ปัญจาวุธกุมาร : หน้า 104/132

ปัญจาวุธกุมารผู้มีใจเด็ดเดี่ยว กล้าหาญ เดินต่อไป ในดงไม้ ด้วยท่าทีทรนง องอาจ สง่างาม แต่ระวัง ตัวอยู่ตลอดเวลา เจ้ายักษ์ร้ายคนนี้ มีชื่อว่า สิเลสโลม แปลว่า “มีขน เหนียวเป่นตัง" เมื่อเห็นหนุ่มน้อยเดินเข้ามาถึงที่อยู่ ของมัน จึงรีบแปลงกายให้ใหญ่โตสูงลิ่วเท่าล่า ตาล WAAA สามขุมตรงเช้ามาทันที แลวยาง ชะชะ เจ้ายักษ ขนเหนียว วันนี้ เราจะปราบเจ้า ให้สิ้นฤทธิ์เลย ทีเดียว ฮะ ฮะ ฮะ เจ้าหนุ่มน้อย มาให้ข้าจับกินชดีๆ ปัญจาวุธกุมาร^^ ยาพิษเข้าใส่ยักษ์ ยิงธนูอาบ แต่ลูกธนูก็ไม่อาจ ทำดันดรายยักษ์ได้ กดับไปติดแน่นอยู่ที่ขนหน้าแข้งของ มัน ยักษ์ชะงักอยู่กับที่ ไม่ถึงว่า จะมีมนุษย์คนได นดหนง ดวยคาด 11 กล้าถึงปานนี้ มันก้าวเข้ามาเรื่อยๆ ปัญจาวุธ กุมารก็ยิงลูกศรเช้าไปอีก วารสารกัลยาณมิตร ๑๐๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔®

- ปัญจาวุธกุมาร