ความสำเร็จของพระกัณหทินนเถระ : หน้า 123/140

เมื่อสังเกตเห็นใบหน้าพระ เถระผู้เป็นบิดา ฉายแววปลาบปลื้ม ดีใจ พระกัณหทินนเถระจึงถามต่อ อีกว่า “กระผมใคร่จะได้ยินได้ฟัง เรื่องสำคัญที่สุดของบรรพชิต โดย เฉพาะท่านผู้เป็นบิดาของกระผมว่า การบรรพชาของท่านในครั้งนี้ ได้ ให้ท่านใช้ถลกบาตรตามเดิม เป็น พระศาสดา เมื่อเห็นพระปิณโฑลฯ เหตุให้พระปิณโฑลภารทวาชะเกิด การทวาชะผู้เป็นบิดานั่งอยู่ในที่นั้น ความสลดใจ จึงรีบเจริญวิปัสสนา ด้วยความไม่ประมาท จนเวลาผ่าน ไปไม่นานนัก ก็ได้สำเร็จพระอรหัต ผล เป็นอริยบุคคลสูงสุดในพระ พุทธศาสนา วันหนึ่งพระปิณโฑลภารทวา ชะเข้าไปเฝ้าพระบรมศาสดา พระเวฬุวันมหาวิหาร ขณะนั้นพระ ณ ด้วยก็มีใจยินดี คิดว่า “พ่อของเรา ได้บวชเป็นพระเถระแล้ว ท่านได้ บำเพ็ญกิจของสมณะเพื่อยังกิเลส ให้หมดสิ้นไปแล้วหรือยังหนอ” คิด ดังนั้นแล้ว ท่านได้เอาใจจรดลงตรง กลางดวงธรรมภายใน ก็รู้แจ้งโดย ทันทีว่า พระเถระบิดาได้บรรลุเป็น พระอรทันตสาวกเรียบร้อยแล้ว แต่ กัณหทินนเถระ (บุตรของพระปิณ โฑลภารทวาชะ ผู้เป็นอรหันตสาวก รูปหนึ่งในพระพุทธศาสนา ออก ท่านต้องการให้พระเถระผู้เป็นบิดา ได้บันลือสีหนาทถึงความบริสุทธิ์ ภายในที่ท่านเป็นอยู่ จึงกล่าวขึ้นว่า บวชในขณะที่บิดาส่งให้ไปศึกษา ศิลปวิทยาที่ตักกศิลา ระหว่างเดิน ทางไปได้ฟังธรรมในสำนักของพระ มหาเถระรูปหนึ่ง เกิดศรัทธาเลื่อม ใสจึงขอบวช) ได้เดินทางมาจาก เมืองอื่น เพื่อเช้าเผ่าถวายบังคม “กระผมรู้สึกยินดีนัก ที่เห็น ท่านผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้า ได้มา บรรพชาเป็นพระภิกษุ ในร่มเงาบวร พระพุทธศาสนา เป็นสมณะสาวก ของพระบรมศาสดาพระองค์เดียว กัน” กระทำ กิจอันประเสริฐ เพื่อบรรลุ ถึงความเป้นผู้หลุดพ้นแล้วหรือยัง" พระปิณโฑลภารทวาชะ ฟัง คำถามของพระกัณหทินนะเถระแล้ว ก็เข้าใจถึงจุดประสงค์ในค่า ถามนั้น จึงได้แสดงการบรรลุพระอรหัตของ ท่าน ด้วยการกล่าวคาถาว่า “ธีรชนผู้มีปัญญา ชนะมาร พร้อมทั้งพาหนะแล้ว ชื่อว่าผู้ชนะ สงคราม ย่อมบันลือสีหนาท ตั้ง ราชสีห์ในถ้ำภูเขา ฉะนั้นเราได้ทำ ความคุ้นเคยกับพระศาสดาแล้ว พระธรรมกับพระสงฆ์ เราได้บูชา แล้ว และเราปลาบปลื้มใจ เพราะ เห็นบุตรหมดอาสวกิเลสแล้ว” พระปิณโฑลภารทวาชะ เป็น ผู้บรรลุมรรคผล ได้อภิญญา ๖ แล้ว มีความคิดว่า มรรคผลใดที่พระสาวก ทั้งหลายพึงบรรลุเฉพาะพระพักตรี ของพระผู้มีพระภาคเจ้า มรรคผล นั้นท่านก็ได้บรรลุแล้ว จึงเที่ยวไป ในหมู่ภิกษุทั้งหลายด้วยจิตปรารถนา ดี พร้อมทั้งเปล่งสีหนาทขึ้นว่า “ผู้ใดมีความสงสัยในมรรค และผลนั้น จงถามข้าพเจ้าเถิด” กัลยาณมิตร ๑๒๑ เมษายน 10๕๓๙