การวางแผนและการต่อสู้ในชีวิต : หน้า 118/132

ชีวิตของผู้เฒ่าเป็นเดิมพัน ที่ไหน” หมากและเบี้ยวางบนกระดาน “เขาหายไปจากแวดวงพี่น้อง สี่เหลี่ยมตามตำแหน่ง ทุกตัวมี ตั้งนานแล้ว เขาได้ข่าวคุณยายของ หน้าที่เบี้ยซึ่งเป็นหมากตัวเล็กลุย เราแล้วหรือทั้ง หมากสำคัญคือ ไปก่อนอย่างขมีขมัน แม้ไม่มีกำลัง เขา” แสนเมืองปรารภขึ้น “นายลง บารมีมากเหมือนหมากหลักตัวอื่นๆ ข่าวไปแล้วไม่ใช่หรือหมื่นพล แต่ก็มีส่วนในการเบิกทางไปก่อน ฝันของคุณยายให้สำเร็จลง ขอ เถอะนะหยุดแสดงความคิด เห็นลง ชั่วคราว เวลาเราเหลือน้อยแล้ว” ๓ “ส่งไปแล้ว เขาได้ข่าวแล้ว แต่ ......หมื่นพลวางเรือไว้คุมเชิง ป้องกันความปลอดภัยของชุนผู้เป็น ส่วนทัพกลางประกอบด้วยเม็ด โคน ม้า เรือ จำนวนไม่มาก แต่พลานุ ภาพมากกว่าเบี้ย ระวังอยู่ข้างหลัง มีตัวคอยคุมเกม เพื่อระมัดระวังชุน ซึ่งเป็นแม่ทัพอยู่ข้างหลังด้วย ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง” เล้าเป็นคุณล่ะ คุณคิดอย่างไร.... แม่ทัพใหญ่ ขวัญและกำลังใจของ หมากทั้งกระดานอยู่ที่นั่นแล้วปล่อย คิดว่า...ความตายเป็นเรื่อง ให้หมากตัวอื่นๆ ได้ทำหน้าที่ลุยไป ธรรมชาติ ไม่มีใครลินชะตากรรมได้ ข้างหน้า โดยมีจุดรวมใจอยู่ที่“ซุน” แล้วปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นไป ซึ่งเป็นแม่ทัพ ยามเหลียวดูคราใด การร่วมมือของทุกฝ่าย ทุก ตามธรรมชาติ แล้ว...แล้ว... ก็รู้สึกอุ่นใจเมื่อนั้น แม้จะดูเหมือน ตัวหมากที่ผ่านการคิดอย่างรอบ “แล้วนายจะเสียใจภายหลังไง ว่าชุนไม่ได้ไปไหนก็ตาม แต่ก็รู้ว่า แม้แต่บนสนามชีวิต!!!!!!!! หมื่นพลยิ้มเยือกเย็นเมื่อวาง หรือคิดว่า....ยามนี้เมื่อมีโอกาส หมากลงประชิด “แม่ทัพ” ของฝ่าย คอบ ย่อมเพิ่มความสนุกสนาน กองทัพเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จลง กำลังใจนั้นสำคัญที่สุดทุกสนามต่อสู้ และตื่นเต้นให้แก่ผู้เล่นและผู้ชม โดยที่นายไม่ได้มีส่วนร่วม” แสน ความตื่นเต้นที่เงียบสงบ มันเงียบ เมืองบอกกองทัพ อย่างมีพลังและลมล็ก "คุณยายอยากสร้างเจดีย์ใหญ่ๆ เราก็ทุ่มชีวีพลีเพื่อความสำเร็จในบุญ ตรงข้าม ไว้เป็นศูนย์รวมใจของชาวพุทธ" ใหญ่โดยไม่ต้องหยุดคิดอะไรมาก “รุกฆาต” เขาบอกเตือน วัน กับญาติพี่น้องไปก่อนเถอะกองทัพ นี้ไม่เหมือนเมื่อวาน การวาง แผนที่ดีและกำลังใจช่วยให้เขา รอบคอบไม่ประมาท เขาจึงมีชัย ชนะเป็นรางวัล ปากต่อปากจากลูกถึงหลาน ผู้ใกล้ มาย แล้วดื่มกินความปิติยินดีไป ชิดถึงผู้ห่างออกไปตามลำดับ เป็น ตลอดชีวิตจนถึงภพชาติลัดไป คุศโลบายในการรวมญาติวิธีหนึ่ง ซึ่ง “ยามนี้ ถึงนายจะยังไม่รู้ไม่เข้า เรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มจาก ใจ แต่ขอให้นายร่วมแรงร่วมใจไป แสนเมืองคนจริงจังได้ “เดี๋ยวจบเกมแล้วเราฉลองกัน “คุณยายเบิกบานขึ้นเมื่อรู้ข่าว แล้วเมื่อถึงวันนั้นนายจะเข้าใจ แต่ “ฉลองกันทั่วประเทศเลยนะ ว่าพวกเราไม่ดูดาย พวกเราสนุก ก็ตามใจนายนะ เพราะไม่มีใครบัง สนานกับการสร้างบุญใหญ่ในครั้งนี้ คับใครได้หรอก เราเข้าใจว่านายกับ ครับอา “เอาทั่วโลกเลยเป็นไร” หมื่น ความเบิกบานอิ่มอกอิ่มใจจะช่วย ญาติพี่น้องอีกหลายคนมีความเป็น พลรับคำหลานชายอย่างติดตลก ต่ออายุของยายให้ยาวนานขึ้น ตัวของตัวเอง แต่ยามนี้เราอยากให้ และพวกเราจะไม่เสียใจเมื่อวันนั้น เอาความเป็นตัวของตัวเองที่เป็นตัว แล้ว” อาหลานหัวเราะให้กันอย่าง “ระดับเราแล้ว คิดเล็กกว่านี้ไม่ได้ มาถึง” “เราก็เห็นด้วยกับนาย หน่วงให้เราลืมที่จะคิดไปในแนวทาง ครื้นเครง เดียวกันลงเสียก่อน มาช่วยกันคน “แล้วกองทัพละ ปานนี้เขาอยู่ ละไม้ละมือ เพื่อช่วยเพิ่มความใส่ วารสารกัลยาณมิตร (๑): คุมภาพันธ์ ๒๕๕๑