การทำบุญและการโจมตีวัดพระธรรมกาย : หน้า 118/139

ตกลงผู้อยู่ธุดงค์ตลอด ๗ วัน กับผู้ที่มาร่วม งานในวันวิสาขะ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ คือพวกที่ เป็นไงเป็นกัน อย่างไรต้องไปวัดให้เห็นกับตา อะไรจะ เกิดขึ้นให้รู้กันไป ทำให้ผ่านอุปสรรคทุกอย่างไปร่วมงาน กันได้อย่างภาคภูมิ คุณก็อย่าสงสัยเลยนะคะว่า ทำไมจึงมีผู้ไม่ชอบ เห็นคนไปร่วมกันทำบุญกุศล ทำไมเขาจึงกั้นบุญผู้คน โดยลงทุนทำบาปขนาดนั้น ก็มีเหตุผลอยู่ ๒-๓ เรื่อง เรื่อง คือเป็นเพราะเขาเสียประโยชน์ เช่น พระมหาสิริราช ธาตุของเรามีชื่อเสียงเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ดังกว่าพระเครื่อง หรือเครื่องรางของขลังที่เขาจำหน่าย หรือถูกจ้างวานให้ ทำ เห็นแก่เงินก็ยอมทำ ส่วนผู้จ้างก็ต้องการทำลายล้าง วัดพระธรรมกายและพระพุทธศาสนา และพวกสุดท้าย คือ พวกริษยา ไม่พอใจที่เห็นวัดพระธรรมกายเด่นกว่า ดังกว่า ทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้ก้าวหน้ากว่า อยากเห็นความพินาศ พยายามโจมตีเท่าใดมาเป็นสิบๆ ปี ไม่สำเร็จ ความริษยาจึงเพิ่มความอาฆาตเข้าไปด้วยอีก อย่าง ครบสูตร เราก็ไม่ต้องนึกตำหนิใคร มันเป็นเรื่องทางใคร ทางมันจริงๆ ทางของเรามุ่งหน้าทำแต่ความดี ทำบุญกุศล อีกไม่นานช่วงเดือนสิงหาคม ก็จะเป็นวันสมาธิโลก และ ในวันอาทิตย์ที่ ๒๒ สิงหาคม เราจะประชุมทอดผ้าป่า ถวายวัดทั่วประเทศร่วมกันอีกครั้ง คุณก็รวมญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงมาจองซักวัดก็ได้นะคะ เราจะเอาบุญกุศลนี้ ต่ออายุคุณยายอาจารย์ และช่วยปกป้องพระพุทธ ศาสนาไปในตัว เพราะวัดต่างๆ เมื่อได้ปัจจัยไปแล้ว แม้ จะเล็กน้อย ถ้าใช้เป็นย่อมได้งานพระศาสนาไม่น้อย เช่น จัดซื้ออุปกรณ์การเรียน หนังสือเรียนในโรงเรียนพระ ปริยัติธรรม เป็นต้น ส่วนทางของอีกฝ่าย เขาจะตามทำลายล้าง ผลาญอะไร ก็เรื่องของเขา ความบริสุทธิ์ของหลวงพ่อ และหมู่คณะทนต่อการพิสูจน์เสมอ อย่าลืม เรามีหน้าที่สร้างบุญกุศล จำเป็นต้อง ทำใจให้ผ่องใสเข้าไว้ ให้ผ่องใสเสมอตลอดเวลา ใจ ผ่องใสเวลาทำบุญย่อมได้ผลานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาล เรื่อง ที่ถูกทำร้ายโจมตีอย่าถือเอามาเป็นอารมณ์ ให้นึก ให้อภัยอยู่เรื่อยไป ถึงอย่างไรเราก็เป็นคนไทยด้วยกัน นับถือศาสนาเดียวกันด้วย เรื่องคำสอนผิดสอนถูกใน หลักธรรมขั้นสูง เสียเวลาทะเลาะกัน ถึงอย่างไรก็เถียง กันไม่รู้จบ เราเอาแค่ปฏิบัติตามคำสอนขั้นต้น เช่น ศีล ๕ มีให้ครบทุกข้อ ก็ทำให้ได้เถอะ เรื่องนิพพาน อย่าเพิ่งฝัน อ้อ.... คุยกับคุณถึงเรื่องนี้ ป้านึกถึงคำพูดของ สตรีผู้หนึ่ง เป็นเด็กสาวๆ เรียนจบชั้นประถมปีที่ ๔ เท่านั้น แล้วเลิกเรียน มีอาชีพเป็นลูกจ้างทำงานบ้าน พูดกับป้าว่า “หนูอ่านหนังสือพิมพ์ เห็นเค้าเขียนว่า วัดพระธรรมกาย สอนผิด สอนว่านิพพานเป็นอัตตา ที่ถูกต้องสอนว่าเป็น อนัตตา หนูรู้ว่าอัตตาแปลว่า เป็นตัวเป็นตน แต่ไม่รู้ว่า อนัตตาแปลว่าอะไรคะ” ป้าก็บอกไปตามภูมิน้อยๆ ของ ป้าว่า อนัตตา แปลว่า ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ไม่อยู่ในอำนาจ บังคับบัญชาของใคร เช่นอย่างร่างกายของเรา ไม่ให้แก่ มันก็แก่ ไม่ให้เจ็บมันก็เจ็บ ไม่ให้ตายมันก็ตาย จิตใจก็ เหมือนกัน ไม่ให้คิดชั่วๆ มันก็คิด ไม่ให้โกรธมันก็โกรธ สั่งอะไรมันก็ไม่ทำตาม เพราะไม่อยู่ในอำนาจของเรา ว่าจะคุยเรื่องบุญกุศลให้คุณฟังเป็นกำลังใจ ไง ไม่รู้ออกนอกเรื่องไปเสียนี่ เอาละมาเข้าเรื่องที่ป้าตั้งใจ จะเล่าให้ฟังนะคะ แต่ขอบอกไว้ก่อน ไม่ทราบเป็นเรื่อง จริงหรือเปล่า แต่ป้าเห็นว่า แม้จะไม่ใช่เรื่องจริง แต่ถ้า ทำใจให้ผ่องใสเข้าไว้ ให้ผ่องใสเสมอตลอดเวลา ใจผ่องใสเวลาทำบุญย่อมได้ผลานิสงส์ยิ่งใหญ่ ไพศาล เรื่องที่ถูกทำร้ายโจมตีอย่าถือเอามาเป็นอารมณ์ ให้นึกให้อภัยอยู่เรื่อยไป ถึงอย่างไรเรา ก็เป็นคนไทยด้วยกัน นับถือศาสนาเดียวกันด้วย กัลยาณมิตร ๑๐๙ กรกฎาคม ๒๕๔๒