การทำลายตัวเองและการเข้าใจผู้อื่น : หน้า 17/132

own mind and therefore cannot really help themselves for any ex- tended period of time. In life I of- ten see people turning to destruc- tive patterns that may for example, lead to excessiveness in any as- pect of life. This could be exces- siveness with the consumption of alcohol, indulging in food, exces- sive sleep, developing patterns of angriness and/or depression. These patterns often become habitual and they effect the way we interact with other people in our environment. These destructive patterns often turn into a persons refuge whether it was their intention or not. To be able to understand one another and help another per- สังคมอีกประเทศหนึ่งได้เสมอๆ ดิฉันคิดว่าคนในรุ่นเราและรุ่นต่อไปจะต้องแบกภาระอันหนักอึ้ง ถ้าเราจะสร้างสรรค์ให้โลกของเราเป็นโลกที่สงบสุข พร้อมด้วยสภาพ แวดล้อมที่เอื้ออำนวย โลกของเราควรเป็นสถานที่ซึ่งมนุษย์สามารถอยู่ อย่างสันติและมีความกลมเกลียวกัน ดิฉันไม่คิดว่าเป้าหมายนี้ไกลเกิน เอื้อมและจะสำเร็จได้หากพวกเราเริ่มต้นที่จะเรียนรู้ซึ่งกันและกันทั้งโลก (แต่พวกเราควรเข้าใจตนเอง เสียก่อนที่จะเข้าใจผู้อื่น) รากเหง้าที่ทำให้ เกิดความทุกข์ในโลกนี้เกิดจากการขาดความเข้าใจธรรมชาติของใจ ด้วยสาเหตุนี้ทำให้เราสร้างทุกข์ให้แก่ตนเองและผู้อื่นอย่างไม่ตั้งใจอยู่เสมอ โดยทั่วไปคนไม่รู้จักจิตใจของตนเองจึงไม่สามารถช่วยเหลือตัว เองได้ ไม่ว่าจะยืดเวลาไปแค่ไหน ดิฉันมักจะเห็นผู้คนเปลี่ยนวิถีชีวิตไป ในรูปแบบที่ทำลายตัวเอง ดังเช่นทำให้เกิดภาวะที่ทำอะไรสุดโต่งไปใน เรื่องใดเรื่องหนึ่งของการดำเนินชีวิตซึ่งอาจเป็นการบริโภคแอลกอฮอล์ และอาหารมากเกินไป การนอนที่มากเกินไปและมีรูปแบบของการแสดง ความโกรธหรือความเศร้าหดหู่ให้ยิ่งๆ ขึ้นไป จนกลายเป็นนิสัยและจะมี ผลต่อการปฏิบัติโต้ตอบผู้อื่นที่แวดล้อม รูปแบบทำลายตัวเองเช่นนี้มัก กลับเป็นการคอยปกป้องตัวเองจากความทุกข์ยากต่างๆ ไม่ว่ามัน เป็นความตั้งใจหรือไม่ก็ตาม การที่จะเข้าใจผู้อื่นและช่วยหลือบุคคลอื่นให้ได้รับความสุขและ HAMMAYA CETA กัลยาณมิตร ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒