การค้นหาความสุขในชีวิต : หน้า 97/140

คิดก็ยิ่งไม่เข้าใจตัวเอง เขานั่งปล่อย บ ใบหน้าหมองคล้าจากการ ให้เมืองลอยไปตามความคิด เพื่อ ตรากดว่าท่างานหนักมาค่อนชีวิต ค้นหาสิ่งที่ทำให้เขาสดชื่นได้ทั้งวัน และปัญหาหนี้สินชันเกิดจากรายได้ ในภาวะความกดดันเรื่องงาน ปัญหา ไม่สมดุลกัน ภาวะรายจ่ายที่ต้อง ทางบ้านเกี่ยวกับเรื่องหนี้สินต่างๆ รับผิดชอบอีกหลายๆ ชีวิตที่รวม ที่รอรับการแก้ไขอยู่เบื้องหน้า แต่ก็ กันชื้นเป็นหนึ่งครอบครัว หาบทสรุปในจุดนี้ให้กับตัวเองไม่ได้ ตอบอีกจนได้ ย่ำค่ำสนธยา เขาได้อาบน้ำ ทานข้าว เข้านอน เพื่อที่จะได้ตื่น ขึ้นมาพบกับวันใหม่ วันที่อะไรต่อมิ อะไรก็ยังคงดำเนินไปเหมือนเดิม มัน คล้ายๆ กับว่าถูกดีคารางชีวิตเอา ไว้ให้มีวิถีทางที่ต้องทาซ้ำ ๆ วนอยู่ ในที่เดิมๆ กับภาพรวมเก่าๆ ตาม ความเชื่อที่ถูกปลูกฝังให้มีความรู้สึก วันนี้เขาตื่นแต่เช้า จิตใจที่ อยู่ดี จนเพื่อนๆ ร่วมงานต่างกลับ สุมไปด้วยความทุกข์นานาประการ ไปกันจนหมด เหลือเขาเป็นคน ของเขา มันเหมือนมือของความ สุดท้ายที่ย่างก้าวออกไปจากออฟฟิศ ว่า นี่แหละคือความสุข หารู้ไม่ว่า สดชื่นแฝงไว้ภายในจิตใจที่พอจะ ที่ซึ่งยังชีวิตเขาเอาไว้ด้วยภาระหน้าที่ แท้จริงนั้นมันคือภาพลวงตาที่ดึงดูด สัมผัสและรับรู้ได้ เขารู้สึกแปลกใจ ที่ได้มอบหมาย ด้วยตำแหน่งเล็กๆ มาก เพราะไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน ที่ต้องอาศัยคำว่าทุ่มเท และอดทน เลยในชีวิต แต่ก็ท่าเป็นเฉยๆ ดู เหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ยัง จึงจะมีอนาคตได้ ก่อนกลับบ้านวันนั้นเขาแวะ คงหุงหาอาหาร ทำหน้าที่ตามปกติ ซื้ออาหาร ธ-๕ อย่าง ที่ตลาดใกล้ เหมือนทุกๆ วันที่เคยท่ามา จน ที่ทำงาน มาฝากสมาชิกทางบ้าน สมาชิกในครอบครัวต่างทยอยออก พร้อมกับสลากกินแบ่งบาลชุดใหม่ ไปปฏิบัติภารกิจตามหน้าที่ของตน ให้เขาจมอยู่ในทุบเขาแห่งความล้ม เหลว ทุบเหวแห่งความโง่เขลาไป ชั่วชีวิต เงินเดือนถูกทักกลบลบหนี้ ไปเสียส่วนหนึ่ง แต่ความรู้สึกของ เขาก็ยังสดชื่นมีพลังอย่างหาสาเหตุ ไม่ได้จวบจนพักเที่ยง เขาออกมา จากชายชราตาบอดที่เดินเร่ขายใน ทานอาหารแล้วก็นึกถึงสลากกินแบ่ง รัฐบาลที่เขาซื้อเก็บไว้จึงได้นำออก จนตะวันเบิกฟ้าทอแสงแรง สภาพทุลักทุเล น่าเวทนาเป็นยิ่งนัก ๒ ตัว® ตัว รางวัลที่ ๕-๕-๓-๒ และก็ ๑ หมายเลขฉลากรางวัลที่ ด เขาขยี้ตา ๒-๓ ครั้งใช้แล้ว! หมายเลข รางวัลที่ ๑ ที่ปรากฎบนหนังสือพิมพ์ กล้า จากเช้าถึงสายจนบ่ายล่วงเลย เขานั่งมองดูชายชราคนนั้นจนลุด มาตรวจ สายตาของเขาไล่เรียงไป เขาพร่ำกับตัวเองในที่ทำงานว่า สายตา ในใจคิดว่า “ถ้าขวิดครา ตามลำดับหมายเลขที่ปรากฏอยู่บน “วันนี้ราเป็นอะไรไปนะ จิต ค่าเน้นอยู่มันส่าวนากลังที่เราเข้าใจ สลากในมือ เริ่มจากรางวัลเลขท้าย ใจมันรู้สึกสดชื่นมีพลัง มีความสุข แล้วดิ่งที่เราเห็นเมื่อสักครู่นี้ละจะ ลึกๆ ในใจยังไงไม่รู้ ดูเหมือนจะ ไม่ยิ่งกว่าเราหรือ ขายชราตานอด เพิ่มปริมาณของความรู้สึกนี้มากขึ้น ขายสลากกินแบ่งรัฐบาลจะได้ลัก ไม่ตามลำดับ แปลกจริงๆ ทั้งๆ ที่ สตางค์กัน อย่างนี้จะเอาค่าไหนมา วันนี้นั้นเดือนแล้วนะ เจ้าหนี้คง เชือกแทนค่าว่านาคให้ดูดี” เขา นารอลันอยู่เห็นหน้าบ้านเป็นแม่ กลับมาถึงบ้านด้วยใจที่เปี่ยมไปด้วย แค่ค่าในเรากลั่นไม่หวั่นไหวเหมือน พลัง รู้สึกเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว สดชื่น ทุกๆ ครั้งที่ผ่า ครั้งที่ผ่านมา ยังคงสดชื่น เบากายเบาใจ ทั้งๆ ที่ลุยงานมาทั้ง เข้มแจ้ง มีพลัง พร้อมที่จะเผชิญ วัน แต่ทำไมไม่เหนื่อย ไม่เพลีย ลันปัญหาทุกอย่างที่ขวางหน้า” ยิ่ง แปลกนะ แปลกมาก เขาคิดหาคำ- 0 นั้นมันตรงกับเลขในสลากกินแบ่งฯ ของเขา เขาตกตะลึง มือสั่น คา ลุกโพลง เหงื่อออก ตื่นเต้น ก่อนที่ จะเผลอตัวตะโกนออกไปด้วยอาการ ของคนที่ดีใจเป็นที่สุดว่า “ผมถูกรางวัลที่ ๑ ๆๆๆๆ” เมษายน ๒๕๓๙ 0 กัลยาณมิตร