การทำความดีและผลที่ตามมา : หน้า 88/140

ใหม่มา เลยของดไว้ก่อนนะคะ คิดว่าเดือนถัดไปคงได้รับค่า บอก เล่าเพิ่มเติม สําหรับครั้งนี้ป่าขอคุยเรื่องส่วนตัวของป่าให้คุณฟังสัก นิด สาเหตุที่ต้องเสียมารยาทเอาเรื่องส่วนตัวมาคุย เพราะมีพวก เราหลายราย หญิงบ้างชายบ้างโทรศัพท์มาปรับทุกข์เป็นประจำ เรื่องเข้าวัดมาช่วยงานพระศาสนา มาปฏิบัติธรรม รวมทั้งให้ทาน ถือศีล ภาวนา ซึ่งถือกันว่าเป็นสิ่งดีงามแล้ว เป็นเพราะเหตุใด ภรรยาสามีของพวกเขาโกรธแค้น มีปากมีเสียงถึงกับทะเลาะวิวาท บางรายครอบครัวแตกแยก เกิดความทุกข์ใจมากมาย ทำความดี แล้วทำไมผลออกมาเป็นทุกข์ ไม่เข้าใจจริงๆ ความดีลาท่า แล้วจะให้เกิดเป็นผลดีตามมา ต้องท่ากับคนดี ท่าพอเหมาะพอดีไม่มากไปน้อยไป และต้องถูกกาลเทศะด้วย ผล ที่ได้จึงจะดีตาม ถ้าเราทำความดีให้คนมีความคิดเห็นผิดๆ ดู เขาจะไม่อนุโมทนาด้วย กลับจะคัดค้านโจมตีกล่าวหาให้เจ็บช้ำ นํ้าใจไปในที่สุด พอป้าชี้แจงไปอย่างนี้ รายไหนก็รายนั้น ถึงบางอ้อทุกราย เขาจะคิดออกทันทีว่าสามีภรรยาของเขาเป็นประเภทมิจฉาทิฏฐิ ไม่ รู้จักความจําเป็นของการมีบุญ ไม่มีปัญญารู้ว่าชีวิตเกิดมาควรทำา อะไร พอใจแค่ให้ทำมาหากินเลี้ยงกันไปวันหนึ่งๆ เป้าหมายใน อนาคตไม่มี เอาแค่เลี้ยงลูกๆ ให้โด ช่วยลูกเลี้ยงหลานแล้วก็ตาย ตายแล้วจะเป็นยังไง ไปเกิดที่ไหนก็ช่าง ไม่คิดต่อ คนมีความคิด แคบ คิดตื้นๆ ย่อมไม่เข้าใจการทุ่มเทสร้างบุญกุศลของคนมีปัญญา เมื่อเข้าใจพื้นฐานจิตใจของอีกฝ่ายแล้ว ความเห็นใจ ให้อภัย และ ความอดทนจะเกิดตามมา ความทุกข์ย่อมลดลง เพราะจะหันมา โทษตนเองมากกว่าโทษอีกฝ่าย โทษว่าตนเองเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่น ไปเลือกเอาคนขาดปัญญา โง่เขลา เป็นมิจฉาทิฏฐิมาเป็นคู่ครอง กัลยาณมิตร) เมษายน ๒๕๓๙ เลือกมาเองจะโทษใครได้ อยากเอาไว้ ก็ต้องอดทน ไม่อยากอดทนก็เลิกรา กันไป เลิกกันแล้วอย่าให้มีเยื่อใย เพราะจะมีความทุกข์ไม่สิ้นสุด ต้องคิดให้ได้ว่าเมื่อก่อนที่เขามา พบเราก็เป็นคนอื่น เราไม่เคยรู้จักมา ก่อน เมื่อมาอยู่กินด้วยกันก็สมมุติว่า เป็นสามีภรรยาตามกฎหมายบ้าง ตามพฤตินัยบ้าง เมื่อไม่ถูกใจกัน ขอ ลาออกไปเป็นคนอื่นดามเดิม ก็ควร เลิกสมมุติกันไป ก็เท่านั้น มันของ แต่งได้ก็เลิกได้ ไม่ใช่พ่อแม่ญาติพี่น้อง ซึ่งเป็นของลาออกไม่ได้ ป้าขออนุญาตเอาเรื่องส่วนตัวใน ชีวิตของป่ามาเล่าให้คุณฟัง เพื่อให้ เป็นอุทาหรณ์ เมื่อก่อนมาถือเพศเป็น อุบาสิกา ป้าก็เป็นคนครองเรือนมีสามี และลูกๆ ครอบครัวอยู่ร่มเย็นเป็นสุข จนกระทั่งป่าเกิดเจ็บป่วยปางตายรอด ชีวิตมา รู้แล้วว่าที่พึ่งจริงๆ ในโลกนี้มี แต่บุญกุศลเท่านั้นจึงแสวงหา ประกอบ กับต้องไปบริหารงานโรงเรียนที่มีนัก- เรียนจากแหล่งสลัม มีครูที่โรงเรียน อื่นคัดทิ้ง ทั้งครูและนักเรียนมีปัญหา กันสุด ๆ ป่าจึงไปปฏิบัติธรรมกับคุณ ยายอาจารย์ และเจ้าคุณหลวงพ่อทั้ง ๒ รูปของเรา เพื่อหาความสงบใจ สามี ของป่าในเวลานั้นตกใจมาก เกรงว่า ป้าจะทิ้งครอบครัว จึงใช้อุบายง่ายๆ คือใช้วิธีนอกใจ เพื่อเรียกร้องความ สนใจให้ป่าเกิดความหึงหวง จะได้ เลิกเข้าวัด แต่ป่าได้เลือกทางชีวิตของ ป้าเอง ครอบครัวจึงแตกแยกไป ป้า อดทนเลี้ยงดูลูกทั้ง ๓ คน จนสำเร็จ การศึกษาขั้นสูง มีงานทำ เป็นหลักฐาน แต่เดิมเคยใฝ่ฝันว่า จะให้อดีต ว่า นต่อหน้า ๙๔