ข้อความต้นฉบับในหน้า
สามารถเสด็จขึ้นมาจากบ่อน้ำได้
เมื่อพระราชาขึ้นจากบ่อได้แล้ว พญาละมั่ง
จึงน่าวพระราชา นหลังพาออกจากป่าไป
ก่อน
จากกัน พญาละมั่งได้ให้โอวาทแก่พระราชา ให้
พระองค์ตั้งอยู่ในศีล ๕ ประการ
ฟังนิทานจบแล้วหลานๆ ได้ข้อคิดอะไร
บ้างคะจากนิทานเรื่องนี้ ถึงแม้ละมั่งจะเป็นเพียง
สัตว์เดรัจฉาน แต่มีน้ำใจประเสริฐ เป็นกัลยาณ
มิตรให้กับบุคคลทั่วไป แม้กระทั่งคนที่คิดจะท่า
อันตรายตัวเอง พญาละมั่งได้ช่วยชีวิตพระราชา
ไว้แล้วยังขอให้พระราชารักษาศีล ๕ อีก หลานๆ
ของป้าน้อยก็เหมือนกันนะคะ อย่ามองข้ามมอง
ผ่านอะไรง่ายๆ ในชีวิตปัจจุบันนี้คนเราจะต้องพึ่ง
พาอาศัยกัน เราจะอยู่คนเดียวในโลกนี้ไม่ได้ ป่า
น้อยขอให้หลานๆ ได้ช่วยเหลือคนที่เขาต้องการ
ความช่วยเหลือ แบ่บุคคลนั้นจะยากดีมีจนอย่างไร
เราต้องเป็นกัลยาณมิตรกับทุกคน โดยไม่เลือกชั้น
วรรณะ รู้จักให้อภัยกับคนที่เขาทําผิดคิดร้ายกับ
เรา ถึงแม้วันนี้เขาจะเป็นศัตรู แต่วันหนึ่ง วันนั้น
วันที่เขามองเห็น เขารู้ เขาทราบ จะต้องเป็นวันที่
ดีที่สุดสําหรับเรา
เราต้องอดทนหน่อยนะคะ
เพราะหนทางการสร้างความดีนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบ
กุหลาบเสมอไป เรามีโอกาสท่า ได้ทั้งสิ่งดี และไม่
ดีในเวลาเดียวกัน แล้วทำไมเราต้องเลือกทำ ในสิ่ง
ที่ไม่ดีใช่ไหมคะ ในเมื่อเรามีโอกาสเลือกแล้ว ป่า
พระราชาทรงดาริถึงคุณของพญาละมั่ง จึง น้อยขอให้หลานๆ เลือกแต่สิ่งที่ดีๆ และข่า แต่สิ่ง
ตรัสกับพญาละมั่งว่า “เราขอเชิญท่านเข้าสู่นคร ทีดีๆ นะคะ
พาราณสีพร้อมกัน เราจะมอบทรัพย์สมบัติในเมือง
พาราณสีทั้งหมดให้ท่านปกครอง”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเดือนนี้ วันที่ ๒๒
เมษายน เป็นวันคุ้มครองโลก ป้าน้อยขอให้หลานๆ
พญาละมั่งกล่าวว่า "เราเป็นเดรัจฉาน ไม่ ทุกคนช่วยกันคุ้มครองโลกใบนี้ให้น่าอยู่ ให้สดใส
ต้องการราชสมบัติ น้าพระองค์ห่วงใยในตัวเรา ให้ทุกคนมีธรรมะอยู่ในดวงใจทุกๆ คน เลยนะคะ
ขอให้พระองค์ทรงรักษาศีลที่รามอบไว้ให้ดี พร้อม และก่อนที่เราจะน่า ธรรมะไปมอบให้คนอื่นหลานๆ
ทั้งขอให้ชาวพระนครและแว่นแคว้นต่างๆ รักษา ต้องทำธรรมะให้มีขึ้นในตัวเองก่อน ด้วยการสวด
ศีล ด้วยดีเถิด” จากนั้นพญาละมั่งก็เข้าป่าไป มนต์ นั่งสมาธิก่อนนอนทุกคืนนะคะ
พระราชาทรงรําลึกถึงคุณของพญาละมั่งเรื่อยมา
พระองค์ตรัสให้อามาตย์น่า ธรรม กรีไปเที่ยวร้อง
ป่าวประกาศให้ขาวแว่นแคว้นทั้งหลาย พากัน
รักษาศีล ๕ ตามค่าของพญาละมั่งตั้งแต่บัดนั้นมา
กัลยาณมิตรำ”ำเ
เมษายน ๒๕๓๗
พบกันใหม่ฉบับหน้าค่ะ