การให้กำลังใจและการทำงาน : หน้า 105/172

นะครับ แน่นอนเลยครับ หลายๆ ครั้ง เมื่อถูกสงสัย ถูกต่อต้าน ถูกต่อว่านะครับ ว่างเมื่อไหร ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ผมต้องเข้าวัดพระธรรมกาย อันนี้คือ แหล่ง เหมือนกับผมเหนื่อยๆ มา ผมก็มาพัก มาอาทิตย์ต้นเดือน วัน ก็ไม่สบายใจก็ทำให้เราเหนื่อยเหมือนกัน อาทิตย์เต็มๆ วันหนึ่ง ผมก็มีพลังกลับไปทำงานได้เต็มที่นะครับ เรียก ว่ามาชาร์จ (charge) พลัง แต่ผมมีเป้าหมายในใจอย่างหนึ่งว่า เรา ต้องการให้เยาวชนเป็นคนดีมีศีลธรรมให้ จงได้ ปัญหาที่เขาบอกเกิดมากๆ ยาเสพ ติด ชู้สาวนี่ เราบอกว่าจะต้องไม่เกิดกับ นักเรียนเรา นี่คือความมุ่งมั่นเป้าหมายที่ เราจะต้องทำให้ได้ เมื่อเราตั้งเป้าหมายอย่างนี้แล้ว อย่างอื่นเราถือว่าไม่ใช่อุปสรรค ถือว่า ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่จะมาขวางไม่ให้เราหยุด ทำงาน เพราะฉะนั้นงานที่เรามีเป้าหมาย นั้น เราต้องทำให้สำเร็จดังเป้า ตั้งใจจริง ให้สำเร็จตามเป้า เสร็จแล้วอันนี้คือความ ตั้งใจที่ทำว่ามันอะไรก็ช่างขอให้เสร็จ แต่มันก็ยังไม่พอนะครับ บางครั้งมันก็ เหนื่อยท้อแท้ ที่จะให้กำลังใจตัวเองก็คือ ถ้าเสาร์-อาทิตย์ไหนไม่มีราชการ ผมก็มา ไม่จำเป็นต้องต้น เดือนนะครับ มาโดยเฉลี่ยเดือนละสองอาทิตย์ได้ที่มาโดยเฉลี่ย ทั้งที่อยู่ ไกลนะครับก็มา แม้ว่าเดินทางรถเมล์ไม่สะดวก รถชำรุดเก่ามากต้องซ่อม ก็โหนรถเมล์มานั่งมา แต่ต้องมาให้ได้ทุกต้นเดือน มีความตั้งใจอย่างนี้ นะครับ ทุนทรัพย์ไม่พอก็จะขอค่ารถมา เพียงมาให้ถึงวัดก็เอา เพราะ มาแล้วเราได้กำลังใจกลับไป ได้พบกับกัลยาณมิตร ได้พบคนที่เราพูด คุยได้สบายใจกลับไป และที่สำคัญก็คือได้มาฟังธรรมะ ได้นั่งสมาธิกับ หลวงพ่อ ได้ฟังเสียงหลวงพ่อก็มีกำลังใจไปแม้จะไม่ได้ไปกราบท่าน ตรงๆ คุยกับท่านเฉพาะตัว ก็ถือว่าเดือนหนึ่งเราได้กราบท่านแล้ว ได้ ฟังธรรมะท่านแล้ว ตรงนี้ได้กำลังใจมาก มีผลมากตรงที่ผมมีศรัทธาแล้ว ก็อยากฟังธรรมะหลวงพ่อมากๆ ทำให้ผมได้ทำกิจกรรมที่โรงเรียน เพราะนึกถึงว่าหลวงพ่อทำอะไร เมื่อเราเป็นลูกศิษย์ท่าน ภาระหน้าที่ๆ เรามีอยู่ เราก็ต้องทำอย่างที่ท่านทำ วารสาร : อาจารย์มีความภูมิใจกับงานที่ทำมากน้อยเพียงใด L ครูและผู้ปกครองร่วมงานบวชสามเณร กัลยาณมิตร ๑๐๓ มกราคม ๒๕๕