ข้อความต้นฉบับในหน้า
จาก การที่ ทีม งาน
อุปัฏฐากได้รับหน้าที่ดูแลคุณยาย
อย่างใกล้ชิด ได้ไปรู้เห็นถึง
คุณธรรมปฏิบัติตัวของคุณยาย
ขณะที่ท่านป่วยอยู่ ได้เห็นถึงการ
สร้างบารมี ๑๐ ทัศของท่าน ที่มี
อย่างสมบูรณ์อย่างเต็มเปี่ยมใน
หัวใจของท่านตลอดเวลา ท่าน
บำเพ็ญบารมี ๑๐ ทัศ อย่าง
ทุ่มเททั้งชีวิต เพื่อเป้าหมายจะไป
ถึงที่สุดแห่งธรรม ซึ่งต้องใช้บุญ
อยางมหาศาล
นับตั้งแต่ช่วงเดือน
กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙ เป็นต้นมา
สุขภาพคุณยายเริ่มเสื่อมลงมาก มีอาการเหนื่อยและเพลีย
กำลังถอยลง เพราะสาเหตุจากเลือดที่มีในตัวน้อย แม้
การให้เลือดก็ไม่สามารถจะช่วยแก้ปัญหานี้ได้ และ
ร่างกายก็ไม่สามารถสร้างเลือดใหม่ได้ จึงต้องอาลัยบุญ
เป็นอย่างมาก
ช่วงปี ๒๕๔๐ และปี ๒๕๕๑ คุณยายพูดกับผู้
ใกล้ชิดอยู่บ่อยๆ ว่า “ยายจะกลับบ้านแล้ว” แต่ด้วยความ
เคารพรักคุณยายอย่างยิ่ง และด้วยความกตัญญูอันเลิศล้ำ
ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ท่านพยายามทุก
วิถีทางที่จะอืดเวลาให้คุณยายได้มีชีวิตอยู่กับพวกเราได้
นานที่สุด เพื่อให้คุณยายได้อยู่ฉลองธรรมกายเจดีย์ สกา
ธรรมกายสากล และมหาวิหาร
พระมงคลเทพมุนี เพราะหลวงพ่อ
อยากให้คุณยายได้บุญใหญ่นี้
เนื่องจากสุขภาพ
และวัยของคุณยายทำให้จำเป็น
ต้องมีทีมอุปัฏฐากที่ผลัดเปลี่ยน
หมุนเวียนกันดูแลตลอด ๒๔
ชั่วโมง แม้คุณยายจะป่วย แต่
ท่านก็สร้างบารมีไม่ขาดเลย
เป็นบารมี ๑๐ ทัศ
ทานบารมีของ
คุณยายท่านเป็นผู้ที่เสียสละและ
เป็นผู้ให้มาตลอดชีวิต แม้ว่า
ทานอยากจะ
จะกลับบ้านแต่เมื่อ
การมีชีวิตอยู่ของท่านเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ท่านก็ยอม
เสียสละอดทนต่อทุกขเวทนาทุกอย่าง มีชีวิตอยู่เพื่อเป็น
ประโยชน์เป็นขวัญ เป็นกำลังใจ เป็นเนื้อนาบุญให้กับลูก
สิ่งใดที่เป็นประโยชน์ คุณยายท่านให้หมดไม่ว่าจะเป็น
เนื้อเป็นหนังของท่าน ท่านให้ทุกอย่าง ถึงแม้ว่าจะต้อง
ทนเจ็บทนทุกขเวทนา ท่านก็ให้ เพราะว่าท่านเกิดมาเพื่อ
เป็น “ผู้ให้” อย่างเดียว
หลาน
การที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรมได้นั้นจำเป็นต้องใช้
บุญอย่างมหาศาล เพราะฉะนั้นคุณยายจึงบอกกับพวกเรา
อยู่เสมอว่า “ยายงกบุญ ยายรักบุญมากที่สุด รักบุญอย่าง
เดียว เพราะบุญช่วยยายได้ทุกอย่าง” เพราะฉะนั้นขณะที่
๔๐ | 11 ณ ต: กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๑