กรรมในอดีต : หน้า 142/172

นายช่างทอง เมื่อนายจุนทะทราบข่าวจึงมาเข้าเฝ้าและ กระแสน้ำใสบริสุทธิ์ไม่ขุ่นมัวเป็นพุทธานุภาพอันอัศจรรย์ ได้ฟังธรรมจนบรรลุโสดาปัตติผล แล้วกราบทูลนิมนต์ พระบรมศาสดากับทั้งพระสาวกรับบิณฑบาตที่บ้านของ ตนในวันรุ่งขึ้น กรรมในอดีต ในอดีตพระโพธิสัตว์บังเกิดเป็นนายโคบาล (คน เลี้ยงโค) ต้อนแม่โคไปสู่ที่หากิน เห็นแม่โค (ซึ่งกระหาย วันรุ่งขึ้นนายจุนทะได้ปรุงพระกระยาหารพิเศษ น้ำมาก) ดื่มน้ำขุ่น จึงห้ามโคไม่ให้ดื่มน้ำ ด้วยวิบาก ชื่อ สุกรมัทวะ ถวายพระผู้มีพระ ภาคเจ้าที่บ้านของตน เมื่อ พระพุทธองค์เสวยภัตตาหารใน วันนั้น ก็บังเกิดพระอาพาธโลหิต ปักขันทิกโรค (โรคลงพระโลหิต) ต่อมาพระพุทธองค์ตรัสว่า ใครๆ อย่าทำความเดือดร้อนให้นาย จุนทะเลย เพราะบิณฑบาตที่มี อานิสงส์มาก มี ๒ ครั้ง คือ บิณฑบาตที่เสวยก่อนตรัสรู้ จาก นางสุชาดา กับบิณฑบาตที่เสวย ก่อนปรินิพพาน จากนายจุนทะ กรรมในอดีต ในอดีตพระโพธิสัตว์บังเกิด วิธีง่ายๆ ที่เป็นการห่างไกล จากบาปได้มากที่สุด และเป็นการใกล้ชิดกับบุญ มากที่สุด คือการนั่งสมาธิ ทำจิตให้ผ่องใส เข้าถึง พระธรรมกายภายใน ในตระกูลคหบดี มีอาชีพเป็นหมอ ได้แกล้งถ่ายยาบุตร ของเศรษฐี ด้วยวิบากของกรรมนั้น โรคปักขันทิกาพาธ (โรคลงพระโลหิต) จึงมีแก่พระพุทธองค์ ๑๒. ได้น้ำช้า กรรมนั้น จึงส่งผลให้พระพุทธ องค์กระหายน้ำแล้วไม่ได้น้ำตาม ต้องการ บทส่งท้าย บุญมีจริง บาปมีจริง ทำดีได้ ดีจริง ทำชั่วได้ชั่วจริง ยังไม่มี ใครล่วงพ้นกรรมไปได้ บุคคลผู้ รักความสุขจึงสะสมบุญเถิด บุคคลผู้รังเกียจความทุกข์จึง ละเว้นบาปเถิด วิธีง่ายๆ ที่เป็นการห่างไกล จากบาปได้มากที่สุด และ เป็นการใกล้ชิดกับบุญมากที่สุด คือการนั่งสมาธิทำจิตให้ผ่องใส เข้าถึงพระธรรมกายภายใน การทำใจหยุดนิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกายนี้ เป็นมหัคคตกุศล เป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ที่จะนำพาเรา หลุดพ้นจากวัฏสงสารและหลุดพ้นจากบ่วงแห่งกรรมได้ หลังจากพระผู้มีพระภาคเจ้าเสวยพระกระยาหาร ในที่สุด ที่บ้านนายจุนทะแล้ว ทรงเสด็จดำเนินไปเมืองกุสินารา เพื่อต้องการปรินิพพานที่นั่น ระหว่างทางทรงบังเกิดกระหายน้ำเป็นกำลัง ทรงมีพระดำรัสให้พระอานนท์ไปตักน้ำมา พระอานนท์ กราบทูลว่าแม่น้ำสายนี้ยังขุ่นอยู่เพราะเกวียน ๕๐๐ เล่ม เพิ่งผ่านไป และข้างหน้าไม่ไกลจากนี้ มีแม่น้ำชื่อ กุกกุฏนที่ มีน้ำใสบริสุทธิ์เหมาะควรแก่พระพุทธองค์ พระพุทธเจ้าจึงตรัสสั่งซ้ำกับพระอานนท์ถึงสอง ครั้งสามครั้งว่า ท่านจงไปตักน้ำในนทีนี้มา ตถาคต กระหายน้ำนัก พระอานนท์จึงถือบาตรไปตักน้ำ เห็น กัลยาณมิตร ๑๔๐ มกราคม ๒๕๕๒