การสร้างบารมีและความดี : หน้า 5/139

มาแห่งบุญที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว เพราะฉะนั้นให้นึกถึงบุญใน สัปดาห์แห่งวันวิสาขบูชาที่ผ่านมานะลูกนะ ส่วนที่ก่อน หน้านั้นเราก็ทำกันมาอย่างสม่ำเสมอแล้ว แม้ความตาย มาเยือนในวันนี้ บุญกุศลที่ลูกๆ ได้สั่งสมมาอย่างดีแล้ว จะส่งผลให้ไปเสวยสุขอยู่ในสุคติโลกสวรรค์ สำหรับเรื่องนรกสวรรค์ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ไม่ห้าม จะเชื่อก็ได้ ไม่เชื่อก็ไม่บังคับ แต่จะเชื่อหรือไม่ เชื่อก็ตาม ให้ลูกๆ ทำความดีเอาไว้เถิด หากนรกสวรรค์ มีจริง เราสร้างความดีไว้ ตายไปเราก็ไปสู่สุคติโลก สวรรค์ปิดประตูอบายภูมิ และถ้านรกสวรรค์มีจริงแต่เรา ไม่ทำความดี ทำแต่บาปอกุศลกรรม คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่ว เมื่อละโลกไปแล้ว บาปอกุศลที่ทำไว้ก็ดึงดูดไป อบาย เพราะฉะนั้นสร้างความดีเอาไว้เถิด นะลูกนะ หลวงพ่อเชื่อว่าลูกชาย หญิงทุกคนทั้งภายในและต่างประเทศ ได้ใช้วันเวลาของชีวิตอย่างมีคุณค่า ที่สุด หลวงพ่อคิดว่าเราเกิดมาสร้าง สาธารณะ เป็นของพระพุทธศาสนา เป็นของส่วนรวม ของประเทศชาติของเราและเป็นของโลก ไม่ใช่ของตัวเรา ไม่ใช่ของหลวงพ่อ ไม่ใช่ของวัดพระธรรมกาย แต่เป็น ของส่วนรวม เราสละทรัพย์มาสร้างสิ่งที่เป็นสาธารณะ ประโยชน์ ให้สถานที่นี้เป็นที่ปลูกฝังศีลธรรม เป็น มหาวิทยาลัยศีลธรรมที่สร้างสันติสุข สันติภาพให้เกิด ขึ้นแก่โลก เป็นสาธารณะประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่มหาศาล ทีเดียวนะลูกนะ ทรัพย์ของเราเป็นทรัพย์ที่มีประโยชน์ หามา ด้วยความบริสุทธิ์ ด้วยความเหนื่อยยากลำบาก แต่เรา นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์อันสูงสุดเกินควรเกินค่าทีเดียว เปรียบเสมือนแม่น้ำมีท่าลงอย่างดี ตั้งอยู่ในที่ ใกล้มหาชน เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ต่อ สัตว์ทั้งหลายอย่างนั้น ส่วนบุคคลใดมี หลวงพ่อคิดว่า เราไม่ใช้วันเวลาในการ ทรัพย์สินเงินทองแล้วเก็บเอาไว้ ทรัพย์นั้นเป็นทรัพย์ทุพพลภาพ เราเกิดมาสร้างบารมี ถ้า เป็นทรัพย์พิการ มีก็เหมือนไม่มี สร้างบารมีเท่ากับเราขโมย เพราะไม่ได้นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ วันเวลาของตัวเราเอง บารมี ถ้าเราไม่ใช้วันเวลาในการสร้าง บารมีเท่ากับเราขโมยวันเวลาของตัวเรา เอง คือเวลาในโลกมนุษย์เขาให้เรามา ทำความดีแต่เราไปทำสิ่งที่ไม่ดีเป็นบาปอกุศล ก็ได้ชื่อว่า ขโมยเวลาของตัวเอง เพราะฉะนั้นวันเวลาที่ผ่านมาให้ ปลื้มใจเถิดนะลูกนะ ว่าเราได้สั่งสมคุณงามความดีของ เรากันมาโดยตลอด ให้จิตใจเราเบิกบาน แช่มชื่น นึกถึง การให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า มีงานบุญอะไรเราก็ช่วยกันไปอย่างเต็มที่เต็มกำลัง ต่อตนและต่อส่วนรวมของโลก แม้นมี ก็เหมือนไม่มี ตายแล้วก็เอาไปไม่ได้ บุญ ก็ไม่ติดตัวเราไป ความจริงแล้วทรัพย์สมบัติ เป็นของกลางของโลก เป็นเพียงอุปกรณ์ เป็นเครื่องมือ ในการสร้างบารมีสร้างความดีนะลูกนะ เพราะฉะนั้นให้ปลื้มใจไว้เถิดว่า แต่ละบาท แต่ละสตางค์ของลูกนั้น เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของตัว เราและมวลมนุษยชาติทั้งหลาย นึกถึงบุญอย่างนี้ เราก็ จะได้ปลื้มอกปลื้มใจ ความปีติ เบิกบาน ชื่นอกชื่นใจใน การสร้างความดีที่ผ่านมานี้แหละ จะเป็นอุปการะให้ลูก ทุกคนได้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายในอันเป็นที่พึ่งที่ระลึก ไม่ใช่ว่าพวกเราจะร่ำรวยทรัพย์สินเงินทอง เราก็มีเท่าๆกับที่คนอื่นเขามีมีบ้างไม่มีบ้างอย่างนั้นแหละ แต่ทรัพย์ของเรามีประโยชน์ต่อตนเองและต่อโลก สิ่งที่ อันสูงสุดของทุกๆ ชีวิต เราได้สละทรัพย์มาสร้างถาวรวัตถุเอาไว้ สร้างมหา ธรรมกายเจดีย์ สร้างสภาธรรมกายสากลนี้ เป็นของ กัลยาณมิตร m กรกฎาคม ๒๕๕๒