ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย : หน้า 51/116

เรื่องเด่น : ทหารกล้า นบเศียรเกล้าบูชาครู ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เมื่อตะวันรอนใกล้จะลับเหลี่ยมเขา.... หมู่นกกาโผบินกลับรังอย่างเร่งรีบ.. ขอบฟ้าหม่นแสงไปมากแล้ว.. ต้นไม้น้อยใหญ่ก็กิ่งใบลงราวกับหมดเรี่ยวแรง ความมืดค่อยๆ คืบคลานเข้ามา ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสว บัดนี้เหลือเพียงแสงสีส้มเรื่อๆ ที่ขอบฟ้าด้านตะวันตกเท่านั้น แล้วในที่สุดฟ้าทั้งฟ้าก็มืดมิด แม้ว่าคืนนี้จะเป็นคืนวันเพ็ญ แต่ที่เห็นมีเพียงดาวดวงเล็กๆ ที่เพิ่งทอแสงมา ดวงจันทร์ยังถูกบดบังด้วยเมฆครึ้ม...... สำหรับผู้คนที่หลงทางแห่งอวิชชา ต้องสะทกสะท้านหวั่นไหว ด้วยบุรุษอาชาไนยผู้นี้ หาญกล้าค้นคว้าถากถาง หนทางแห่งความหลุดพ้น ที่พระพุทธองค์ทรงสอนสั่งไว้ให้มหาชนได้ประจักษ์ ท่านทั้งแนะ ทั้งน่า และทำให้ดูเป็นแบบอย่าง ในฐานะ “ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย” แชยาณมิตร กันยายน พ.ศ. เธ^^ ๔๙