ะ นึกให้ได้เป็นนิสัย การตรึก ถึงองค์พระที่เรียกว่าเป็นพุทธานุสสดีย่อมเป็นมงคล แก่ชีวิตเรา ถึงแม้ว่าหนูนึกได้แบบไม่ได้อารมณ์เพราะ หนูนึกถึงเพียงเปลือกนอกขององค์พระเท่านั้น ไม่ได้ เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดขององค์พระค่อยๆ เป็น ทีละขั้นตอนสิจ๊ะ อย่าใจเร็วด่วนได้กลายเป็นการลุ้นใจ จะกลายเป็นหยาบ แม่ก็เคยนึกถึงองค์พระแบบเฉยๆ หรือที่นั่นเรียกว่าไม่ได้อารมณ์นั่นแหละ เพราะบาง เวลาใจเรายังหมกมุ่นอยู่กับเรื่องคน สัตว์ สิ่งของภาย นอก หรือนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ใจเรายังพัวพันอยู่ ถ้า เรายังแก้ไขปัญหาต่างๆ ไม่ได้ ก็เอาใจมาพักที่องค์ พระก่อน เหมือนหนูวิ่งมาเหนื่อยๆ ยังต้องหยุดพักให้ วารสารกัลยาณมิตร ๙๔ คุม ภาพันธ์ ๒๕๔๓