การเห็นมหาธรรมกายเจดีย์ในมิติละเอียด : หน้า 79/132

มหาธรรมกายเจดีย์ ขณะกำลังก่อสร้าง ถ่ายเมื่อวันที่ ๑๕ ธนวาคม ๒๕๕๐ เจดีย์ก็เสร็จทันที เพราะสิ่งต่างๆ ในมิติละเอียด ไม่ได้ สร้างด้วยวัตถุเหมือนเมืองมนุษย์ แต่สร้างด้วยใจ ด้วยบุญฤทธิ์ แค่คนมีบุญคิด บุญก็บันดาลเสร็จได้ดังใจนึก คุณสุชาติก็บอกอยู่แล้วว่า มองวิวไปเพลินๆ แสดง ว่าเวลานั้นจิตใจไม่ได้ครุ่นคิดเรื่องอะไร เป็นจิตใจว่าง เปล่า จิตจึงหยุดโดยบังเอิญ ไม่ได้หยุดเพราะทำสมาธิ แต่อำนาจการหยุดมีอานุภาพเหมือนกัน ทำให้มี อภิญญาจิตชั่วครู่ มีตาทิพย์เกิด ตาของกายเนื้อภายนอก ตรงกับดาของกายฝันข้างใน ตาเนื้อจึงพลอยเห็น สิ่งของในภพของกายฝัน คุณสุชาติจึงสามารถเห็น มหาธรรมกายเจดีย์สีทองเหลืองอร่ามด้วยดาของตนเอง โดยไม่ใช่กายฝันไปเห็นดอนนอนหลับ ยืนยันหัวชนฝาแหละค่ะว่าเจดีย์รูปร่างอย่างนี้เสร็จแล้ว ไม่ใช่วัดอื่น ป่าเข้าใจว่าท่านก็คงจะยืนยันไปจนตาย ของในมิติละเอียดคือมิติของกายฝันนั้นเป็นของมีอยู่จริง เหมือนภพนรก สวรรค์ เปรต อสุรกาย เพียงแต่ไม่ สามารถเห็นด้วยตาเนื้อของคนทั่วไป ต้องเห็นด้วย การฝึกสมาธิ สิ่งก่อสร้างต่างๆ ในภพมนุษย์ ต้องสร้าง เสร็จในภพละเอียดก่อนเสมอ ในจดหมายของคุณเสริมศรี ยังเล่าเรื่องของ คุณ วามณี ดั้งเซีย อยู่บ้านเลขที่ ๔๔/๑๕๘ หมู่ ๖ ต.วิชิต อ.เมือง ที่ภูเก็ตเหมือนกัน มาให้ฟังว่า เมื่อ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๐ ใกล้รุ่ง คุณวามณี ฝันว่ามีใครไม่รู้จักมาพาไปชมมหา ธรรมกายเจดีย์ แต่ไม่ได้ให้ชมภายนอกเจดีย์ พาเข้า ไปชมภายในเจดีย์ มองเห็นมีพระประจำตัวสีทอง จำนวนมาก วางเรียงเป็นลักษณะวงแหวนล้อมอะไรสิ่ง หนึ่งไว้ พอเดินเข้าไปใกล้ จึงเห็นว่า ตรงกลางวงแหวน นั้นมี แท่นหรือฐานอะไรตั้งอยู่ มีลักษณะสีเขียวใส แท่น ยาว กว้างใหญ่สวยงามมาก เกินกว่าจะบรรยายได้ คน พาไปชมบอกว่า บริเวณฐานแห่งนี้ จะเป็นที่ประดิษฐาน สิ่งศักดิ์สิทธิ์อันล้ำค่า และสำคัญยิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่พวก เราเคยพบเห็นกันมา คุณวาม ยืนชื่นชมอยู่พักใหญ่คนพาไปชมก็พาเดิน ออกมาข้างนอกบริเวณสถานที่แห่งนั้นในทันใดนั้นเอง เพียงครู่เดียวบังเกิดเหตุร้ายขึ้น แผ่นดินไหวไปทั่ว ตัว คุณวามณีเองก็โอนเอนไปมา รู้สึกตกใจมาก ฉับพลัน ได้เกิดกำแพงหินขนาดใหญ่มหึมา ปรากฏขึ้นล้อมรอบ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนั้น เสมือนเขื่อนกั้นภัยทั้งปวง คุณวามณีตะโกนถามคนพามาสุดเสียงว่า ที่นี่จะ ฟังมั้ยเนี่ย ที่นี่จะพังมั้ยเนี่ย ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบ กระทั้ง ในที่สุดอาการแผ่นดินไหวก็หยุดนิ่งลง ทุกอย่างสงบ คุณวามณีเดินออกสำรวจดู กวาดสายตาลไปรอบๆ ทั่วทั้งกำแพงและบริเวณที่กำแพงล้อมเอาไว้ ไม่มี อะไรบุบสลายแตกหัก หรืออะไรพังลงแม้แต่นิดเดียว เมื่อเห็นจริงๆ ชัดๆ อย่างนั้นแล้ว ก็จำเป็นต้อง ทุกอย่างปกติหมด กุ ม ภ า พันธ์ ๒๕๔๑ ๗๗ วารสารสุชาณมิตร