การใช้เวลาและการทำความดี : หน้า 26/140

รักษาหรอก แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ทำลาย ศีล ความดีอะไรก็ไม่ได้ตั้งใจท่า แต่ บ้าง ถูกปล่อยลมล้อรถยนต์บ้าง อยาก กราบเรียนขอธรรมะจากหลวงพ่อ ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากท่า ความชั่ว ให้ผู้คนในโลกนี้ยอมรับรู้ความเป็น และข้อสำคัญเห็นใครตกทุกข์ได้ยาก แม้ไม่รู้เรื่องบุญ เรื่องบาปอะไรก็มี อารมณ์หวั่นไหว ช่วยอะไรได้ก็อยาก ช่วย คนประเภทนี้กลายเป็นว่าท่า ความดีหรือท่า บุญกุศลโดยที่ตัวเอง ก็ไม่รู้ตัว เพราะฉะนั้นเมื่อถึงคราว ละโลก ก็พอจะมีความดีน่า ไป สวรรค์ได้เหมือนกัน แต่ว่าก็คงไป ได้ไม่สูงนักเพราะไม่ได้ทุ่มเทท่า จริงกันบ้าง ตอนนี้แกก็ตายไปแล้ว เรา ช่วยอะไรแกไม่ได้หรอกนะ แม่เฒ่า ใช้เวลาไม่เป็นดูละครไม่เป็น นับว่า โง่มากพอแล้ว ยังไปโง่ฆ่าตัวตายอีก ภาษาพระว่าโมหะมืดมิด จิตใจ เศร้าหมองขุ่นมัวด้วยโมหะก่อน ดายอย่างนี้ท่านว่า ตายบีบไปนรก ตอนที่ ๒ เรื่องของแผ่น คุณโยมต้องแบ่งคำ ถาม ออกเป็น ๒ ตอน ตอนที่ ๑ เรื่อง คนแก่ที่ฆ่าตัวตายประท้วงละครกับ ปับแน่ๆ ตอนที่ ๒ เรื่องของแฟนโทรทัศน์ หลวงพ่อจะตอบค่า ถามทีละตอนนะ โทรทัศน์ การที่ตัวแสดงบทนางอิจฉา ตอนที่ คนแก่เอาเรื่อง พลอยได้รับโทษถูกชาวบ้านลงโทษ ๑ ของตัวอิจฉาในละครมาเป็นอารมณ์ นอกจอ ก็แสดงว่าคนเราในสังคม แล้วแกก็ฆ่าตัวตายเป็นการประท้วง ปัจจุบันเริ่มมีวินิจฉัยไม่ถูกต้องคือ สรุปตอบคำถามของคุณว่า นี่ก็ต้องบอกว่าเป็นความโง่ของยาย เอาจริงเอาจังกับของเล่น แล้วไป ความดี คนที่ไม่เชื่อว่า นรก สวรรค์มีจริง เขาทำบุญเพราะความเคยชิน คุ้น เคยกับการทำความดี เว้นความชั่ว แก่คนนั้น โง่อย่างไร โง่ประการที่หนึ่ง โง่ใน เรื่องการใช้เวลา แกใช้เวลาไม่เป็น เสียเวลาไปดูละครเป็นชั่วโมงๆ นี่ มาตั้งแต่อดีตชาติหลายชาติ ชาตินี้ แม้ยังหาเหตุผลไม่ได้ ไม่มีอะไร ถ้าแกเอาเวลาไปไหว้พระสวดมนต์ เป็นตัวชักนำ เขาก็ยังเลือกท่า ความดี ไปอ่านหนังสือธรรมะก็จะได้บุญตั้ง แต่ท่า แบบไม่ตั้งใจ "ผิ" บทถ!511กิฟช หลวงพ่อคะ มีละครจอ ตู้ที่คนทั่วไปติดกันงอม แงมอยู่เรื่องหนึ่ง ที่มี มาก โง่ประการที่สอง โง่ในการ แยกแยะเรื่องราว ขาดสติยั้งคิด พิจารณาว่า นั่นมันละครไม่ใช่เรื่อง จริง แสดงว่าคนแก่รายนี้คงเป็นคน ที่มีอารมณ์ไม่ปกติ สภาพจิตคง ข่าวว่ามีหญิงชราคนหนึ่ง กะพร่องกะแพร่งเต็มที่ หลวงพ่อไม่ แกไม่พอใจที่ตัวอิจฉายังได้ดีอยู่ ต้องไปดูแกถึงบ้านหรอก บางทีล้า แกก็เลยฆ่าตัวตายประท้วง ส่วนนัก ท่า เล่นๆ กับของจริง ฟุตบอลนี่ เป็นของเล่นนะ เขาคิดเกมฟุตบอล ให้มาเล่นกันสนุกๆ แต่คนเล่นบาง คนกลับเอาจริงเอาจังเอาเป็นเอาตาย กันคาสนาม คนดูก็ไม่ใช่ย่อย เชียร์ กันถึงพริกถึงขิง ลงไปคลุมบอนกัน ในสนามฟุตบอลเสียนี่ ส่วนเรื่องที่ ควรเอาจริงเอาจัง คือการสวดมนต์ ไหว้พระ การนั่งสมาธิก่อนนอน เพื่อสำรวจตรวจดูบัญชีบุญ บัญชี บาปที่ตัวเองท่า ไปแล้วในแต่ละวัน เป็นเรื่องของชีวิต เป็นของจริง พลาดไม่ได้ กลับทำ เล่นๆ กัน ความจริงอย่างหนึ่งที่หลวง ไปถามชาวบ้านแถวนั้นเขาจะบอกว่า พ่ออยากบอกให้พวกเรารับรู้ไว้คือ แสดงที่แสดงเป็นตัวอิจฉา พอไป ยายแก่คนนี้แกไม่ปกติมาตั้งแต่ยัง ธุระที่ไหนก็ถูกคนกลั่นแกล้ง ถูกด่า ลาวเสียก็ไม่รู้! กัลยาณมิตร ๒๔ อย่าประมาท อย่าโง่ ในการใช้เวลา เวลาแต่ละวินาทีที่ผ่านไปไม่ได้ผ่าน เมษายน ๒๕๓๗