สำนวนจีน: อุดหูขโมยระฆัง : หน้า 104/139

สำนวนจีน โดย เสี่ยวเหลียงจือ ชุดไทยร าลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายหัวขโมยคนหนึ่ง ไปทั่วบริเวณ จากนั้นหยิบเอาค้อนยักษ์ติดมือออกมา 1 เดินทางผ่านไปพบระฆังใบใหญ่แสนสวยงาม แล้ววิ่งกลับไปที่วัดร้าง แขวนอยู่ในวัดร้าง เขาเข้าไปชมดูด้วยความพึงตาต้องใจ พร้อมกับครุ่นคิดว่า “โชคดีจริงๆ ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย ระฆังสวยๆ อย่างนี้ ถ้าไม่ขโมยกลับไปประดับไว้ที่บ้าน ก็น่าเสียดาย ยิ่งนัก” เขาตรงเข้าไปหาระฆัง พยายามใช้กำลังแขน ของตัวเองอุ้มระฆังขึ้น แต่น้ำหนักของระฆังมากเกิน กว่าที่เขาจะอุ้มไปได้ เขานั่งคิดหาวิธีการต่างๆ นานา เพื่อจะขโมย ระฆัง ในที่สุดเขานึกวิธีการที่ตัวเองคิดว่าสุดแสนวิเศษได้ นั่นคือ ทุบระฆังให้แตก แล้วหอบเอาชิ้นส่วนกลับไป ประกอบที่บ้าน ชายหัวขโมยรีบวิ่งกลับไปที่บ้าน มองหา เขาวิ่งตรงไปหยุดอยู่ที่หน้าระฆังใบงาม "ความสำเร็จอยู่แค่เอื้อม ข้านี่ฉลาดจริงๆ” ชาย หัวขโมยคิดชมตัวเอง เขาเหลียวซ้ายแลขวา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใคร ผ่านมา เขาก็ง้างค้อนยักษ์ไปข้างหลัง แล้วเหวี่ยงทุบไป ที่ระฆังสุดแรงเกิด เจ๋ง !!!!!!! เสียงระฆังดังจนหูแทบแตก ชายหัวขโมยเกิด อาการหัวหมุนสมองลาย ยกมืออุดหู เดินตุปัดตุเป๋ไปมา ในขณะที่เอามืออุดหู และเดินไปมา เขาก็เกิด ความคิดขึ้นมาใหม่ว่า “ฮ่าๆ ๆ รู้แล้ว แค่เราเอาอะไรอุดหูเอาไว้ ก็ไม่ กัลยาณมิตร ๙๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒