ธรรมิกถา แก้ด้วยสัจจกิริยา : หน้า 38/132

ณ บัดนี้จักได้แสดงธรรมิกถา แก้ด้วยสัจจกิริย เสียสักพระองค์หนึ่งไม่ได้เลย เว้นความจริงแล้วเป็นอัน ไม่สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าที่เดียวอย่างแน่นอน คาถา วาจาเครื่องกล่าวในกาลกระทำสัจ เรียกว่าสัจจกิริยาคาถา วาจาเครื่องกล่าวในกาลกระทำ สัจนั้น สัจจะต้องแสวงหาความจริง หญิงก็ดีชายก็ดี สัจจกิริยคาถา คืออะไร ถ้าว่าเป็นคนจริงอยู่แล้ว ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนมีสาระแก่นสาร หรือภิกษุสามเณรก็ดี ถ้าว่าเป็นภิกษุสามเณรที่จริงอยู่แล้ว ก็ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีสาระแก่นสารจริง นี่แหละเป็นที่มั่น หมายของพระศาสดาจารย์ทุกๆ พระองค์ ที่ล่วงไปแล้ว มากน้อยเท่าใดสำเร็จด้วยความจริงทั้งนั้น ที่จะมาใน อนาคตกาลภายภาคหน้าเท่าใดก็สำเร็จด้วยความจริง ซึ่งปรากฏอยู่ในบัดนี้ก็สำเร็จด้วยความจริง คำว่า สัจจะ ที่โดยทั่วไปเรามักจะแปลกันว่า ความ จริง ซึ่งหมายถึงเรื่องจริงต่างๆ ที่มีเกิดขึ้นในโลก เช่น การ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นความจริงที่ใครๆ ความจริงอันนี้แหละ หญิงชาย คฤหัสถ์บรรพชิต ทุกทั่วหน้า ควรให้มีในสันดานของอาตมา ถ้ามีความ จริงอยู่แล้ว ถึงจะแก่เฒ่าชราสักเท่าใดก็ตามเถิด ได้ชื่อ ว่าเป็นคนมีแก่นสาร ถึงจะตั้งอยู่ในปานกลางก็ได้ชื่อว่า เป็นคนมีแก่นสาร ถึงจะตั้งอยู่ในวัยเป็นเด็ก ก็ได้ชื่อว่า เป็นคนมีแก่นสาร ความจริงอันนี้ เป็นบารมีของ พระพุทธเจ้า ที่ได้สั่งสมอบรมมาทุกๆ พระองค์ จะเว้น ก็(ยัง) หลีกเลี่ยงไม่ได้ จริงใจ ความหมายประการที่ ๒ สัจจะ หมายถึง ความ จริงใจ คือ อาการของใจที่ไม่กลับกลอก โลเล ไม่ เหยาะแหยะ ไม่มีลับลมคมใน ไม่มีคดในข้องอในกระดูก มีแต่ความทุ่มเทจริงจังเปิดเผยและตรงไปตรงมา ในขณะที่คิด พูด ทำ ซึ่งเป็นผลให้ผู้มีสัจจะ ไม่ว่า จะลงมือทำอะไร จะตั้งใจทำสุดฝีมือ เพื่อให้ผลออกมาดี ที่สุด ไม่มีทำเล่นๆ เลย เช่น เมื่อจะแปรงฟัน ก็จะ แปรงฟันให้สะอาดที่สุด เมื่อจะนั่งลง ก็จะนั่งในท่าที่ถูก กัลยาณมิตร ๓๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒