การเสื่อมศรัทธาในพุทธศาสนา : หน้า 47/139

ในสมัยต้นพุทธกาลครั้งเมื่อสมเด็จพระสัมมา- อุบายต่างๆ ในการที่จะทำลายให้เกิดความเสื่อมศรัทธา สัมพุทธเจ้ายังมีพระชนม์ชีพอยู่นั้น พุทธศาสนาเจริญ รุ่งเรืองมาก เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายที่ได้สดับฟังพระ สัทธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว มักเกิดปัญญารู้ แจ้งในเรื่องไตรลักษณ์ และนำไปปฏิบัติวิปัสสนาทำให้รู้ ซึ้งถึงญาณของตน จนบางคนได้บรรลุพระอริยมรรค อริยผล สำเร็จเป็นพระอริยบุคคลหยั่งลงสู่อริยภูมิ มี จำนวนมากมายสุดจะนับประมาณได้ ประชาชนทั้งหลาย ต่างพากันมีศรัทธาเลื่อมใส และน้อมนำเอาพระรัตนตรัย ต่อพระองค์และพระพุทธศาสนา เพื่อที่ประชาชนจะได้ กลับมาศรัทธานับถือลัทธิแห่งตนดังเดิม ถึงกับเปิดการ โฆษณาลัทธิของตนเองเอาดื้อ ๆ ว่า เราทั้งหลายนี่ ต่างหากที่เป็นพระพุทธเจ้าตัวจริง ประชาชนที่ให้ทาน แก่พระสมณโคดมและพวก จะมีผลอะไร ให้ไปก็สูญเปล่า ทานที่ให้แก่พวกเราเหล่าเดียรถีย์ศาสนาเก่าทั้งหลาย เท่านั้น จึงจะเป็นทานที่มีผลมาก และมีอานิสงส์มาก ขอให้ประชาชนทั้งหลายจงมาทำบุญให้ทานแก่สำนักของ มาเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันประเสริฐสุดในชีวิตของตนอย่าง เราเดียรถีย์ทั้งหลายเถิด แม้จะทำการโฆษณาชวนเชื่อ ตามถนนหนทาง หมู่บ้าน ตัวเมืองทั้งหลายเท่าไหร่ก็ไม่ เป็นผลแต่อย่างใด มิหนำซ้ำยังต้องได้รับความอับอาย ขายหน้า เพราะถูกชาวบ้านผู้มีปัญญาไล่ตะเพิดเอาอีกด้วย ในที่สุดถึงกับได้เปิดประชุมลับปรึกษากันว่าจะทำอย่างไร เมื่อพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองสุดขีดเช่น นั้นก็เป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมศรัทธาต่อ นักบวชในกลุ่มอื่น ดังนั้นนักบวชในกลุ่ม เดียรถีย์จึงคิดหาวิธีการเพื่อกำจัดพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าให้ได้ จึงจะทำลายพระสมณโคดม ให้เสื่อมเสียไม่เป็นที่เคารพ บูชาต่อมหาชนได้ สุดท้ายก็ได้ออกอุบายร่วมกันว่าจะ ต้องใช้สตรีเป็นเครื่องทำลายจึงจะได้ผลดีที่สุด และผู้ที่ เหมาะสมต่อการทำงานนี้ คงไม่มีใครจะทำได้ดีเท่ากับ นางจิญจมาณวิกา เพราะนางเป็นหญิงที่มีรูปร่างหน้าตา งดงามกว่าหญิงใด เมื่อประชุมตกลงเรียบร้อยแล้ว เหล่าเดียรถีย์ก็ วางแผนให้เดียรถีย์เฒ่าผู้เป็นอาจารย์ของตนเป็นผู้ ดำเนินการ และในเย็นวันหนึ่ง นางจิญจมาณวิกาก็ได้ เดินทางมาเยี่ยมอาจารย์ของตน หลังจากที่กราบไหว้ เสร็จเรียบร้อย เดียรถีย์เฒ่าก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นแก่นาง และเมื่อได้ฟังดังนั้นก็ถามอาจารย์ว่า นางจะสามารถ ช่วยอาจารย์อย่างไรได้บ้าง นางพร้อมและยินดีช่วย อาจารย์อย่างเต็มที่ เมื่อนางกลับไปก็คิดหาวิธีการ ทำลายชื่อเสียงเกียรติคุณแห่งพระองค์ ในไม่ช้านางก็ แพร่หลาย พร้อมทั้งได้ทำนุบำรุงศาสนาด้วยลาภ เริ่มดำเนินงานตามแผนการที่วางไว้ โดยทุกเช้าในขณะ สักการะเป็นอันมาก เมื่อพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง ผู้คนในเมืองสาวัตถีกำลังเดินทางกลับจากวัดพระเชตวัน สุดขีดเช่นนั้นก็เป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมศรัทธาต่อ มหาวิหารหลังจากที่ได้รับฟังพระสัทธรรมเทศนา นางก็ นักบวชในกลุ่มอื่น ดังนั้นนักบวชในกลุ่มเดียรถีย์จึงคิด จะทำที่เป็นแต่งตัวสวยงามเดินสวนทางกับชาวบ้าน หาวิธีการเพื่อกำจัดพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ได้ โดยออก เพื่อมุ่งหน้าไปยังวัดพระเชตวันมหาวิหาร เพราะวัดเป็น กัลยาณมิตร ๔๒ กรกฎาคม ๒๕๕๔s