ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ทรงอนุญาตตามที่พระ
เทวทัตทูลขอ พระเทวทัตจึงผูกเวร ฌานที่ได้ก็พลันเสื่อม
และมีความปรารถนาร้ายต้องการจะปลงพระชนม์ ช้างเที่ยวไป ได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าในหนทางใหญ่
กรรมในอดีต
ในอดีตพระพุทธเจ้าเกิดเป็นนายควาญช้าง ขึ้น
พระพุทธองค์
เกิดบันดาลโทสะว่าคนหัวโล้นมาจากไหน จึงไสช้าง
วันหนึ่งพระตถาคตเจ้าประทับยืนอยู่ที่เชิงเขา
ไล่กวดพระปัจเจกพุทธเจ้า หลังจากนั้นได้เสวยทุกข์ใน
เวภาระ (บางแห่งว่าเขาคิชฌกูฏ)
พระเทวทัตผู้มีความคิดอันชั่วร้าย
อบายมากมาย ภพชาติสุดท้าย
จึงถูกช้างนาฬาคิรีวิ่งเข้ามาหวัง
ได้กลิ้งหินลงมาหมายปลิดชีวิต
ทำร้าย
พระพุทธองค์ ด้วยอานุภาพพระ
ในอดีตพระพุทธเจ้า
ผู้มีพระภาคเจ้า ยอดเขาอื่นผุด
รับหินใหญ่นั้น แล้วสะเก็ดหินได้
ได้เป็นพระราชาใน
ปัจจันตประเทศ
ถูกหัวแม่เท้าพระองค์
๗. ถูกผ่าตัดด้วยศาสตรา
บาดแผลที่เท้า ของ
พระพุทธเจ้าที่ถูกพระเทวทัต
กลิ้งหินใส่ได้กำเริบขึ้น หนังเท้า
กรรมในอดีต
เกิดเป็นชายหนุ่ม มีความ
มารดาโดยการผลักลงไปในซอก
โลภในสมบัติ จึงฆ่าน้องชายต่าง
เขาแล้วเอาก้อนหินทุ่ม หลังจาก
กรรมจึงส่งให้ถูกทำร้ายโดยการ
กลิ้งหินลงมา
ได้เสวยทุกข์ในอบายแล้ว เศษ
๖. เกือบถูกช้างทําร้าย
แม้แผนการลอบปลง
พระชนม์ ๒ ครั้งไม่เป็นผล พระ
ได้คลุกคลีกับคนชั่ว
ได้ห้อพระโลหิต หมอชีวกโก
เป็นคนหยาบช้า
มารภัจ แพทย์ประจำพระองค์ได้
ถวายการรักษาโดยผ่าหนังที่
บวมขึ้นนั้น
กรรมในอดีต
วันหนึ่งถืออาวุธเดินเท้าเปล่า
เข้าไปในเมือง
ฆ่าฟันคนไม่มีความผิด
อย่างโหดร้าย เศษกรรมนี้
แผลที่เท้าจึงกำเริบ
ถูกผ่าหนังเท้า
เทวทัตก็ไม่ล้มเลิกความตั้งใจ ได้
ไปหาคนเลี้ยงช้างของพระราชา
แล้วสั่งว่าพรุ่งนี้จงให้ช้างนาฬาคิรีดื่มเหล้า ๑๖ หม้อแล้ว
จงปล่อยไปในเวลาที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จบิณฑบาต
วันรุ่งขึ้นคนเลี้ยงช้างก็ทำตามแผน เมื่อช้าง
นาฬาคิรีผู้เมามันรี่เข้ามา ภิกษุทั้งหลายกราบทูลให้
พระพุทธองค์เสด็จหนี แต่ทรงปฏิเสธและตรัสว่า
ตถาคตจะไม่ปรินิพพานด้วยความพยายามของผู้อื่น
ในอดีตพระพุทธเจ้าได้เป็น
พระราชาในปัจจันตประเทศ ได้
คลุกคลีกับคนชั่ว เป็นคนหยาบช้า
วันหนึ่งถืออาวุธเดินเท้าเปล่า
เข้าไปในเมือง ฆ่าฟันคนไม่มี
ความผิดอย่างโหดร้าย เศษกรรม
นี้แผลที่เท้าจึงกำเริบถูกผ่าหนัง
เท้า
4. เจ็บป่วยที่พระเศียร
เจ้าชายวิฑูฑภะ เมื่อเสด็จไปเยี่ยมพระญาติชาว
เยะทั้งหลาย ครั้นเสด็จกลับแล้ว มีมหาดเล็กของ
ท่านคนหนึ่งลืมอาวุธไว้ จึงย้อนกลับไปเอาได้ยินเสียง
นางทาสีคนหนึ่งแช่งด่าว่า “นี้เป็นแผ่นกระดานที่บุตรของ
นางทาสี ชื่อวาสภขัตติยานั่ง” แล้วล้างด้วยน้ำเจือด้วย
ทรงแผ่พระเมตตาอันประเสริฐแก่ช้างนาฬาคิรี จนกลาย น้ำนม (ด้วยความรังเกียจเรื่องวรรณะ) มหาดเล็กจึงถาม
เป็นช้างที่ไม่มีภัยหมอบลงแทบบาทมูลของพระผู้มี ทราบว่านางวาสภขัตติยา (เสด็จแม่เจ้าชายวิฑูฑภะ)
พระภาคเจ้า
เกิดในท้องทาสีของท้าวมหานามศากยะ
กัลยาณมิตร ๑๓๘ มกราคม ๒๕๕๒