การบูชาพระพุทธเจ้า : หน้า 120/140

ก 8 ยฝ้า วก โดย : กองบรรณาธิการ ภาพ : ลือพงส์ ลีลพนำ พระ 0 ณ โก ลภไรกวไปเถระ ผู้เลิศในบ้ชอลิฒไก (๑) ใน อีก ๑๐๐,๐๐๐ กปข้าง หน้า พระสมณโค ดมพุทธเจ้าจักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก เจ้าซึ่งเกิดเป็นคนแล้ว จักได้ออก บวชเป็นสาวกของพระองค์ และจัก ได้บรรลุอรหัตผล ได้รับตำแหน่ง เอตทัคคะด้านบันลือสีหนาท” ตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน พลางนึกถึง อาลัยอย่างสุดจะปีน บุรุษที่ทรงคุณอันยิ่งใหญ่ เราจะไม่ มันทรุดร่างลงพิงผนังถ้าด้วย อยู่นิ่งเฉย เมื่อเหตุอัศจรรย์เช่นนี้ หัวใจที่ร้าวรานแทบแหลกสลาย หลับ เกิดขึ้นแก่เราแล้ว เราจะบูชาท่าน อย่างยิ่งยวด ด้วยกำลังแห่งความ เลื่อมใส อย่างเต็มสติปัญญาของ คิดดังนั้นแล้ว ราชสีห์หนุ่มก็ เผ่นโผนโจนทะยานไปด้วยกำลังอัน เหตุการณ์ที่ผ่านมา ย้อนหลังไป วันที่แล้ว ๓ เมื่อราชสีห์หนุ่มกลับมายังถาที่อยู่ อาศัยของตนในเวลาเย็น ก็มอง พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้ทรง มีพระปรีชาญาณหยั่งรู้เหตุการณ์ เห็นพระปทุมุตตรพุทธเจ้าประทับ ตลอดโลก ทรงทอดสายพระเนตร ไปยังราชสีห์หนุ่ม ซึ่งยืนอยู่ ณ ปากถ้ำบนภูเขาจิตรกูฏ ด้วยอาการ เคารพในพระองค์ เมื่อทรงพยากรณ์ ถึงอนาคตของราชสีห์ตัวนั้นในอีก ๑๐๐,๐๐๐ กัปข้างหน้าแล้ว จึงเสด็จ เหาะกลับไปยังพระอารามในทันที ราชสีห์หนุ่มเมื่อสัมผัสได้ถึง เราเลยทีเดียว” ย มหาศาล ทุกซอกทุกมุมของป่าใหญ่ นั่งเข้านิโรธสมาบัติอยู่กลางอากาศ ที่เป็นแหล่งของมวลไม้ดอกนานา ณ ใจกลางแห่งถ้ำนั้น มันบังเกิด พันธุ์ ทั้งบนบกและในน้ำ มันได้ ความอัศจรรย์ใจจนแทบไม่เชื่อ เด็ดมาปูเป็นบุปผาอาสนะ ตงแต สายตา พระรัศมีที่แผ่ออกจากพระ- พื้นดินสูงขึ้นไปจนถึงชั้นที่พระปทุ วรกาย เปล่งประกายสว่างไสวทั่ว มุตตระประทับนั่งลอยอยู่ในอากาศ ทุกทิศทาง เป็นแสงสว่างนวลที่แผ่ ชานเข้าสู่ดวงใจของราชสีห์หนุ่ม ก่อ ความรู้สึกสงบ ชุ่มเย็น และเป็นสุข ความจริงที่ว่า มหาบุรุษผู้ทรงพระ อย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน มันรำพึง คุณยิ่งใหญ่ ที่มันรู้สึกเคารพบูชา กับตัวเองว่า อย่างสูงสุดต้องจากไปอย่างที่ไม่อาจ “ไม่เคยมีใครเลยที่จะสามารถ ทราบได้ว่าอีกเมื่อไรจะได้พบเห็นอีก เข้ามานั่งอยู่ในถ้ำของเราได้ แต่ นั้น เสร็จแล้วจึงประคองดอกบัว เข้าไปบูชาเฉพาะพระพักตร์ของพระ- พุทธองค์ ด้วยอาการยืนอย่างนอบ น้อมตลอดราตรีนั้น รุ่งเช้า ราชสีห์ก็ออกไปเก็บ ดอกไม้ใหม่มาเปลี่ยนดอกไม้เก่า เพื่อปูเป็นบุปผาอาสนะถวายอีก ก็บังเกิดความเสียใจอย่างสุดแสน ท่านผู้นี้ได้เข้ามาแล้ว ทั้งยังได้เปล่ง พร้อมทั้งเฝ้าคอยระวังรักษาอยู่ที่ สายตาที่ทอดมองไปจนลับร่างของ พระรัศมีสว่างไสว ทำ ให้ใจของเรา มหาบุรุษท่านนั้น แสดงถึงความ มีความสุข ท่านจะต้องเป็นมหา กัลยาณมิตร//นิ/.. TM เมษายน ๒๕๓๙ ปากถ้ำด้วยการบันลือสีหนาทเพื่อ กันสัตว์ร้ายต่างๆ ไม่ให้เข้ามาใกล้