การบวชและการเรียนบาลี : หน้า 54/116

๕๒ จะขึ้นก็ขึ้นไม่ได้ จะลองก็ส่องไม่ได้ ต่างฝ่ายต่างปักหลัก จอดนิ่งอยู่กับที่ ท่านเองก็เอนกายลงพักนอนและเกิด ธรรมสังเวชขึ้นว่า ผ่านอันตรายมาได้เป็นบุญแท้ๆ การ หาเงินหาทองเป็นเรื่องยากลำบาก ต่างคนต่างรีบหาไม่มี เวลาหยุด หากใครไม่รีบหาให้มั่งมี ก็กลายเป็นคนต่ำคนเลว ไม่มีใครนับหน้าถือตา บุรพชนต้นตระกูลของเราก็เป็น ดังนี้มานับไม่ถ้วน สืบมาถึงพ่อเรา และตัวเราจนบัดนี้ แล้วทุกคนต้องตายกันหมด ตายแล้วก็เอาทรัพย์สมบัต นั้นไปไม่ได้ จึงคิดว่า ขออย่าได้ตายก่อนเลย ขอให้ได้ บวชเรียน และถ้าบวช จะไม่สึก จะบวชไปจนกว่าชีวิตจะ หาไม่ หลังบวชแล้ว ต่อมาท่านได้ไปเรียนบาลีที่ วัดพระเชตุพนฯ บางครั้งท่านต้องพบกับความยากลำบาก ในเรื่องภัตตาหารมาก มีคราหนึ่ง ท่านบิณฑบาตตั้งเช้า ได้ข้าวมาหนึ่งทัพพี และกล้วยมาเพียงผลหนึ่ง กลับมาถึง กุฏิด้วยความเหนื่อยอ่อน เพราะไม่ได้ดันมา ๒ วันแล้ว เมื่อเริ่มต้นได้ค่าหนึ่ง ท่านเหลือบไปเห็นสุนัขตัวหนึ่ง ผอมโชเพราะอดอาหารมาหลายวัน ท่านจึงได้ปั่นข้าวที่ เหลือและแบ่งกล้วยน้ำว้าครึ่งผลให้สุนัขไป ก่อนจะยื่น อาหารให้ ท่านได้ตั้งจิตอธิษฐานว่า “ขึ้นชื่อว่าความ อดอยากเช่นนี้ ขออย่าให้มีอีกเลย" หลังจากนั้น ทุกครั้งที่ ท่านไปบิณฑบาต ก็ได้อาหารมามากมายเกินพอ และ กันยาณมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๕07 สามารถแบ่งถวายพระภิกษุรูปอื่นๆ ได้อีก ความลำบากครั้งนั้น ทำให้ ท่านดำริว่า “เมื่อเรามีกำลังเพียงพอ เมื่อใดก็ตาม เราจะตั้งโรงครัว ประกอบอาหารเลี้ยงพระเณรไม่ ต้องให้ลำบาก จะได้มีเวลาศึกษา เล่าเรียนกันอย่างเต็มที่” ซึ่งต่อมา ท่านได้ท่าตามที่ตั้งใจไว้ทุกประการ เป็นเวลายาวนานกว่า ๔๐ ปีที่ท่านได้สั่งสอนแนะนำ ให้ชาวโลก ค้นคว้าแสวงหาสรณะที่แท้จริง ของชีวิต ด้วยการเข้าถึงธรรมกาย สรณะอันประเสริฐที่จะน่า พาตัวเอง ให้ไปสู่หนทางสายกลางยิ่งๆ ขึ้นไป และยกตัวเองออกมา จากวังวนแห่งความเร่าร้อนในกระแสโลก ที่เต็มไปด้วย กลิ่นอายของความโลภ ความโกรธ ความหลง และมุ่งตรง สู่จุดหมาย คือ พระนิพพาน บูชาครู ผู้ค้นพบวิชชา พระคุณของบิดามารดาผู้ให้กำเนิดกายเนื้อเรานั้น พระพุทธองค์ตรัสว่า หากบุตรจะนำ บิดา มารดา แบกไว้ ด้วยว่าทั้งสองข้าง ป้อนข้าวป้อนน้ำ ไปจนตลอดอายุขัย ของบุตรนั้น ก็ยังทดแทนพระคุณได้ไม่หมด แต่พระคุณ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ผู้ที่ถ่ายทอดสิ่งที่เป็นของจริง ถูกตัวจริงในพระพุทธศาสนา ลงมาจนเราได้มีโอกาสรับรู้สิ่งที่ถูกต้อง ตรงตามหนทาง พระนิพพาน อย่างไม่มีผิดเพี้ยน แปรปรวนนั้น พระคุณ ของท่านย่อมมีมากมายมหาศาล เกินกว่าจะนับประมาณได้ ยิ่งกว่าพระคุณของบิดามารดา ผู้ให้ร่างกายเนื้อแก่เรามา ศิษยานุศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ต่าง ซาบซึ้งดีในพระคุณอันจะนับประมาณมิได้ของท่าน จึง ปรากฎเห็นเป็นประจักษ์เมื่อครั้งที่มีการหล่อรูปเหมือน ทองคำ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ในปี พ.ศ. ๒๕๓๗ ได้ มีศิษยานุศิษย์ของท่าน ไม่ว่าจะอยู่แห่งไหน ใกล้ไกลเพียง ใด ต่างพากันมาร่วมสร้างรูปเหมือนทองคำ ของท่านอย่าง