พระธรรมเทศนา : หน้า 15/139

พระธรรมเทศนา พระธรรมเทศนา พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และบทขยายความพระธรรมเทศนาโดย พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตตชีโว) กัณฑ์ที่ ๒๐ อริยธนคาถา ๒ ขยายความ ทำไมเราต้องรักษาความเชื่อในการ ตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้มั่น ไว้ในขันธสันดาน? พระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านถึงบอกให้เรารักษา ความเชื่อให้มั่นไว้ในขันธสันดาน พระพุทธเจ้าคือใคร? ถ้ามองเพียงชั้นนอกพระพุทธเจ้าทรงเป็นมนุษย์ ที่ประกอบด้วยเลือดเนื้อเหมือนคนทั่วไป ทรงมีพระชนม์ ชีพอยู่เมื่อ ๒,๕๐๐ กว่าปีก่อนโน้น แต่ถ้ามองลึกเข้าไป ถึงชั้นใน สิ่งที่ทำให้พระองค์ทรงยกสถานภาพจากมนุษย์ ธรรมดา มาเป็นพระพุทธเจ้าได้นั้น เพราะพระองค์ทรง บำเพ็ญเพียรทางจิตจนตรัสรู้ คือ ทั้งเห็นและรู้ว่า ในตัว ของเรานี้ ไม่ได้มีลำพังเฉพาะกายเนื้อกายเดียว แต่ยังมี เพราะการรักษาความเชื่อมั่นในการตรัสรู้ของ พระองค์ ทำให้เรามีเป้าหมายและแนวทางที่ชัดเจนใน การปฏิบัติธรรม และที่สำคัญที่สุด ทำให้เกิดกำลังใจที่ จะทุ่มเทชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายนั้น เพราะว่าถึงแม้เราอยากจะทำดี แต่ไม่รู้ว่า เมื่อทุ่มเททำ ถึงที่สุดแล้ว จะเป็นอย่างไร เราก็ไม่อยากทำ บางทีมี เป้าหมาย แต่ไม่มีแนวทาง ก็ไปไม่ถึง ต้องมีทั้ง เป้าหมายและแนวทางเพื่อให้เกิดกำลังใจในการ กายในกายซ้อนอยู่ในตัวอีกมากมาย และมีอยู่กายหนึ่ง ปฏิบัติธรรม แต่ก็ยังมีข้อสงสัยตามมาว่าพระพุทธเจ้าที่แท้ จริงเป็นใคร และสำคัญอย่างไร จนกระทั่งพระเดช เรียกว่า ธรรมกาย สามารถเห็นเหตุ รู้เหตุ และดับเหตุ แห่งความโลภ ความโกรธ ความหลงในใจได้หมดสิ้น ทำให้พระองค์ทรงสามารถยกสถานภาพจากปุถุชนที่ยัง กัลยาณมิตร ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕