ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปฏิบัติ ในความเห็นของผม เมื่อผมมองออกว่าการเรียนวิชาพระพุทธ
ศาสนานั้นมุ่งให้คนได้จำเท่านั้นเอง อย่างเก่งก็ให้เกิดศรัทธานะครับ แต่
ไม่ได้เปลี่ยนพฤติกรรม ผมก็คิดมาจัดกิจกรรมขึ้นมา
แต่การจัดกิจกรรมพุทธศาสนานี้ ถ้าเราไม่เห็นแบบอย่าง ไม่เห็น
ตัวอย่างนึกไม่ได้หรอก เพราะคงสอนเหมือนกับครูทั้งหลายที่เขาสอน
นั่นเอง สอนไม่รู้เรื่อง พระพุทธเจ้าสอนอะไรไปอย่างนี้เรื่อยๆ แต่ที่ผม
ได้กิจกรรมไปทำที่โรงเรียนก็
66
แต่การเปลี่ยนพฤติกรรมนั้น
คือผมได้มาเป็นลูกศิษย์หรือ
มาเรียนที่วัดพระธรรมกาย
ในการอบรมครู ในการจัด
ไม่ได้สอนกัน
ธุดงค์ ในการจัดกิจกรรม
เป็นผู้ที่มีศีลธรรมดี และตรงนี้ล่ะครับที่
จุดประกายว่า วัดพระธรรมกายเป็นแหล่ง
แต่แรกๆ ผมไม่สามารถที่จะไปจัดเองได้
ผมเองก็ไม่ได้มีความรู้ทางพระพุทธ
ศาสนามากมายอะไร มาเรียน ๒ - ๓ วัน
๔ วันก็เข้าใจและศรัทธาเท่านั้น ก็ต้อง
นิมนต์พระอาจารย์ นิมนต์หลวงพ่อที่วัด
พระธรรมกายนี้ ไปเป็นวิทยากรในการ
จัดอบรม ที่โรงเรียนตัวเอง แรกๆ ท่านก็
บอกยังไปไม่ได้ ต้องเอานักเรียนมาที่วัด
บางครั้งท่านไปได้ก็ไปที่โรงเรียน และก็
ต่างๆ ตั้งแต่ธรรมทายาท
ทางก้าวหน้า หรือแม้แต่วัด
เพราะไม่มีครูคนไหน
ถูกฝึกมา เพื่อที่จะมา
ฝึกนักเรียนในลักษณะ
สะดวก ช่วงปี ๒๕๒๙-๒๕๓๑ เป็นช่วงที่
วัดพระธรรมกายจัดธุดงค์ราชบูชา
อบรมพิเศษของกลุ่มต่าง ๆ
ในหลวงท่านมีพระชนมายุ ๖๐ พรรษา
จึงได้มองเห็นว่า แท้ที่จริง
แล้วพระพุทธศาสนานั้นเรา
ที่ว่าให้ปฏิบัติตามคำสอน
ในพระพุทธศาสนา
ช่วงนี้ ผมจัดธุดงค์อยู่ที่ต่างจังหวัดได้มาก
จัดรวมทั้งประชาชนรวมทั้งนักเรียนแล้ว
สามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้
ก็จัดไปตามสถานศึกษาต่างๆ เรียกว่า
โดยการจัดกิจกรรม อย่างที่
จังหวัดที่ผมอยู่เกือบทุกอำเภอที่ผมไป
วัดพระธรรมกายทำอย่าง
หลากหลาย ได้เนื้อหาธรรมะที่เราเรียนไปแล้วเราสามารถนำไปปฏิบัติได้
นั้นเราต้องรู้วิธีทำกิจกรรมนี้เอง เพราะฉะนั้นการทำกิจกรรมไม่ใช่ว่า
ใครๆ หรือผมเองคิดเองได้ จำเป็นจะต้องมีตัวอย่าง มีต้นแบบ
ตัวอย่างหรือต้นแบบที่ผมพบก็คือที่วัดพระธรรมกายนะครับ ครั้งแรกปี
๒๕๒๙ ที่มาอยู่ปฏิบัติธรรมธุดงค์ปีใหม่ ที่มีคนมาปักกลดนับหมื่นคนนะ
ครับ นับเป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสกิจกรรมวัดพระธรรมกายจริงๆ
ที่บอกว่ากิจกรรม ผมเรียกในภาษาฝรั่งว่า Buddhist Camping
เข้าค่ายศาสนา พอเรามานอนกลด มาปฏิบัติธรรม ได้ทำกิจกรรมใน
พระพุทธศาสนา เราก็พูดได้ว่า พระพุทธศาสนายังมีเนื้อหาที่เรา
สามารถทำกิจกรรมจริง ๆ ได้ ปรากฏว่า ๔ วันที่ผมมา
ปฏิบัติธรรมอยู่ธุดงค์เมื่อปีใหม่ ๒๕๒๙ นั้น ได้แนวได้ความคิดตรงนี้ขึ้น
มาอย่างมากว่าผมมีกิจกรรมที่จะไปสู่นักเรียนของผมแล้ว จากที่ผมนึก
๓
-
จัดการขึ้นมาแล้ว ในขณะเดียวกันเมื่อไป
วัดไปโรงเรียนต่างๆ เราก็ไม่ลืมที่จะให้
นักเรียนของตัวเองได้ทำอย่างเต็มที่ รวม
ทั้งไปเป็นพี่เลี้ยงได้ รวมทั้งนักเรียนทุก
คนจะได้เข้าร่วมกิจกรรมนี่เป็นระยะๆ
ไปทุกปีที่เขาเข้ามาได้เรียน ผมถือว่าเป็น
วิชาของพระพุทธศาสนา ภาคปฏิบัติที่
เขาจะได้ลง เข้าค่าย ได้เข้าค่ายจริงๆ
ผลที่เห็นที่ตามมาก็คือนักเรียนเปลี่ยน
พฤติกรรมที่เรามองเห็นได้ชัดเจนก็คือ
ไหว้พระเป็น กราบพระได้ ทำบุญเป็น
แล้วก็พูดธรรมะได้ แล้วเมื่อเขาพูด
ธรรมะได้ เขาก็สามารถที่จะปฏิบัติตัวเอง
ไม่ออกว่าผมจะทำกิจกรรมอะไร เพื่อให้นักเรียนมีความประพฤติดี ให้ดีได้ อย่างเช่นพูดเรื่องศีล ก็ไม่ผิดศีล
กัลยาณมิตร ๙๔ มกราคม ๒๕๕๒