ข้อความต้นฉบับในหน้า
ไม่เคยเลย อดทนจริงๆ ครับ ขนาดป่วยท่านยังรับแขก
แต่ให้เข้าเยี่ยมเป็นเวลา มากันเยอะแยะเลย หลวงพ่อ
ท่านก็นั่งหลับตาบนเก้าอี้ พวกญาติโยมก็นั่งสมาธิล้อม
ท่านอยู่ เป็นอย่างนี้ทุกวัน วันพฤหัสบดีจะมากกว่าเพื่อน
วารสารกัลฯ : ปูผงจำเรื่องที่หลวงพ่อพูดถึงอานิสงส์ที่
อุปัฏฐากท่านได้ไหมครับ
ปูผง * จำได้ เวลาที่หลวงพ่ออารมณ์ดี นั่งอยู่บน
หวายอยู่ตัวหนึ่ง นั่งอยู่บนนั้น เราก็นั่งอยู่ตรงนั้นแหละ เก้าอี้ ท่านพูดให้ฟังว่า “มันดีร้อยดีพันแล้วนาที่มึงปฏิบัติ
คอยจนกว่าอาหารจะมา ประมาณตี 4 กว่าๆ อาหารมา
แล้วก็เอามาจัดเตรียม ท่านก็จะฉัน เวลาฉันท่านจะ
ตะล่อมข้าวให้กลมอยู่กลางจาน แล้วตักทีละช้อนๆ ท่าน
จะทำให้กลมตลอด พอฉันเสร็จท่านนั่งรับแขก หมดเวลา
รับแขก ท่านไปทํางานของท่าน คือ นั่งวิปัสสนา พอ ๕ โมง
ถึงจะออกมาฉันเพล เสร็จแล้วรับแขกต่อเลย พอรับแขก
เสร็จก็ไปทำงานของท่านต่อ
ตอนหลังท่านป่วยทำอะไรไม่สะดวก มือจับอะไร
ก็สั่น เวลาจะดักข้าวก็สั่นหกหมด เราต้องป้อนท่าน ใครมา
เยี่ยม ถามหลวงพ่อเป็นอะไร ท่านบอกเขาไปว่า เป็นอัมพาต
ความอดทนของท่านเด็ดขาดเลยครับ ยิ่งช่วงที่ไปผ่าดัด
ไส้เลื่อนที่โรงพยาบาลคิริราช นอนอยู่ที่นั่น 5 เดือน ท่าน
ไม่เคยบ่นเลยว่า กูเมื่อยนั้น เมื่อยนี้ บ่นเจ็บปวดอะไรนี้
ปูผง มีแก้วน้อย อุปัฏฐากคนสำคัญ
ผู้มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้องของหลางท่อวัดปากน้ำฯ
dad destr กันยายน พ.ศ. ๒xx
กูเนี่ย...มึงไปปฏิบัติพระอื่น ๑๐ องค์ ไม่เท่ากับปฏิบัติก
องค์หนึ่งหรอก" ตอนนั้นแม่ชีถนอมนั่งอยู่ด้วย ท่านก็เลย
ถามว่า แม่ถนอม ๆ ลองขึ้นไปดูซี ไปถามเทวดาว่า
ที่มาปฏิบัติกูนี่มันจะไปไหน ถนอมนั่งอยู่พักหนึ่ง แล้ว
ตอบว่า “เจ้าคุณพ่อฉันกลับมาแล้ว ไปถึงไหนรู้ไหม โน้น
ขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ คนที่ปฏิปติหลวงพ่อต้องขึ้นสวรรค์
เจ้าค่ะ อย่างน้อยก็ดาวดึงส์" หลวงพ่อท่านเลยพูดต่อว่า
"กูว่าแล้วไง ถึงปฏิปติกยังไงมึงก็ต้องขึ้นสวรรค์
วารสารกัลฯ : เคยเจออานุภาพความศักดิ์สิทธิ์' ของ
หลวงพ่อท่านบ้างหรือเปล่าครีบ
ปูผง
: เคยซิครับ ผมเองเป็นคนจังหวัดสุพรรณบุรี
ขึ้นรถเมล์จากสุพรรณฯมานครปฐม พอวิ่งมาถึงสามแยก
รถเมล์คว่ำเลยครับ ตั้ง ๑๑ คน หัวแตก แขนหัก แต่ผม
ไม่เป็นอะไรเลย มีพระของขวัญของหลวงพ่อกลัดอยู่ที่อก
องค์หนึ่ง ไม่เป็นไรเลย รอดมาได้อย่างสบาย อีกหน
หลายชายขับแท็กซี่ไปชนมา รถทั้งหมด ใครเห็นก็นึกว่า
ไม่รอด ถามถึงรอดมาได้ยังไงวะ หลายชายบอกเหมือนมี
คนจับมันอุ้มออกไปครับ ก็มีแต่รูปหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ
แปะอยู่หน้ารถแค่นั้นเอง
อีกเรื่องตอนอยู่ที่วัดปากน้ำฯ มีคนมาหาหลวงพ่อ
บอก “หลวงพ่อ ๆ ฉันตกต้นมะพร้าวลงมาไม่เป็นไรเลย"
ท่านก็เลยบอกว่า จะเป็นอะไรเล่า พระของขวัญอย่าเอา
ออกจากตัวซิ เอาติดตัวไว้นั้นแหละ เจ้าคนนั้นเลยถาม
ท่านว่าแล้วนอนกับลูกกับเมียสวมพระของขวัญถือไหมครับ
ท่านร้อง “อื้อ! ของช้าไม่มีถือ ของกูเป็นทอง ตกไปก็ต้อง
__