การหลุดพ้นจากกิเลส : หน้า 88/116

อย่างที่เราอยากจะทำไม่ได้ เราอยากจะเป็นสิ่งที่เรา อยากเป็นแต่เราก็เป็นไม่ได้ เพราะว่ามันมีสิ่งที่บังคับ บัญชากันอยู่อย่างนี้แหละ สูญเสียความเป็นตัวเอง เพราะฉะนั้น การเป็นอิสระจากสิ่งเหล่านี้นี่มัน เป็นสิ่งสุดยอดแห่งความปรารถนาของผู้รู้ ของบัณฑิต ของนักปราชญ์ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สร้างความดี มาชำระกายวาจาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ จนกระทั่งหลุดพ้น อย่างแท้จริงจากอาสวกิเลสที่หมักดองบังคับบัญชากันอยู่ อย่างยาวนานทุกๆ กายไปเลยนั้นแหละ หลุดพ้นไปแล้ว เข้าถึงความเป็นตัวของตัวเอง ความเป็นอิสระ นี่คือสุด ยอดแห่งความปรารถนา เราสร้างบารมีก็เพื่อ วัตถุประสงค์สิ่งนี้ เพื่อความบริสุทธิ์ เพื่อความหลุดพ้นจากการบังคับ บัญชาของพญามาร นี่เป้าของเรา นะจะ” ดังนั้น การจะเป็นตัวของตัวเอง อย่างสมบูรณ์ได้ เราต้องเป็นอิสระ จากกิเลสที่มาบังคับบัญชา ซึ่งเป็นเหตุ ทำให้คุณภาพกาย คุณภาพใจของ เราเลื่อมไป เมื่อใจเราเป็นอิสระจาก กิเลส คุณภาพกายคุณภาพใจก็ พัฒนาจนเกิดคุณวิเศษได้ เช่น มี อภิญญา ๖ ได้แก่ อิทธิวิธี (แสดงฤทธิ์) ๒. ทิพพโสต (หูทิพย์) ๓. เจโตปริยญาณ (รู้วาระจิต) ๔. ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ (ระลึกชาติ) ๕. ทิพพจักขุ (ตาทิพย์) 6. อาสวัก ขยญาณ (ทำอาสวะให้สิ้น) ๑. วิธีการที่จะได้สิ่งเหล่านี้นั้น คือ ต้องทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗ (อยู่กลางตัวเหนือสะดือ ๒ นิ้วมือ) หยุดนิ่งจนใจสะอาดบริสุทธิ์ สะอาดบริสุทธิ์จนกระทั่งเลิกยึดนั้น ถือนั้นว่าเป็นนายนั้นนายนิ่ซึ่งเป็น ของชั่วคราว เข้าสู่ความละเอียดที่ มากยิ่งขึ้นจนเช้าถึงพระธรรมกาย เป็นธรรมกาย แล้วจึง จะละทิ้งความเป็นตัวของตัวเองภายนอก เช้าสู่ความเป็น ตัวของตัวเองภายใน คือ “เป็นธรรมกาย” แล้วน่า ธรรมกายไปศึกษาวิชชาต่างๆ ในพระพุทธศาสนา มีวิชชา ๓ วิชชา ๘ อภิญญา ๖ ปฏิสัมภิทาญาณ ๔ เป็นต้น ทำให้ก้าวไปสู่ความเป็นตัวของตัวเองอย่างสมบูรณ์ยิ่งๆ ขึ้นไป จนกระทั่งหมดกิเลสอาสวะเข้าสู่ฝั่งพระนิพพาน เลิกเวียนว่ายตายเกิดตลอดไป 9 กัลยาณปีหร กันยายน พ.ศ. 19*^*