ความรักและการรักตนเอง : หน้า 81/132

รักตนซ่อนเร้นไว้... สําคัญ ความรักอีกประเภท ที่น่าสนใจและยอมรับไว้ แต่โดยดีว่ามีอยู่ในมนุษย์ ทุกคนก็คือ ความรักที่ทุก คนมีให้กับตนเองเป็นอัน ดับแรก ก่อนที่จะเผื่อแผ่ ความรักไปให้คนรอบข้าง คนที่ไม่รู้จักรักตนเอง ไฉน เลยจะรู้จักรักคนอื่นได้ เพราะสุขทุกข์ที่เกิดแก่ตน มีตนนั่นแลเป็นผู้รองรับความรู้สึกเหล่านั้น ในเรื่องของ ความรักตนนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้อรรถาธิบายไว้ว่า อย่างไรจึงชื่อว่ารู้จักรักตน อย่างไรจึงชื่อว่าไม่รู้จักรักตน ผู้ประพฤติสุจริตกาย วาจา ใจ ชื่อว่ารักตน เพราะความรักย่อมทำความดี ความเจริญให้แก่ผู้ที่ตนรัก หากทำร้ายตนเองด้วยการประพฤติทุจริต กาย วาจา ใจ เป็นการแสวงหาทุกข์ใส่ตนจะเรียกว่ารักตนได้อย่างไร ดังนั้น ผู้ที่รักตนเองจึงประกอบบุญกุศลอยู่เป็นนิจ เพื่อ ให้บุญนั้นติดตามตน สร้างสุข และอิ่มเอิบในบุญตลอดเวลา มีเรื่องราวของคนที่รักกัน หากยอมรับความเป็น จริงต่อกันและกันในพระไตรปิฎกก็คือพระเจ้าปเสนที โกศลและนางมัลลิกา ครั้งหนึ่งบนปราสาทอันงดงาม พระเจ้าปเสนทิโกศลได้ตรัสถามนางมัลลิกาผู้เป็น ราชเทวีและได้รับคำตอบว่า คนซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตน ไม่มีแก่หม่อมฉันดอก และได้ย้อนถามพระสวามีว่า มี แก่พระองค์บ้างหรือ ครั้งนั้นพระเจ้าปเสนทิโกศลเองก็ ยอมรับว่าคนซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตนย่อมไม่มีแม้แก่ฉัน เช่นกัน แต่ถึงกระนั้น ก็เป็นที่ทราบกันอยู่ในหมู่ผู้ศึกษา บุคคลค้นหาด้วยจิตตลอดทุกทิศไม่ได้พบใครซึ่งเป็นที่รัก ยิ่งกว่าตนในที่ไหนๆ เลย สัตว์ทั้งหลายเหล่าอื่นก็รักตน มากเช่นนั้นเหมือนกันเพราะฉะนั้น ผู้รักตนจึงไม่ควร เบียดเบียนผู้อื่น บทสรุปดังกล่าว แสดงให้เห็นวิถีทางที่ถูกต้อง ของความรักที่แท้ของมนุษย์ เพราะมนุษย์มีความรักใน ตนเองทุกคน เรารักตนเอง ผู้อื่นก็รักตนเองเช่นเดียวกับ เรา ดังนั้น การจะมีชีวิตอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขก็คือ การที่ต่างคนต่างเคารพในความรักของกันและกัน หยุดทุกดวงใจ....ไว้ด้วยความรัก จากที่กล่าวมาแล้วข้างต้น เราจะพบว่า ความรัก แต่ละประเภท มีเรื่องปลีกย่อยที่ก่อให้เกิดความแตกต่าง มากมาย ในความรักของหนุ่มสาว มีทั้งความจริงใจและ หลอกลวง มีความสุขและความทุกข์ ความรักของพ่อ แม่ลูก ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นความรักที่บริสุทธิ์สะอาด ก็ยังมี ข้อขัดแย้งบางประการเกิดขึ้นเป็นข้อยกเว้น เช่นพ่อแม่ ที่ไม่รักลูก หรือลูกอกตัญญู แต่มีอีกความรักหนึ่งซึ่งเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เกิด พระไตรปิฎกว่า ความรักที่กษัตริย์และราชเทวีคู่นี้มีให้ จากมหากรุณาอย่างแท้จริง ไม่มีแง่มุมใดให้คลางแคลง แก่กันนั้น ไม่ได้น้อยกว่าคู่ใดในประวัติศาสตร์ความรักเลย สงสัย หรือมีเลศนัยใดเป็นข้อแม้ นั่นคือความเมตตา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสพระคาถาสรุปความว่า ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงประทานให้แก่มนุษยโลก กัลยาณมิตร ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘