กรรมในอดีต : หน้า 141/172

เจ้าวิฑูฑภะทรงสดับคำนั้น ทรงเคืองแค้น หวัง เอาเลือดในลำคอของเจ้าศากยะเหล่นั้นมาล้างแผ่นกระดาน เมื่อพระเจ้าวิฑูฑภะครองราชสมบัติแล้ว จึงจัดทัพจะไป ฆ่าเจ้าศากยะให้หมด ครั้นเจอพระพุทธเจ้าระหว่างทาง จึงเสด็จกลับ ทำอย่างนี้อยู่ ๓ ครั้ง แต่เมื่อเสด็จออกครั้งที่ ๔ พระบรมศาสดาทรงเห็นบุรพกรรมของเจ้าศากยะ ที่ เคยร่วมกันโปรยยาพิษลงแม่น้ำ เป็นกรรมเก่าที่ใครๆ ห้ามไม่ได้ จึงทรงวางอุเบกขา แล้วพระเจ้าวิฑูฑภะก็ฆ่า เจ้าศากยะล้มตายลงเป็นจำนวนมาก และกรรมก็ทันตาเห็น ขากลับนั้นได้พักแรมบริเวณฝั่งแม่น้ำอจีรวดี ลูกเห็บตกน้ำหลากท่วมตายตกไปตามกัน คนส่วนมากนอกจากจะป่วยทางกายแล้ว ยังป่วยทางใจ อีกด้วย ส่วนพระอรหันต์ขีณาสพ ถ้าจะป่วยก็ป่วยเพียงกาย หาป่วยไปถึงใจไม่ พระพุทธองค์ก็ทรงประชวรบ้าง เช่น มีการปวดหลังเป็นต้น กรรมในอดีต ในอดีต พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลคหบดี สมบูรณ์ด้วยกำลัง แต่มีรูปร่างค่อนข้างเตี้ย วันหนึ่งมีนักมวยปล้ำที่เก่งมากคนหนึ่ง ถูกฝน สามารถชนะผู้อื่นมามากมายหลายเมือง ได้เดินทาง มายังเมืองที่พระโพธิสัตว์อยู่ ล้มใครต่อใครได้แล้วก็จะ เดินทางต่อไป พระโพธิสัตว์ท้าให้นักมวยปล้ำมาสู้กับตน ช่วงที่พระเจ้าวิฑูฑภะฆ่าเจ้าศากยะนั้น นักมวยปล้ำหัวเราะ แล้วคิดว่าพวกบุรุษใหญ่โตเรายัง พระพุทธเจ้าเกิดอาการเจ็บป่วยที่พระเศียร กรรมในอดีต ในอดีตพระพุทธเจ้าบังเกิดเป็นชาวประมงใน หมู่บ้านชาวประมง วันหนึ่งพระโพธิสัตว์กับพวกไปยังที่ ที่ฆ่าปลา เห็นปลาทั้งหลายตาย ได้ดีใจโสมนัสในความ ตายของปลาเหล่านั้น ด้วยวิบากของกรรมนั้น ความ ทุกข์ที่ศีรษะจึงเกิดขึ้นคราวพระเจ้าวิฑูฑภะฆ่าเจ้าศากยะ ๔. เสวยข้าวแดง ๓ เดือน พระบรมศาสดาเสด็จโปรดเวรัญชพราหมณ์จน เป็นพระโสดาบันแล้ว พราหมณ์นั้นได้อาราธนา พระพุทธองค์พร้อมพระสาวก ๕๐๐ อยู่จำพรรษา พระผู้ มีพระภาคเจ้าทรงรับคำนิมนต์โดยดุษณีภาพ ครั้นอยู่จำพรรษาจริง ทั้งเวรัญชพราหมณ์และ ชาวบ้านไม่มีใครถวายอาหารแม้สักทัพพีเดียว เนื่องจาก ทำให้ล้มได้ บุรุษผู้นี้เป็นคนเตี้ย ย่อมไม่เพียงพอแม้แก่ มือข้างเดียว ในขณะต่อสู้ พระโพธิสัตว์ยกนักมวยปล้ำขึ้น แล้วหมุนในอากาศ เมื่อจะให้ตกลงพื้นได้ทำลายกระดูก ไหล่แล้วให้ล้มลง ชาวพระนครโห่ร้องปรบมือ พระ โพธิสัตว์จัดกระดูกไหล่และหลังให้ตรง แล้วสั่งห้ามปล้ำ กับใครอีก ด้วยกรรมที่ทำร้ายนักมวยปล้ำ จึงส่งผลให้ พระพุทธองค์ทรงปวดหลัง ๑๑. โรคปักขันทิกาพาธ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงโปรดเวไนยสัตว์ ตลอด ๔๕ พรรษา จนพอสมควรแล้ว จึงทรง ปลงอายุสังขาร ณ ปาวาลเจดีย์ เมืองเวลาลี ว่าอีก ๓ เดือน จะดับขันธ์ปรินิพพาน ครั้งนั้นบังเกิดมหา ถูกมารดลใจ แต่ก็มีพวกพ่อค้ามาแบ่งข้าวแดงซึ่งเป็น มหัศจรรย์บันดาลมี หมื่นโลกธาตุกัมปนาการหวั่นไหว อาหารเลี้ยงม้ามาถวายตลอด ๓ เดือน กรรมในอดีต ในอดีตเคยบริภาษ (ด่าโดยอ้อม) พระสาวก เป็นต้น สมเด็จพระพุทธองค์หลังจากปลงพระชนมายุ สังขารแล้ว ทรงเสด็จพระพุทธดำเนินโปรดมหาชนต่อไป ของพระผุสสพุทธเจ้าว่าพวกท่านจงเคี้ยวจงกินแต่ข้าวแดง ที่ บ้านภัณฑคาม หัตถีคาม อัมพคาม ชมพุคาม เมือง อย่ากินข้าวสาลีเลย ๑๐. ปวดที่หลัง โภคนคร และเมืองปาวา ที่เมืองปาวานี้เอง พระพุทธเจ้ากับพระสาวก ความเจ็บป่วยเป็นสิ่งที่ทุกคนยากจะล่วงพ้น พักที่สวนอัมพวัน (สวนมะม่วง) ของนายจุนทะ บุตร กัลยาณมิตร ๑๓๙ มกราคม ๒๕๕๕