ความเคารพและการสอนของพ่อแม่ : หน้า 57/140

ความเคารพพ่อแม่ ยิ่งเขียนยิ่งคิดถึง เมื่อวัยล่วงเลย มี ครอบครัว มีลูก มีทุกข์ มีรัก มีธรรมะ และเข้าถึงความ สุขในระดับหนึ่งได้ ยิ่งเข้าใจในสิ่งที่พ่อแม่ปลูกฝังไว้ พ่อกับแม่ ไม่มั่งคั่ง ไม่มีชื่อเสียง ไม่ได้ดำรงอยู่ใน ขั้นตอนแห่งเกียรติยศ ที่ผู้คนในสังคมจะพึงจดจ่า แต่พ่อ แม่มีค่างดงามมากขึ้นทุกวันๆ กลางดวงใจของลูก เชื่อได้ เลยว่า แม้พ่อแม่จะไม่ร่ำรวยเมื่อยังมีชีวิต แต่ลิขิตที่พ่อ แม่ขีดไว้ให้ลูกๆ ด้วยความรักอย่างยิ่งนั้น จะต้องกำลัง บันดาลทรัพย์อันเป็นอริยะให้ พ่อแม่ที่เรารู้สึกว่าอยู่ห่างกัน แสนไกล เพราะจากเราไปขณะพวกเรายังอยู่ในวัยต้น มา บัดนี้กลับรู้สึกชิดใกล้ เพียงระลึกถึงนิดเดียวเท่านั้น พ่อ กับแม่ก็มาสดใสอยู่กลางดวงใจลูกแล้ว มาบัดนี้ เดี๋ยวนี้ลูกๆ เป็นสมบัติที่จงรักภักดีต่อ แผ่นดิน ต่อทุกสิ่งที่เป็นของแผ่นดิน ตั้งแต่พระมหา กษัตริย์เป็นต้นมา จนกระทั่งถึงพื้นดิน ท้องน้ำ ลำธาร ความเขียวขจีของต้นไม้ใบหญ้า มีความเข้าใจในสีของ ท้องฟ้า และแนวลมที่เปลี่ยนไปในช่วงหมุนของฤดูกาล เข้าใจในการผสมผสานระหว่างจิตใจ และความคิดของ มนุษย์กับธรรมชาติว่าไม่อาจจะแยกออกจากกันได้ เมษายน ๒๕๓๗ และลูกๆ ก็เป็นสมบัติของพระศาสนา อย่างที่พ่อ แม่ตั้งจิตปรารถนาไว้ ทุกคนมีความเข้าใจว่าพระพุทธ ศาสนา คือปรัชญาที่ท่า ให้คนเป็นมนุษย์ มีจิตใจบริสุทธิ์ ไม่พึงท่า ร้ายซึ่งกันและกัน ไม่รังเกียจเดียดฉันท์ ไม่ชิงดี ขิงเด่น ต่างช่วยเหลือกัน มีกตัญญูกตเวที ต่างผูกพันกัน ด้วยน้ำใจไมตรี และมีวิถีในการดำเนินชีวิตที่นำ สุขมาให้ ไจนไม่มีเวลา โดยไม่ถึงกับต้องเหน็ดเหนื่อยมากเกินไป ให้ตัวเอง แผ่นดิน และพระศาสนา พ่อแม่สอนให้รู้ว่า ศีล คุณธรรม ความสำนึกใน หน้าที่ คือปากกา และจอบเสียม ที่เป็นเหล็กกล้าดีเยี่ยม สําหรับก่อร่างสร้างชีวิต และเพราะพ่อแม่สอนให้เข้าใกล้ พระพุทธศาสนา ท่า ให้ลูกๆ ได้รู้ในกาลต่อมาว่า “สมาธิ” คือเครื่องมืออันวิเศษสุด สำหรับน่า ชีวิต สู่ความสำเร็จอย่างเป็นสุขได้ สมาธิ คือจักรกลทับทวีความสำเร็จให้เกิดขึ้นอย่าง มั่นคง รวดเร็ว คือตัวเร่ง ตัวเพิ่มทั้งความสุข และทรัพย์ ให้หลั่งไหลเนืองนอง แล้วสมาธิยังเป็นกำ แพงแก้วกว้าง ใหญ่ ป้องกัน ปิดกั้นทุกข์ภัย มีให้เล็ดลอดเข้ามาทำ ร้าย หยุดยั้ง หรือขลอความสุข ความสำเร็จได้ 0 กัลยาณมิตร