การใช้รางวัลแห่งอริยทรัพย์ : หน้า 100/140

ได้ถูกรางวัลที่ ๑ อีกงวดแล้วนะ และ ขออนุโมทนาบุญด้วย ที่ตั้งใจมารับ รางวัลที่ถูกนี้ ณ สถานที่แห่งนี้ล่ะ จะเป็นที่ที่คุณโยมจะได้ใช้รางวัลของ คุณโยมได้อย่างคุ้มค่าที่สุด" หลังจากวันนั้น ชายร่างสูง โปร่ง ผิวดำแดงที่มีใบหน้าหมอง บ คล้ำจากการตรากตรำทำงานหนัก มาค่อนชีวิตในอดีต เพื่อนๆ ไม่พบ เห็นภาพเช่นนั้นอีกเลย เพราะบัดนี้ เขาได้กลายเป็นสมณะ ผู้มีใบหน้า อิ่มเอม ผ่องใส สงบสำรวม เป็น เนื้อนาบุญอันประเสริฐให้แก่เพื่อน มนุษย์ เขาช่างโชคดีที่ได้เกิดมาถูก รางวัลที่ ©ถึง ๒ ครั้ง ทั้งที่เป็น โลกียทรัพย์และอริยทรัพย์ และได้ มีโอกาสใช้รางวัลนั้นอย่างคุ้มค่า สม กับที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ นิพพานเป็นเป้าหมาย เป็นรางวัล อันยิ่งใหญ่ที่ดับภพ ดับชาติ ดับกิเลส ตัณหา อุปาทานได้หมดเลย ซึ่งดี กว่า และทรงคุณค่ากว่าเงินรางวัล ที่ ๑ ที่เป็นโลกียทรัพย์ที่คุณโยมถูก มาเมื่อ วันนี้นัก เข้าใจรึยัง” ๒-๓ “ครับท่าน ผมเข้าใจแล้วครับ นี่แสดงว่าผมก็ถูกรางวัลที่ ๑ ที่เป็น อริยทรัพย์เช่นเดียวกับท่านหรือครับ นี่” “ถูกต้องคุณโยม แล้วก็มี โอกาสใช้เงินชนิดนี้ด้วยนะ แตอา ตมาไม่ทราบว่า คนที่อยู่ข้างๆ ตัว คุณโยม เขาจะให้โอกาสคุณโยมได้ ใช้เงินรางวัลชนิดนี้รึเปล่า” ขายผู้โชคดีหันมายิ้มกับ ภรรยาที่รู้ใจกันมานาน เขาดีใจและ แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เพราะ ภรรยาของเขาทันมายิ้มตอบ พยัก หน้าให้ สื่อความหมายว่า อนุญาต ให้ไปใช้รางวัลนี้ได้ด้วยความเต็มใจ ชายผู้โชคดีรู้สึกตื้นตันใจ น้ำตา คลอเบ้าแล้วหันมาทางพระภิกษุผู้ ซึ่งชี้แนะหนทางสว่างให้ แล้วพูดว่า ที่ ๑ “ท่านครับ ผมมาขอรับรางวัล ซึ่งเป็นรางวัลแห่งอริยทรัพย์ ด้วยคนนะครับ” “เอาสิคุณโยม ตอนนี้คุณโยม ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน ทรีอโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นบัอติดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าของ ถึง กองบรรณาธิการ วารสาวกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมของด้วยว่า “เรื่องสั้น" ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ดาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับดินไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้ กัลยาณมิตร - เมษายน ๒๕๓๙