การสร้างบุญและการรักษาศีล : หน้า 87/140

นามธรรม บริจาคแล้วได้เป็นผลบุญ ตอบแทนมา อย่างเช่นพวกเราทั้ง หลายที่ขวนขวายชักชวนผู้คนมาร่วม กันสร้างวิหารบ้าง สร้างเจดีย์บ้าง ล้วน แต่มีอานิสงส์เป็นผลบุญ ใครมั่วนิ่ง เฉยดูดายเกียจคร้านอยู่ก็น่าอาย เกิด มากินๆ นอนๆ สืบพันธุ์แล้วก็ตายไป เปล่า เสียชาติเกิด อายคนที่เขากำลัง ตั้งหน้าสร้างบารมี ใช่ไหมคะ เมื่อเราเป็นคนรู้จักบริจาคทานอยู่ เสมอ จิตใจจะอ่อนโยน กว้างขวาง ไม่ คับแคบเห็นแก่ตัว รู้จักเห็นใจคนอื่น นี่คือพื้นฐานที่ดียิ่งในการรักษาศีล จักอกเขาอกเรา ย่อมละอายแก่ใจที่ จะคิดเบียดเบียน ทำร้ายหรือตัดรอน ชีวิตของใครๆ ละอายที่จะคดโกงช่วง ชิงผลประโยชน์ผู้ใด ละอายที่จะไป ล่วงเกินทางเพศหรือของรักของใคร่ของ ผู้อื่น ละอายที่จะพูดเรื่องไม่จริง และ ละอายที่จะทํา ตนให้ขาดสติด้วยการ เสพเครื่องดองของเมา และสิ่งเสพติด เห็นมั้ยคะ แค่รู้จักละอายแก่ใจ ก็ สามารถรักษาศีล ๕ เป็นปกติได้ครบ บริบูรณ์ สำหรับเรื่องภาวนา อันเป็นการ บำเพ็ญเพียรทางใจ ทำใจให้หยุดนิ่ง อยู่ในความคิดนึกเรื่องดีๆ เรื่องใดเรื่อง หนึ่งอยู่เพียงเรื่องเดียว จนใจมีพลัง ทำให้เกิดปัญญารู้เห็นเรื่องราวต่างๆ ตามความเป็นจริง การปฏิบัติดังนี้เป็น เรื่องที่สมควรทำอย่างยิ่งของสัตว์ที่ได้ ชื่อว่ามนุษย์ เป็นสัตว์ประเสริฐ มี ความนึกคิดสติปัญญา ถ้าใครไม่กระทำ ก็น่าอาย เพราะมีสภาพเท่ากับสัตว์ เดรัจฉานต่างๆ ซึ่งไม่รู้จักพัฒนาสติ ปัญญา เคยไถนาให้คนอยู่อย่างไร ก็ ไถนาลากเกวียน ลากซุง ให้คนหลัง พิธีตอกเสาเข็มสร้างมหาวิหาร และสักการะรูปหล่อทองคำ หลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพนูนี ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี ๐ มีนาคม ๒๕๕๔ อยู่อย่างนั้นชั่วลูกหลานเหลน นับจำนวนรุ่นไม่ไหว เกิดเป็นคนต้องมีโอกาสพัฒนาจิตใจไปสู่เป้าหมาย คือเลิก เวียนว่ายตายเกิด ใครปล่อยให้เสียโอกาส เกิดมาไม่ชอบท่า สมาธิ ภาวนา ซึ่งเป็นการพัฒนาใจ จึงเป็นเรื่องน่าอาย คิดดูเถอะค่ะ แค่เรารู้จักละอายแก่ใจ ทั้งละอายในการทำ ชั่ว และละอายที่ไม่ยอมท่าความดี ชีวิตเราก็เม่เกิดฟรีตายฟรี สามารถ ท่าประโยชน์สุขให้แก่ตนเอง ให้แก่สังคมแวดล้อม ตลอดจนโลก โดยส่วนรวม นับว่าธรรมะข้อหิริ ปฏิบัติสมบูรณ์เต็มที่แล้ว เป็น ธรรมคุ้มครองโลกได้อย่างแท้จริง อยากจะ ป้าคุยเรื่องธรรมะสำหรับคุ้มครองโลกจบไปแล้ว คุยเรื่องอานุภาพในการสร้างวิหาร และพระธรรมกายประจำ ตัว ตามที่ตั้งใจไว้ว่าจะคุยเรื่อยไป บังเอิญวันอาทิตย์ต้นเดือนมีนาคม ตรงกับวันมาฆบูชา ผู้คนมากันเป็นแสนที่วัด ทางวัดย้ายไปจัดพิธี บริเวณสร้างวิหาร ป้าก็ย้ายตามไปด้วย คนที่จะมาเล่าเรื่องแปลกๆ ให้ฟังทุกอาทิตย์ต้นเดือนก็ตามหาป่าไม่พบ เลยไม่ได้รับฟังเรื่อง เมษายน ๒๕๓๙ O กัลยาณมิตร