ความสัมพันธ์ในครอบครัว : หน้า 77/139

อยู่กินกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นแม่ม่าย ลูกติด ทำให้แม่เสียใจมาก และทะเลาะกับ พ่อทุกครั้งเวลาที่พ่อกลับมาบ้าน ตอนนั้น ข้าพเจ้ายังเด็กทำให้ข้าพเจ้าโกรธพ่อมาก ที่พ่อต้องทำให้แม่ร้องไห้ ข้าพเจ้าอยากให้ พ่อกับแม่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข 305&NOWNY เหมือนกับครอบครัวคนอื่นเขา ทุกครั้งที่ พ่อกลับมาจะต้องทะเลาะกับแม่เรื่องภรรยา กิจกรรมต่างๆ ได้เหมือนคนปกติทั่วๆ ไป มีอยู่วันหนึ่งข้าพเจ้ากำลังนั่ง รับประทานอาหารอยู่กับพ่อแม่และพี่ๆ ข้าพเจ้ารีบกิน แล้วรีบเปิดโทรทัศน์ดูการ์ตูน ตอนนั้นข้าพเจ้าเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ พ่อถามข้าพเจ้าว่า “ทำการบ้านเสร็จหรือยัง” ตอนนั้นข้าพเจ้าบอกพ่อไปว่า “ไว้ดูทีวีจบ ก่อน แล้วค่อยทำก็ได้” พ่อของข้าพเจ้าจึง คนใหม่ของพ่อ ทำให้ข้าพเจ้าต้องซึมซับแต่ภาพที่พ่อแม่ ตักเตือนว่า “ถ้าอยากดูทีวีมาก ไว้พรุ่งนี้พ่อจะพาไปลาออก ทะเลาะกัน ข้าพเจ้าเกลียดผู้หญิงคนใหม่ของพ่อมาก จากโรงเรียน แล้วมานอนดูทีวีทั้งวันทั้งคืนเลยดีมั้ย เพราะผู้หญิงคนนี้จึงทำให้ครอบครัวของข้าพเจ้าไม่มี ข้อความเหล่านี้ทำให้ข้าพเจ้าแทบร้องไห้ และรู้สึก ความสุข แต่ถึงอย่างไรข้าพเจ้าก็รักพ่อมาก เพราะพ่อ ไม่เคยทิ้งลูกๆ เลย พ่อรับผิดชอบครอบครัว ส่งเงินมา ให้ใช้ทุกเดือน นานๆ พ่อถึงจะกลับมาบ้านสักครั้ง ต่อ เสียใจกับการกระทำของตัวเองมาก ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก่อนที่ข้าพเจ้าจะทำอะไรจึงต้องทำการบ้านให้เสร็จก่อน ทุกครั้ง ข้าพเจ้าจะกลัวพ่อเวลาดูมาก พ่อจะให้ความ เรียนเก่งๆ พ่อจะชมมาก ซึ่งในบรรดาลูกของพ่อ ข้าพเจ้าจะเป็นคนที่เรียนดีที่สุด พ่อจะชมข้าพเจ้ามาก มาพ่อย้ายมาทำที่จังหวัดชลบุรีพ่อเป็นหัวหน้างานก่อสร้าง สำคัญกับเรื่องเรียนของลูกเหนือสิ่งอื่นใด ลูกคนไหน พ่อเป็นคนเก่งและเป็นผู้นำลูกน้องที่ดีมาก ด้วยการ ศึกษาเพียงแค่ประถมศึกษาปีที่ ๔ พ่อเป็นคนฉลาด จน บางครั้งข้าพเจ้าคิดว่า ถ้าสมัยก่อนพ่อได้เรียนสูง ๆ ซึ่งคำชมของพ่อเป็นกำลังใจทำให้ข้าพเจ้าตั้งใจเรียนมาก เดี๋ยวนี้พ่อคงจะได้เป็นข้าราชการระดับสูงๆ ไปแล้ว ไม่ใช่เป็นกรรมกรแบกหามจนๆ อย่างนี้ ในช่วงหลังๆ มาพ่อเริ่มล้มป่วยลง เพราะพ่อ ทำงานหนักไม่มีเวลาพักผ่อน และพ่อยังดื่มเหล้าจัดด้วย ที่ข้าพเจ้ารู้ได้ก็โดยคนอื่นๆ ที่ไปทำงานกับพ่อเล่าให้ ข้าพเจ้าฟัง เพราะจดหมายจากพ่อทุกฉบับ พ่อจะเขียน มาว่า “พ่อสบายดีไม่ต้องเป็นห่วง” พ่อไม่เคยพูดเรื่องความ เจ็บป่วยของตนเองเลย พ่อของข้าพเจ้าเป็นคนใจแข็งมาก จนพักหลังๆ มาพ่อเริ่มไม่สบายมากจนต้องกลับมา รักษาตัวที่บ้านในจังหวัดนครพนม หมอบอกกับแม่ว่า พ่อสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกได้ไม่เกิน ๓ เดือน ซึ่งแม่ ไม่เคยบอกเรื่องนี้กับข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าทราบเพียงว่า พ่อป่วยเป็นตับอักเสบ แต่ความจริงคือพ่อป่วยเป็น มะเร็งตับขั้นสุดท้ายจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ข้าพเจ้ามี ความหวังว่าพ่อของข้าพเจ้าจะต้องหายป่วย ข้าพเจ้า คอยดูแลพ่อตลอดเวลา ในระยะแรกๆ พ่อยังสามารถทำ และสามารถสอบได้อันดับต้นๆ ทุกปี อาการของพ่อเริ่ม ทรุดลงเรื่อยๆ ตามอาการของโรค แต่พ่อก็ยังทำใจแข็ง ทำอะไรเองตลอด มีอยู่คืนหนึ่ง ตอนนั้นพ่อไม่ค่อยสบาย มากแล้ว พ่อลูกถือตะเกียงเดินลงบันไดบ้านไปเข้า ห้องน้ำคนเดียว พอตีข้าพเจ้าตื่น จึงลุกวิ่งตามไป ประคองพ่อด้วยความตกใจ พ่อบอกไม่อยากรบกวนลูก เพราะเพิ่งจะหลับกัน ตอนนั้นข้าพเจ้าได้มีโอกาส ปรนนิบัติพ่อตลอด ทำก็ไม่ค่อยเป็น ทำให้ข้าพเจ้าคิดว่า ข้าพเจ้าอยากเป็นพยาบาล เพื่อที่จะได้ดูแลพ่อและคนที่ ข้าพเจ้ารักอย่างถูกต้อง และสามารถช่วยดูแลคนที่ ข้าพเจ้ารักได้ พ่อเริ่มป่วยหนักมากจนไม่สามารถลุก จากที่นอนได้ ไม่สามารถดื่มน้ำและรับประทานอาหารได้ ท้องพ่อโตมาก ตัวผอมเหลือแต่ซี่โครง ยาทั้งแผน ปัจจุบันและแผนโบราณใช้รักษาอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น ขนเลย ตอนนั้นครอบครัวของข้าพเจ้าจนลงมากอีก ครั้งหนึ่ง ทั้งบ้านมีเงินไม่ถึง ๕ บาท เวลาที่ข้าพเจ้าไป กัลยาณมิตร ๗o กรกฎาคม noomis