ข้อความต้นฉบับในหน้า
85มะ & สุขกาโม ม
5
ไส!) นพ.ประภาศ ธุคฑนันท์
ณ ลานระเบียงรอบพระอุโบสถในยามนี้ ถึงจะ
มีผู้คนมากมายทั้งขายและหญิง ทว่าทุกคนสำรวมอาการสงบนิ่ง ขบวนแถวพระภิกษุบวชใหม่เดิน
เรียงรายด้วยความเป็นระเบียบและงามสง่า เหมือนฟ้ายามเบิกแสงทองทาทาบรุ่งอรุณวันใหม่
ความเปลี่ยนแปลง และเป็นไป สู่เส้นทางชีวิตใหม่ในร่มกาสาวพัสตร์ ทำให้สองแก้มของผู้เป็นโยมแม่
เจควงมี้ที่พ่อเฒ่!
และโยมพ่อ ทาบคลอด้วยน้ำตาที่ปะ
พรมใบหน้าอบอุ่นจนถ้วนทั่วกายา
เรื่องของลูกที่เข้าลู่วัยรุ่น มัก
ทำให้พ่อแม่หลายคนวุ่นหัวใจ ความเข้า
ใจที่เคยมีให้กันมา ตั้งแต่ปากฟังว่าได้
ไม่เป็นค่าา กลับเป็นภาษาที่ฟังทีไร
ทำให้หัวใจสั่นเต้นไม่เป็นกระบวน
ความสำคัญของแม่พ่อที่ยิ่งใหญ่
เกินใครในชีวิต กลับปิดฉากลงด้วยใคร
คนหนึ่งซึ่งมาจากต่างครอบครัว ความกลัวความเกรงใจที่หายไป อยากท่า อะไรแม้จะเป็นโทษภัยแก่
ตัวลูกเอง พ่อแม่ก็ได้เพียงแต่ยืนดูลูกเดินทางสู่หลุมพรางอย่างน่าใจหาย
วัยรุ่นใช่จะเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงของลูก แต่ส่งผลกระทบถึงผู้เป็นพ่อแม่ ให้ต้อง
ปรับตัวปรับใจตาม ถึงอย่างไร มันคือเหตุการณ์ที่รุ่นแต่วัย เมื่อเวลาผ่านไป ฝันร้ายกลับกลายเป็นดี
ได้ดังเดิม
จะเป็นห่วงก็ตรงที่ว่า สภาพสังคมรอบข้างครอบครัวทุกวันนี้ ไม่มีความปลอดภัยให้ก้าวย่าง
ไปของวัยรุ่นเท่าที่ควร แถมพ่อแม่ยังไม่ค่อยมีเวลาที่คอยชี้แนะหนทางที่ถูกต้องดีงาม ทำให้วัคซีนที่
คอยปกป้องจิตใจ จึงถูกมองข้ามไปอย่างน่าเสียดาย
ส่วนหนึ่งในงานของผม พบกับปัญหาที่มากับวัยรุ่น อาทิเช่น ปัญหาสารเสพติด ปัญหาความ
สนใจในการเรียน ฯลฯ หากเปรียบกับโรคทางกายแล้ว บางทีเข้าขั้นรุนแรง ที่ต้องใช้เวลาจึงจะ
เยียวยารักษาให้หายได้
ภาพของงานบรรพชาอุปสมบทธรรมทายาทในวันนี้ ทำให้ความดีงามภายในใจวัยรุ่นถูกเปิดเผย
ดวงกมลของพ่อแม่ต่างโสมนัสสุดเปรียบเปรย อนาคตของลูกที่เคยอับแสง ดูท่าว่าจะมีประกายให้ได้
ชมอีกครา
กัลยาณมิตร ๘๐
เมษายน ๒๕๓๙