นิทานสุภาษิตของม่อจื้อ : หน้า 133/172

นิทานสุภาษิต โดย ฐานวุฑโฒ ภิกขุ ม่อจื้อดูการย้อมผ้า มี อซื้อเป็นนักปรัชญาคนหนึ่งในสมัยสงคราม ๗ แคว้นของจีน มีอยู่คราวหนึ่ง เขาพาลูกศิษย์ ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว แต่บนใบหน้ากลับแสดงความ เดินผ่านโรงงานย้อมผ้าแห่งหนึ่ง และก็หยุดยืนดูการ รู้สึกอย่างมากมาย และแล้วเขาก็ถอนหายใจยาว พูด ย้อมผ้าอยู่ที่หน้าประตูโรงงาน รำพึงกับตัวเองว่า “ช่างเป็นหม้อย้อมอันร้ายกาจอะไรเช่น พวกเขาเห็นคนงานนำเอาผ้าไหมที่ขาวราวปุย นี้ หิมะจำนวนมากแช่ลงในถังย้อมทีละมัดๆ ชั่วครู่เดียว ผ้าไหมเหล่านั้นก็ย้อมติดเป็นสีต่าง ๆ ที่ใส่ลงในถังย้อมสี น้ำเงินก็กลายเป็นสีน้ำเงิน ที่ใส่ลงในถังย้อมสีเหลือง ก็ ถูกย้อมกลายเป็นสีเหลือง ลูกศิษย์ถามม่อจื้อว่า “อาจารย์ ท่านอาจารย์พูด อย่างนี้มีความหมายอย่างไรหรือครับ” ม่อซื้อตอบว่า “พวกเธอดูผ้าไหมที่ขาวบริสุทธิ์ เหล่านั้น พอใส่ลงในหม้อย้อม ก็เปลี่ยนสีไปทันที ที่อยู่ กัลยาณมิตร ๑๓๑ มกราคม ๒๕๕๒