การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 81/140

แห่งพุทธะ" ของแต่ละขั้นตอนของ กายมนุษย์ละเอียดกระทั่งถึงกายที่สิบ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านกล่าวว่าคือการ แปด (ธรรมกายอรหัตละเอียด) โดย เข้าถึง หรือเห็นดวงปฐมมรรค จน มีกายที่เก้าและสิบ “ธรรมกายโคตรภู กระทั่งถึงการเห็น ถึง และเป็นธรรม หยาบและละเอียด” เป็นจุดกึ่งกลาง กาย คือธรรมกายโคตรภู่นั่นเอง ส่วน เชื่อมความเป็นไปของโลกฝ่ายโลกิยะ ในระดับอื่นนอกจากเข้าถึงธรรมแล้ว (ตั้งแต่กายมนุษย์หยาบ ถึงกายอรูป ยังมีการพัฒนาต่อไป บ่งบอกเอาไว้ถึง พรหมละเอียด) กับโลกฝ่ายโลกุตตระ (ธรรมกายโสดาบันหยาบ เป็นต้นไป) เข้าไว้ด้วยกัน ความเปลี่ยนแปลงอันละเอียด อ่อนของรูปแห่งพุทธะตั้งแต่ธรรมกาย โคตรภูหยาบจึงค่อยๆ พัฒนาไปทีละ ระดับแห่งธรรมที่แต่ละบุคคลเข้าถึง ดังจะเห็นได้จากการกล่าวถึงผู้ เห็นธรรมในกาลนั้นว่า นอกจากดวง ตาเห็นธรรมเข้าถึงธรรมแล้ว ยังจำแนก ระดับขั้นของธรรมเอาไว้อย่างเด่นชัด เช่นกล่าวว่า “นางวิสาขามหาอุบาสิกา เล็กละน้อย เกินวิสัยของปุถุชนคน เข้าถึงธรรมเป็นอริยบุคคลในระดับพระ ธรรมดาจะพังมองเห็น โสดาบัน” และอีกหลายท่านที่บอกไว้ และหากย้อนพิจารณาถึงการ บ่งชัดว่าอยู่ในระดับพระสกิทาคามีบ้าง เข้าถึงธรรมตั้งแต่สมัยพุทธกาล คงจะ จ่ากันได้ว่า ทักขิเนยยบุคคล อริยบุค คล ล้วนแล้วแต่เริ่มต้นที่ดวงตาเห็น ธรรม จนกระทั่งเข้าถึงธรรม ซึ่งตรงนี้ พระอนาคามีบ้าง จนกระทั่งเข้าถึง และดำรงอยู่ในสภาวะธรรมแห่งธรรม กายอรหัต เป็นพระอรหันตสาวก จึง น่าจะเป็นที่แน่นอนว่า “รูปในระดับ เมษายน ๒๕๓๙ ๗๙ กัลยาณมิตร ธรรมย่อมแตกต่างกันที่ความละเอียด อ่อนและความงาม นับตั้งแต่ธรรมกาย โคตรภู่ไปจนกระทั่งถึงธรรมกายอรหัต แต่ความแตกต่างเป็นอย่างไร ผู้ ปฏิบัติจริง เช้าถึงจริงเท่านั้น จึงจะ สามารถให้ธรรมอรรถาอธิบายได้ นั่นคือความจริงที่บอกอย่างชัด ละเอียด เจนว่าสภาวะแห่งพุทธะนั้น มีพัฒนา การแตกต่างในทางที่ติขึ้น อ่อนขึ้น งดงามขึ้น จากภาวะแห่ง พุทธะ หรืออีกนัยหนึ่ง ที่พระเดชพระ คุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านได้เมตตา ขี้แจงไว้ก็คือพระธรรมกายมีการพัฒนา ความสว่างใส ความละเอียดอ่อนให้ ยิ่งๆ ขึ้นไปตามความลึกซึ้งของธรรม ส่วนพระพุทธรูป (ธudcเกิด 19- 090) ที่เราท่านกราบไว้อยู่ทุกวันนี้เกิด ขึ้นจากเห็น และการเข้าถึงของหมู่ชน ชาวสไคเทียน(รดๅชาเดก) เชื้อสายกรีก หรืออารยัน แห่งราชวงศ์กุศานะ (นา รกดก เวทุกครช) ซึ่งมีพระเจ้ากนิษกะ เป็นผู้นำ และด้วยการเริ่มต้นโดยนี้มีอ ช่างขาวคันธาระผู้มีพัฒนาการมาจาก วัฒนธรรมกรีกโบราณ เท่ากับเป็น การถ่ายทอดการเห็นธรรม เข้าถึง ธรรมในระดับทั่วไป หมายถึง “ธรรม กายโคตรภู” อันเป็นธรรมกายระดับ ปกติ ที่ชนทั้งหลายจะพึงเข้าถึงได้ ซึ่งในขณะนั้น ยุคนั้น เชื่อว่าธรรม นี้ได้รับการสอน และถ่ายทอดจากพระ กลุ่มที่เรียกตัวเองว่า “ไวภาษีก” หรือ “สรวาสติวาท” พระกลุ่มน้อยที่มุ่งแต่ การปฏิบัติและเผยแม่พระพุทธศาสนา อีกทั้งยังเป็นที่คาดกันว่า เป็นกลุ่มที่ น่า พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีนเป็น อ่านต่อหน้า (๒๘