การเข้าถึงศูนย์กลาง : หน้า 18/140

หยุด เมื่อใจของเราหยุดแล้ว เรา ก็ต้องหยุดในหยุด ๆ ไม่มีถอยหลัง กลับ หยุดในหยุด ๆๆ อยู่นั่นเอง ใจที่หยุดนั้นต้องถูกกลาง ถ้า ไม่ถูกกลางใช้ไม่ได้ ต้องหยุดเข้า สิบ เข้าศูนย์ เข้าส่วน ถูกสิบ ถูก ศูนย์ ถูกส่วน ถ้าหยุดกลางกาย เช่นนั้นถูกสิบ พอถูกสิบเท่านั้นไม่ ช้าจะเข้าถึงศูนย์ พอถูกสิบแล้ว ก็ จะเข้าถึงศูนย์ทีเดียว โบราณท่านพูด กันว่า “เห็นสิบแล้วเห็นศูนย์ เป็นเค้ามูลลีบกันมา เที่ยงแท้แน่นักหนา ตั้งอนิจจาเป็นอาจิณ จุติแล้วปฎิสนธิ์ ย่อมเวียนวนอยู่ทั้งสิ้น สังขาราไม่ยืนยิน ราคีสิ้นเป็นตัวมา” สิบศูนย์นี้ เป็นตัวสำคัญนัก สัตว์โลกจะเกิดในโลกได้ ต้องอาศัย เข้าสิบแล้วตกศูนย์ จึงเกิดได้ ถ้า เข้าสิบไม่ตกศูนย์แล้วเกิดไม่ได้ โลก กับธรรมต้องอาศัยกันอย่างนี้ ส่วน ทางธรรมเล่าก็ต้องเข้าสิบ เข้าสิบ แล้วก็ตกศูนย์ “ตกศูนย์” คือ “ใจหยุด” พอใจหยุดเรียกว่า เข้าสิบแล้ว เห็น ดวงอาทิตย์นั้น ดวงนั้นแหละเรียก ว่า “ดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน” หรืออีกนัยหนึ่งดวงนั้นเรียกว่า “ดวง ปฐมมรรค” หนทางเบื้องต้น มรรค ผลนิพพาน ถ้าจะไปสู่มรรคผลนิพ เป็นดวงใสเท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ พานต้องเข้ากลางดวงนั้นแห่งเดียว ผุดขึ้นที่ใจหยุดนั้น นั่นตกศูนย์แล้ว เข้าสิบแล้ว เห็นศูนย์แล้ว เรียกว่า “เข้าสิบแล้วเห็นศูนย์” พอเห็นศูนย์ใจก็หยุดอยู่กลาง ศูนย์นั้น กลางดวงใสเท่าดวงจันทร์ เมื่อ ไปได้ทางเดียว ทางอื่นไม่มี เข้า กลางดวงศูนย์นั้นได้แล้ว เรียก ว่า ปฐมมรรค นัยหนึ่ง อีกนัยหนึ่ง ดวงนั้นนั่นแหละ เรียกว่า “เอกาย นมรรค” แปลว่า หนทางเอก ไม่มี โท สองไม่มี แปลว่า หนทางหนึ่ง สองไม่มี หนึ่งทีเดียว พระ- ดวงนั้นแหละ เรียกว่าธัมมา นุปัสสนาสติปัฏฐาน เป็นทางไปของ พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหมด ในสากลโลกในสากลธรรม พุทธเจ้า พระอรหันต์ จะเข้าไปสู่ นิพพาน ต้องไปทางนี้ทางเดียว ไม่ มีทางแตกแยกจากกัน ไปแนวเดียว ทางเดียวกันหมด แต่ว่าการไปนั้น บางท่านเร็ว บางท่านช้า ไม่เหมือน กัลยาณมิตร ๑๖ เมษาย^ ๒๕๓๗