ข้อความต้นฉบับในหน้า
จากนั้นอาศัยตาธรรมกายดูจนกระทั่งเห็นอริยสัจ ๔ บังคับ กัดกร่อนใจไปจนเหี้ยนเตียนสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ
ไปตามลำดับๆ ตั้งแต่เห็นอริยสัจ ๔ ในกายมนุษย์ หมดกิเลสเป็นพระอรหันต์องค์แรกในโลก โดยพระองค์เอง
ทำให้พระองค์ทรงสามารถปราบกิเลสในกายมนุษย์หมด
ไปได้ระดับหนึ่ง ได้บรรลุธรรมกายพระโสดาเป็นพระ
โสดาบัน แล้วอาศัยธรรมกายพระโสดาไปเห็นอริยสัจ ๔
เนื่องด้วยพระองค์เป็นพระอรหันต์องค์แรกของ
โลกในยุคเรานี้ ชาวโลกจึงขนานพระนามพระองค์ว่า “พระ
สัมมาสัมพุทธเจ้า” ส่วนผู้ที่บรรลุธรรมเห็นอริยสัจ ๔
ในกายทิพย์ ซึ่งกายทิพย์เป็นกายที่ซ้อนอยู่ในกายมนุษย์ ทำนองเดียวกับพระองค์ ภายหลังจากที่พระองค์ทรง
ของพระองค์ท่าน พอตาธรรมกายของพระองค์เห็นอริยสัจ
๔ ในกายทิพย์ พระองค์จึงทรงรู้ว่า แม้เป็นเทวดาก็ยังมี
ทุกข์อยู่ แล้วสาเหตุแห่งทุกข์
ของเทวดาก็เกิดมาจากตัณหา
เหมือนกัน แต่เป็นตัณหา
ประเภทละเอียดกว่าที่อยู่ในกาย
มนุษย์ แล้วพระองค์ก็ทรงเห็น
ต่อไปว่า ทุกข์ในกายเทวดาหรือ
ในกายทิพย์นั้นสามารถดับได้
ธีที่สามารถจะ
เท่ากับว่าพระองค์เห็นนิโรธใน
กายทิพย์ แล้ววิธีที่ส
ดับทุกข์ได้ คือ ดับด้วยมรรคมีองค์
4 ที่เคร่งครัดยิ่งขึ้น ด้วยการ
เห็นอริยสัจ ๔ ในกายทิพย์นั้นเอง
ทำให้พระองค์ทรงปราบกิเลส
ในกายทิพย์เข้าถึงธรรมกาย
พระสกิทาคา เป็นพระสกิทาคามี
จากนั้นพระองค์ก็ทรง
อาศัยธรรมกายพระสกิทาคาไปดู
สอนให้ เช่น พระโกณฑัญญะ พระวัปปะ พระภัททิยะ
พระมหานาม พระอัสสชิ พระอานนท์ พระสารีบุตร
พระโมคคัลลานะ เหล่านี้ เรา
เรียกกันว่า อนุพุทธเจ้า
เมื่อมาถึงตรงนี้ เราก็จะเห็น
ว่า ในการตรัสรู้ของพระองค์
ทรงเห็นต่อไปว่าทุกข์นั้นๆ
สามารถดับได้ อุปมาเหมือนกับ
หมอพอทราบว่าโรคมีสาเหตุ
เกิดจากอะไร หมอก็รู้ทันทีว่า
โรคนี้สามารถรักษาให้หายขาดได้
ทุกข์ก็เช่นกัน เมื่อพระองค์ทรง
เห็นแล้วว่าทุกข์ เกิดจากตัณหา
ก็ทรงรู้ทันทีว่าทุกข์นั้น
สามารถดับได้ ซึ่งพระองค์เรียก
การดับทุกข์นั้นว่า นิโรธ
อริยสัจ ๔ ในกายรูปพรหม ซึ่งเห็นได้ยากกว่าอริยสัจ ๔
ของกายทิพย์ เมื่อทรงเห็นอริยสัจ ๔ ด้วยตาธรรมกาย
ชัดเจนแล้ว กิเลสในกายรูปพรหม ก็หลุดออกหมดจด
จากการเกาะกินใจ เข้าถึงธรรมกายพระอนาคามีเป็น
ลำดับต่อมา
จากนั้นพระองค์ก็ทรงอาศัยธรรมกายพระ
อนาคามีไปตรวจ ไปดูอริยสัจ ๔ ในกายอรูปพรหม ซึ่ง
เห็นได้ยากหนักยิ่งขึ้นไปอีก แต่ก็ทรงเห็นได้ ในที่สุด
กิเลสทั้งหลายก็หลุดล่อน จากการหมักดอง ห่อหุ้ม บีบคั้น
ก่อนจะทรงสำเร็จเป็น
พระพุทธเจ้าได้ พระองค์ก็ต้อง
ทรงผ่านการเป็นพระโสดาบัน
ก่อน เป็นพระสกิทาคามีก่อน
เป็นพระอนาคามีก่อน แล้วจึง
เป็นพระอรหันต์ ได้เนมิตกนาม
ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่การ
บรรลุธรรมเป็นพระอริยเจ้าใน
แต่ละระดับของพระองค์นั้น
พระองค์ทรงบรรลุอย่าง
รวดเดียวในคืนวันวิสาขะนั้น
แล้วเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในคืนนั้นเลย
ถ้าถามว่าหลังจากที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ในวันวิสาขะ
นั้นแล้ว พระองค์ทรงเข้านิพพานไปหรือยัง? พระองค์ทรง
เข้านิพพานไปแล้ว แต่นิพพานนั้น มี ๒ ประเภท
ประเภทที่ ๑ เป็นกิเลสนิพพาน นิพพานประเภท
นี้อยู่ที่ไหน ? อยู่ในศูนย์กลางกายของธรรมกายในตัว
เพราะฉะนั้น เมื่อพระองค์ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว
พระองค์ต้องทรงเข้าไปอยู่ในนิพพาน ซึ่งอยู่ในธรรมกาย
แล้วตั้งแต่วันนั้นมา กิเลสก็ไม่สามารถจะรั่วรดใจของ
พระองค์ได้
กัลยาณมิตร
๑๔ มกราคม ๒๕as