การจัดการบวชสามเณร : หน้า 103/172

บอกบุญก็ชักเหนื่อย เพราะเขาไม่ใช่ผู้นำ บุญที่เข้มแข็งนัก เขาบอกว่า ผอ. จะทำ ได้เพื่อที่จะซื้อลูก อันที่จริงเขาไม่ต้องจ่ายถึง ๓,๐๐๐ ทีเดียว เขาก็จ่าย วันละสามสิบๆ ก็พอแล้วก็บางคนเขาก็มาทยอยให้ก็มี ห้าร้อย พันหนึ่ง อย่างนี้อีกกี่ปีเขาจะต้องบอกบุญหาเงิน ก็ไม่เป็นไร สองสามครั้งก็ครบอย่างนี้ก็ได้ให้กัน หลวงพ่อบอกว่าไม่ได้ มาเลี้ยงสามเณรนี่ปีละหลายแสนบาท เขาจะทำยังไงไหว ปีนี้ผมก็เลยเปลี่ยนวิธี ใหม่ คุณก็บอกไปเท่าไหร่ก็เท่านั้น ไม่ ต้องซีเรียสมากหรอก เดี๋ยวผมมีวิธี ก็ บอกผู้ปกครองที่มาบวชสามเณรนี่แหละ ลองคำนวณดูซิว่าที่บ้านคุณเลี้ยงลูกวัน หนึ่งต้องจ่ายค่าอาหารเท่าไหร่ เขาก็ บอกว่าน่าจะวันละ ๓๐ บาท โดยเฉลี่ย ลูกคนหนึ่งนี่นะ ลูกคนหนึ่งค่ากับ ข้าวที่ส่งลูกมาเรียนที่โรงเรียนต้องให้เงิน ๓๐ บาท เวลาตอนเช้าที่ลูกจะมา โรงเรียนต้องให้เงิน ๓๐ บาท ทั้งเดือน หนึ่งเป็นเงินเท่าไหร่ เดือนหนึ่งก็ ๙๐๐ บาท นั่นคุณมื้อเดียวนะ มื้อกลางวัน แต่นี่ไปอยู่กับหลวงพ่ออยู่ทั้งวัน มื้อเช้า มื้อกลางวัน ก็น้ำปานะตอนเย็น อีกบอกเดือนละพันนี่จะไหวไหม ผู้ ปกครองไหว เราบวชกัน ๓ เดือนครับ ผู้ปกครองคนหนึ่ง ๓,๐๐๐ นักเรียนบวช ๔๐ คนที่ ๑๒๐,๐๐๐ ก็มีเงินทันทีวันบวช เอาไปถวายหลวงพ่อเจ้าอาวาส หลวง พ่อครับค่าอาหารแสนสอง หลวงพ่อบอก โอ้ย อย่างนี้ไหว ...สบาย มาบิณฑบาต ช่วยบ้าง อะไรบ้างก็พอสบายนะครับ ไม่ ต้องบอกบุญ คราวนี้ก็ คราวนี้ก็มีคนไปบอกค่าจัด งานจัดอะไรก็อยู่ได้ ถ้าอย่างนี้ครูเขาบอก ว่าไม่เหนื่อยอย่างนี้ก็จัดได้ทุกปี ถามผู้ ปกครองบอกว่าหาได้ เล็กน้อย คำว่า เล็กน้อยไม่ใช่เขารวยนะครับ แต่เขาหา จำเป็นขนาดนั้น ถึงถ้าได้ขนาดนั้นไม่มีก็แล้วกันไป ไม่ถึงกับต้องตาม เก็บกันทุกบาท ผู้ปกครองก็ดูเขาพอใจแล้วก็ทำ ครูบาอาจารย์ก็ไปช่วย เราเลยเปลี่ยนใหม่ ช่วงเช้าเราเรียนที่วัด ฉันเพลเสร็จก็ไปเรียนที่โรงเรียน เมื่อมีการจัดกิจกรรมเกิดขึ้น เขาก็จะมีการจัดการ เขาบริหารเป็นใช่ไหมครับ บริหารเป็น เขาก็มีประสาน สัมพันธ์กับเพื่อนเป็น เอารถรับส่ง บางวันที่นี่ วิชาที่เรียนพระพุทธศาสนา ของนักเรียนของเรา มี ๔๐ ห้องเรียน ผมก็จัดว่า ม. ๑/๑ เสียงเพล เลี้ยงเพล เป็น เจ้าภาพหิ้วปิ่นโตมา นักเรียนมี ๔๐ คน หิว ปิ่นโตมา ๔๐ ปิ่นโต กับครูอาจารย์เป็น สามเณร ๔๐ คน พอฉันครับ และคุยกับพระเป็น เพราะต้องไปนิมนต์พระ รับส่งพระ จัดอาหารนำส่งพระ ถึงวัด กิจกรรมงานเหล่านี้ ล่ะครับ ที่จะหล่อหลอมคน ฉันเสร็จแล้วนักเรียนใน ห้องนั้นก็ยังทานอาหารที่ นิ้วถวายสามเณรนั้นอีก ตกลงกิจกรรมที่ถวาย สังฆทาน ถวายภัตตาหาร พระภิกษุสามเณรกลางวัน แทบได้ทำทุกวัน ก็จะเห็น ภาพว่าเราได้ถวาย ภัตตาหารพระ ทั้งพระที่เป็นพระพี่เลี้ยงท่านก็ตามมาด้วย ก็จะไม่ปล่อย ให้เณรมาโรงเรียนอย่างเดียว มาส่งแล้วท่านก็มาฉันเพลด้วยแล้วก็กลับ ก็เหมือนกับได้ถวายอาหารพระภิกษุสามเณร วันละ ๕๐ รูป ทุกวันที่ โรงเรียน โดยก็ไม่เดือดร้อนทั้งครูและนักเรียน เพราะเหตุว่า ๙๐ วัน เขาก็เจอแค่ ๒ วัน หิ้วปิ่นโตมา ๒ ครั้งเท่านั้นเองนะครับ มี ๔๐ ห้อง ใช่ไหมครับ ๙๐ วันที่ ๒ ครั้งก็ครบล่ะครับ ไม่นับเสาร์อาทิตย์อีก บาง คนครบรอบวันเกิดเขาก็มาทำบุญวันเกิด ทำเลี้ยงอาหารเช้า ก็รับเป็น เจ้าภาพเหมาหมดอย่างนี้ ก็กลายเป็นว่าโรงเรียนก็อยู่ในบุญกัน สนุกสนานกันและทำบุญทุกวันนะครับก็ไม่เดือดร้อน คนไม่มีก็มานั่งรับ กัลยาณมิตร ๑๐๑ มกราคม ๒๕๕๒