รักเงินยิ่งชีวิต : หน้า 107/116

กลางแม่น้ำ เรือจึงถูก คลื่น ชัดคว่ำลงไป ชายเหล่านั้น ต่างคนต่างรีบว่ายน้ำ เข้าหาฝัง ในบรรดาชาย 5 คน มีชายคนหนึ่งที่ พยายาม จะว่ายน้ำเช้าหาฝั่ง แต่เขาก็ว่ายไปได้อย่างช้าๆ เพื่อนของเขาซึ่งว่ายน้ำใกล้ จะถึงฝั่ง จึงตะโกนถาม เขาว่า “นี่แก ทำไมวันนี้แก ถึงว่ายน้ำช้านัก ปกติแก เป็นคน ที่ว่ายน้ำเก่งกว่า พวกช้าอีกนะ แกเป็นอะไร ไปหรือเปล่า” ชายผู้นั้นตอบกลับมาด้วยเสียงเหนื่อยหอบว่า “ไม่มีอะไรหรอกเพื่อน ที่เอวของข้ามีเงินคาดไว้พัน เหรียญก็เท่านั้นเอง มันหนักมาก ช้าเลยว่ายน้ำ ไม่ค่อยไหว” เพื่อนของเขาได้ยินดังนั้น จึงตะโกนกลับไปว่า “ทำไมแกไม่ทิ้งเงินนั้นไปล่ะ จะเอามันไว้ทำไม" ชายผู้นั้นจึงตอบเพื่อนเขาว่า “ไม่ได้หรอก ขาทิ้งเงินตั้งพันเหรียญไม่ได้ กว่าข้าจะหามาได้ ลำบากจะตาย เรื่องอะไรข้าจะทิ้งไปง่ายๆ” “แต่แกกำลังจะจมน้ำตายนะ เพราะแกว่ายน้ำ ไม่ไหวแน่ น้ำไหลเชี่ยวออกอย่างนี้ ทิ้งมันไปเถอะ เงินพันเหรียญ ไม่ตายก็หาใหม่ได้ อย่าไปเสียดายมัน เลย" เพื่อนของเขาอีกคนหนึ่งแนะนำ “ช่างช้าเถอะ ยังไงๆ ข้าก็ไม่ทิ้งเงินแน่” ชายคนนั้นตอบออกไป ลักครู่หนึ่ง บรรดาคนที่ขึ้นฝั่งได้แล้ว มองเห็น ว่า เขาว่ายน้ำไม่ไหวแล้ว กำลังจะจมน้ำ จึงตะโกน บอกเขาว่า “แกอย่าโง่เลย ทิ้งมันไปเถอะ เงินนั้น แก กำลังจะจมน้ำตาย เงินจะมีประโยชน์อะไรอีก” ชายผู้นั้นฟังแล้วก็สั่นหัว ไม่กล่าวตอบ ใน ที่สุดเขาก็หมดแรงจมนํ้าตายอยู่ตรงนั้นเอง รักเงินยิ่งชีวิต จึงเป็นนิทานที่ให้ข้อคิดว่า ใคร ก็ตาม บูชาหรือหลงใหลในสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างไม่ลืมหู ลืมตาแล้ว ก็จะขาดสติสัมปชัญญะ ไม่สามารถ แยกแยะสิ่งที่ควรกับสิ่งที่ไม่ควร ที่สำคัญและไม่สำคัญ กระทั่งชีวิตก็ไม่คำนึงถึง เช่นชายคนหนึ่งในเรื่องนี้ ที่ บูชาเงินเป็นพระเจ้า ขนาดตัวเองกำลังจะตาย ยังมี ความหวงแหนเงิน เห็นแก่เงิน ชีวิตตัวเองก็ไม่รัก ที่จริงแล้ว การไม่คำนึงถึงชีวิตนั้นมีด้านที่ดีอยู่ เช่น การตายอย่างมีเกียรติ ตายเพื่อประเทศชาติและ ประชาชน แต่สำหรับการตายเพราะเห็นแก่เงิน เพราะกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายเลวทรามไร้ศีลธรรม จะหา คุณค่าอะไรให้ตัวเองได้อีก 888าณ ดร กันยายน พ.ศ. ๒^ bok