สังเวชนียสถานเพื่อการตรัสรู้ : หน้า 25/116

ฉบับนี้เรายังอยู่กันที่สังเวชนียสถานเพื่อการตรัสรู้ พุทธคยา ความร่มรื่นของสถานที่บวกกับเรื่องราวที่เรา ได้รับทราบจากความเมตตาของพระอาจารย์ เล่าถึง รายละเอียดของสถานที่แห่งนี้ที่พระพุทธองค์ทรงบำเพ็ญ เพียรกระทั่งบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณรวมทั้งเกร็ดประวัติ ที่น่าสนใจ ทำให้บรรยากาศที่นี่ อบอวลไปด้วยความปิติ รู้สึกเย็นกายเย็นใจ จนทำให้บางคนถึงกับออกปากว่า ใน ชีวิตการได้มาเยือนอินเดียสักครั้งหนึ่งก็พอใจแล้ว ไม่เคย มีความคิดว่าจะมาอีกเป็นครั้งที่สองสาม แต่พอได้มีโอกาส มาสวดมนต์ นั่งสมาธิ ใต้ต้นมหาโพธิ์ใกล้กับแท่นวัชรอาสน์ ที่ประทับของพระพุทธองค์ในคืนวันชนะมารแล้ว รู้สึกว่า อยากจะกลับมาอินเดียอีกหลายๆ ครั้ง แต่ทุกครั้งจะต้อง ได้มานั่งสมาธิที่นี่ด้วย (ไม่อย่างนั้นไม่มาหรอก I) คณะของเราได้เข้าไปลักการะพระพุทธรูป พระประธานองค์ใหญ่ที่ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารมหาโพธ ภายในห้องโถงไม่กว้างนัก คับแคบลงไปทันทีเมื่อคณะ ของเราเกือบ ๕๐ คน เข้าไปกราบพระพุทธรูป หลังจากนั้น พระอาจารย์มหาเฉลิม ได้เล่าประวัติความเป็นมาของ พระพุทธรูปองค์นี้ให้พวกเราฟังว่า เป็นพระพุทธรูป กาไหล่ทอง ปางมารวิชัย สร้างขึ้นในวาว พ.ศ. ๑๐๐ เศษ กษัตริย์อินเดียพระองค์หนึ่งชื่อ ศศางกะ แห่งเบงกอล เป็น มิจฉาทิฏฐิ มีความจงเกลียดจงชังริษยาในความเจริญ รุ่งเรืองของพุทธศาสนา จึงคิดจะทำลายโดยจัดการกับ พระวิหารมหาโพธิ์ก่อนเป็นอันดับแรกในฐานะสถานที่ตรัสรู้ พระเจ้าศศางกะสั่งให้แม่ทัพนายหนึ่งเข้าไปทำลาย พระพุทธรูปในพระวิหารก่อน แม่ทัพเมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น รู้สึกลำบากใจมากเพราะถ้าจะทำลายพระพุทธรูปก็กลัวบาป ครั้นจะขัดคำสั่งก็กลัวโทษประหาร แม่ทัพจึงตัดสินใจ ร่วมมือกับทหารคนสนิท ก่อกำแพงล้อมพระพุทธรูปไว้ อย่างมิดชิด แล้วกลับไปทูลพระเจ้าศศางกะว่า ได้จัดการ ทำลายพระพุทธรูปเรียบร้อยแล้ว ส่วนตัวพระเจ้าศศางกะนั้น ลงมือดัดโค่นทำลาย ต้นพระศรีมหาโพธิ์ด้วยตนเอง เวลาผ่านไปเพียง 4 วัน สรีระของพระองค์เกิดเป็นแผลพุพองเน่าเปื่อยไปทั่ว เสวย ทุกขเวทนาอย่างสาหัสจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ จากนั้นฝ่าย พระพุทธรูปซึ่งเป็นหระประธานในพระมหาโหธิวิหาร แม่ทัพรีบรื้อก่าแพงที่ล้อมพระพุทธรูปออกทันที นี่ถ้า หระแท่นวัชรอาสน์ที่พระพุทธองค์ประทับในวันพิชิตมาร กัลยานมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔ ๒๓