การให้ทานและความสนุกสนานของเด็กๆ : หน้า 29/116

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ก่อน ป่านนี้คงกำลังรอฟังเสียงถาดใบต่อไปของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หน้าลงมาซ้อนอีก จะอีกกี่ล้านปีก็ไม่รู้ เอ! ปานนั้นตัวเราจะไปอยู่ที่ไหนหนอ คงไม่ใช่ต้องกลับมาเที่ยวชมสังเวชนีย สถานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หน้าอีกล่ะ แต่ก็ไม่แน่นะ หากยังมัวเอาใจออกนอกตัวอยู่อย่างนี้ก็ไม่รับประกัน ว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยหรือไม่ ก่อนจะคิดอะไรไปใหญ่ มือเล็กๆ เพื่อนฝุ่นสะกิดที่ไหล่ผู้เขียน หันไป เห็นเด็กหญิงผอมเกร็ง เนื้อตัวมอมแมม เธออุ้มน้องชายตัวเล็กไว้ในอ้อม แขน ยื่นมือมาขอสตางค์ โชคดีว่าคราวนี้แลก เงินเหรียญไว้หลายร้อยรูปี จึงส่งเหรียญให้ เธอกำหนึ่ง เธอรับไว้แล้วกระเตงน้องวิ่ง ออกไป สวนกับเด็กชายหญิงกลุ่มใหญ่ที่ เห็นเหตุการณ์ แล้วกรูกันเข้ามาเพื่อขอ เงินบ้าง หวิดเกิดจลาจลเล็กๆ ขึ้น ผู้เขียน จึงเก็บเงินใส่กระเป๋าบอกพวกเขาว่าไม่ให้ แล้ว ถ้าไม่เข้าแถวให้เรียบร้อย เด็กๆ ยอมเช้าแถวแต่โดยดี แต่ดีได้พักเดียว ก็ดีแตก เพราะคนหลังกังวลกลัว สตางค์จะหมดก่อนจะถึงคิวตัว จึงแซงขึ้นมา คนช้างหน้าก็ไม่ ยอมผลักกันไปผลักกันมา เกือบ จะวางมวยกัน ผู้เขียนจึงเดินหนี ไปเลย ในที่สุดทุกคนในคณะของเรา จึงแลกเงินเป็นเงินเหรียญแล้วโปรย ทานให้พร้อมๆ กัน ใครเก็บได้ มากได้น้อยก็แล้วแต่บุญแล้วกัน จัดระเบียบไม่ได้จริง ๆ แต่ก็ สนุกสนานกันดีทั้งผู้ให้และผู้รับ ฉบับหน้าจะพาผู้อ่านไป รห๐เวเวเกธ กับพ่อค้าแขก เลือกซื้อของฝากก่อนอำลาถิ่น พุทธภูมิสู่บ้านเกิด...สวัสดีค่ะ เด็กหญิงกับน้องชายยิ้มอย่างมีความสุข หลังได้รับสตางค์ไปหลายเหรียญ เด็กๆ ขณะรอรับเงินเหรียญ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๔ ๒๖/