การให้และอานิสงส์ในพระพุทธศาสนา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 4 หน้า 124
หน้าที่ 124 / 140

สรุปเนื้อหา

บุคคลให้อาหารชื่อว่า ให้หลัง ให้เชื่อว่าให้ วรรณะ ให้ยานหาหนะ ชื่อว่าให้ความบุจ ให้ประหปคมไปชื่อว่าให้ จักษุ และให้มีห้าหา อาศัยชื่อว่าให้บุกสั่งบุก อย่าง ส่วนยูสิห าสอน ชรรม ชื่อว่าให้อมฤตชรรม บัณฑิตหุ้มปัญญาให้ อายุ ย่อมให้อาบุ ให้แจ้งยอมให้หลัง ให้วรรณะย่อมไหวรรณะ ให้ปฏิกาณย่อมให้ปฏกาณ ให้ยุง ย่อมให้ข เมื่อปัณมิดให้ให้อายุ ให้หลัง ให้วรรณะ ให้บุจ และให้ปฏกาณแห้ว จะเกิด ในที่ใดๆ ย่อมให้สิ่งเหล่านี้ ผลแห่งการที่ท่านมีใจอาจ “เจริญพร ท่านพราหมณ์ หาญในการเปล่งสีหนาท ท่าให้ อาตมภาพเป็นพระภิกษุในพระ เพื่อนบรรพชิตด้วยกันมีความเข้าใจ ศาสนาของพระผู้มีพระภาคอรหันต ในเรื่องมรรคผล และมีกำลังใจ ลับมาสัมพุทธเจ้า เพราะมองเห็น ปฏิบัติบำเพ็ญเพียรเพื่อให้บรรลุ แล้วว่าในสภาพของนักบวชเช่นนี้ มรรคผลเป็นจํานวนม

หัวข้อประเด็น

- การให้และอานิสงส์ในพระพุทธศาสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บุคคลให้อาหารชื่อว่า ให้หลัง ให้เชื่อว่าให้ วรรณะ ให้ยานหาหนะ ชื่อว่าให้ความบุจ ให้ประหปคมไปชื่อว่าให้ จักษุ และให้มีห้าหา อาศัยชื่อว่าให้บุกสั่งบุก อย่าง ส่วนยูสิห าสอน ชรรม ชื่อว่าให้อมฤตชรรม บัณฑิตหุ้มปัญญาให้ อายุ ย่อมให้อาบุ ให้แจ้งยอมให้หลัง ให้วรรณะย่อมไหวรรณะ ให้ปฏิกาณย่อมให้ปฏกาณ ให้ยุง ย่อมให้ข เมื่อปัณมิดให้ให้อายุ ให้หลัง ให้วรรณะ ให้บุจ และให้ปฏกาณแห้ว จะเกิด ในที่ใดๆ ย่อมให้สิ่งเหล่านี้ ผลแห่งการที่ท่านมีใจอาจ “เจริญพร ท่านพราหมณ์ หาญในการเปล่งสีหนาท ท่าให้ อาตมภาพเป็นพระภิกษุในพระ เพื่อนบรรพชิตด้วยกันมีความเข้าใจ ศาสนาของพระผู้มีพระภาคอรหันต ในเรื่องมรรคผล และมีกำลังใจ ลับมาสัมพุทธเจ้า เพราะมองเห็น ปฏิบัติบำเพ็ญเพียรเพื่อให้บรรลุ แล้วว่าในสภาพของนักบวชเช่นนี้ มรรคผลเป็นจํานวนมาก เป็นการ ได้ว่า อาคมภาพไปสู่ความบริสุทธิ์ ช่วยประกาศสัจธรรมในพระพุทธ ยืนยันพุทธวจนาที่ว่า ศาสนา “ปญฺจคค เวทิตพฺโพ วิญญูห์” ลั่น วิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน นอกจากจะมีจิตปรารถนาดี ต่อเพื่อนพรหมจรรย์ด้วยกันแล้ว ผ่องแผ้ว ปราศจากอุลีมลทิน เป็น เนื้อนาบุญที่ดีงามของโลก” "เนื้อนาบุญของโลก เป็น อย่างไรหรือ” เพื่อนพราหมณ์กล่าว ถามด้วยความฉงน “เนื้อนาบุญก็หมายถึง พระ ผู้มี พระปิณโฑลภารทวาชะยังมีจิต ภิกษุผู้ปฎิบัตดีปฎิบัติชอบ เมตตากรุณาต่อพราหมณ์ผู้เป็น อินทรีย์สังวร สำรวมตนตั้งมั่นอยู่ มิจฉาทิภูริคนหนึ่ง ซึ่งเคยเป็นเพื่อน ในศีล มีพระนิพพานเป็นอารมณ์ กันมาตั้งแต่สมัยยังเป็นคฤหัสถ์อยู่ มีดวงจิตผ่องแผ้วปราศจากกิเลส โดยท่านได้หาโอกาสแสดงธรรมให้ เครื่องเศร้าหมอง ซึ่งหากบุคคลใด พราหมณ์คนนั้นฟัง ด้วยหวังจะ ไค้ า บุญถวายทานแด่พระภิกษุผู้ ช่วยพราหมณ์เพื่อนให้เกิดความเข้า เป็นเนื้อนาบุญของโลกเช่นนี้ จะ ใจที่ถูกต้อง และหันมาท่าทาน รักษา เกิดอานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาลแก่บุคคล ศีล เจริญภาวนา ตามหลักธรรม นั้น” ในพระพุทธศาสนา ในเย็นวันหนึ่ง พระปิณโฑลภารทวาชะจึงเดินทาง ไปที่บ้านของเพื่อนพราหมณ์ผู้นั้น “ท่านภารทวาชะ ข้าพเจ้าดี ใจที่ได้ต้อนรับท่านในวันนี้ แต่เพราะ เหตุใดหรือ ท่านกับข้าพเจ้าซึ่งจาก กันไปนาน จึงได้พบกันในสภาพ เช่นนี้” เพื่อนพราหมณ์กล่าวถาม “ก็อานิสงส์นั้น ได้แก่อะไร บ้างล่ะท่าน” เพื่อนพราหมณ์ถามต่อ “เจริญพร อาตมาจะกล่าว อ้างตามบทที่พระบรมศาสดาตรัส ไว้ว่า บุคคลให้อาหารชื่อว่าให้ ดัง ให้ผ้าชื่อว่าให้วรรณะให้ยานพาหนะ ชื่อว่าให้ความสุข ให้ประทีปโคมไฟ ชื่อว่าให้จักษุ และผู้ที่ให้ที่พักหา อาศัยชื่อว่าให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ส่วน พร้อมทั้งมองดูพระเถระ ซึ่งนุ่งห่ม ผู้ที่พร่ำสอนธรรม ชื่อว่าให้อมฤต- ตามเพศของนักบวชในพระพุทธ- อย่างสมควรส่เหตุและ ปัจจัยที่เจาให้ระย่าไว้ ศาสนา กัลยาณมิตร/ เมษายน ๒๕๓๗ ธรรม บัณฑิตผู้มีปัญญาให้อายุย่อม
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More