บาปกรรมและการสั่งสมบุญ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 9 หน้า 50
หน้าที่ 50 / 116

สรุปเนื้อหา

Fax บวชพร ตลอดชีวิต จึงกล่าวสอนว่า “ธรรมดาว่าคฤหัสถ์ผู้บริโภค กาม ถ้าเป็นคนเกียจคร้านแล้ว ไม่ดี พระราชา ควรจะพิจารณาก่อนแล้วจึงกระทำ จึงจะ เป็นที่พึ่งของมหาขน ได้" เมื่อพระราชาทรงทราบว่า มัณฑพยดาบสไม่มีความผิด จึงรับสั่งให้ ถอนหลาวออก พวกราชบุรุษไม่สามารถจะ ถอนหลาวออกได้ ฝ่ายดาบสทูลพระราชาว่า “มหาบพิตร อาตมภาพถึงความพินาศ ย่อยยับอย่างนี้ก็ด้วยอำนาจกรรมที่ได้ทำไว้ แต่ปางก่อน ไม่มีใครถอนหลาวออกจากตัว อาตมภาพได้ ถ้าพระองค์มีพระราชประสงค์ จะพระราชทานชีวิตแก่อาตมภาพ โปรดให้เอาเลื่อยมาตัดหลาวนี้ให้เสมอหนังเถิด, พระราชารับสั่งให้กระทำตามนั้น ภายในร่างกายของดาบสจึงมีหลาวติดอยู่ตลอดเวลา ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะการที่เอาหนามทองหลางเสียบก้นแมลงวันแต่ก็ยังไม่ตาย จะตายต่อเมื่อหมด อายุขัยของมัน เพราะฉะนั้นดา

หัวข้อประเด็น

- บาปกรรมและการสั่งสมบุญ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

Fax บวชพร ตลอดชีวิต จึงกล่าวสอนว่า “ธรรมดาว่าคฤหัสถ์ผู้บริโภค กาม ถ้าเป็นคนเกียจคร้านแล้ว ไม่ดี พระราชา ควรจะพิจารณาก่อนแล้วจึงกระทำ จึงจะ เป็นที่พึ่งของมหาขน ได้" เมื่อพระราชาทรงทราบว่า มัณฑพยดาบสไม่มีความผิด จึงรับสั่งให้ ถอนหลาวออก พวกราชบุรุษไม่สามารถจะ ถอนหลาวออกได้ ฝ่ายดาบสทูลพระราชาว่า “มหาบพิตร อาตมภาพถึงความพินาศ ย่อยยับอย่างนี้ก็ด้วยอำนาจกรรมที่ได้ทำไว้ แต่ปางก่อน ไม่มีใครถอนหลาวออกจากตัว อาตมภาพได้ ถ้าพระองค์มีพระราชประสงค์ จะพระราชทานชีวิตแก่อาตมภาพ โปรดให้เอาเลื่อยมาตัดหลาวนี้ให้เสมอหนังเถิด, พระราชารับสั่งให้กระทำตามนั้น ภายในร่างกายของดาบสจึงมีหลาวติดอยู่ตลอดเวลา ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะการที่เอาหนามทองหลางเสียบก้นแมลงวันแต่ก็ยังไม่ตาย จะตายต่อเมื่อหมด อายุขัยของมัน เพราะฉะนั้นดาบสนี้จึงไม่ตาย แต่ปลายหลาวก็ฝังติดอยู่ในร่างกายของท่านเรื่อยมา พระราชาทรงนมัสการพระดาบสทั้งสองให้งดโทษ แล้วนิมนต์ให้อยู่ในพระราชอุทยาน ทำการ รักษาแผล ให้ท่านบำเพ็ญสมณธรรมอย่างมีความสุขตลอดอายุขัย เราจะเห็นว่า บาปกรรมแม้เพียงเล็กๆ น้อยๆ ล้วนส่งผลทั้งสิ้น ทุกอย่างที่เราทำเอา ไว้ไม่ว่าดีหรือชั่ว ได้ถูกบันทึกเอาไว้ในใจของเราเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่รอวันส่งผลเท่านั้นเอง เหมือนระเบิดเวลา ที่นับถอยหลัง เมื่อถึงกำหนดต้องระเบิดอย่างแน่นอน แล้วในอดีตที่ผ่านม นั้น เราไม่รู้ว่าได้ทําบาปอกุศลอะไรเอาไว้บ้าง ท่าให้โศกนาฏกรรมบังเกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว จึง อยากจะฝากข้อคิดว่า เราไม่ควรประมาทในชีวิต เพราะชีวิตในโลกนี้แสนสั้น แต่ชีวิตหลังความ ตายช่างยาวนานยิ่งนัก เราควรเร่งรีบสั่งสมบุญกัน ก่อนที่จะหมดโอกาส จะได้ไม่ต้องมา เสียดายภายหลัง ดังคำสุภาษิตที่กล่าวว่า ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา แต่สำหรับนักสร้างบารมี แล้ว แม้เห็นโลงศพก็จะไม่หลั่งน้ำตา ไม่กลัวต่อพญามัจจุราช ที่มาพรากชีวิตเราไป เพราะการ ตายเป็นเพียงแค่การเปลี่ยนภพเปลี่ยนภูมิปลี่ยนแปลงเพื่อก้าวไปสู่ชีวิตที่ละเอียดและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ความดายดูเหมือนจะเป็นโศกนาฏกรรมที่เลวร้ายและน่ากลัวที่สุด แต่โศกนาฏกรรมอย่างหนึ่ง ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ เกิดเป็นมนุษย์แล้วไม่ได้สั่งสมบุญเอาไว้ดีดตัว มัวแต่แสวงหาทรัพย์สมบัต หรือสร้างแต่บาปอกุศลเอาไว้ เอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้ายิ่งนัก เพราะกว่า จะได้กลับมาเป็นมนุษย์ มีโอกาสดีๆ เช่นนี้ ไม่รู้อีกกี่ภพกี่ชาติ ผู้ฉลาดจึงควรเร่งรีบสั่งสมบุญบารมีก่อนที่ชีวีจะหาไม่ ใจของเราดวงนี้ควรมีแต่ภาพ ของกุศลกรรม เก็บเกี่ยวเอาแต่สิ่งที่ดีงามไว้ให้มากๆ แม้ว่าเราจะมีกรรมเป็นตัวควบคุม ก็ให้มี แต่กุศลกรรมติดตัวไปล้วนๆ กันทุกคนดีกว่า ก: อาณชห กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More